II SA/Gl 280/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Protokolant Starszy referent Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2019 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm., dalej - k.p.a.) w związku z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (obecnie t.j. Dz. U. 2019 r., poz. 341) skierował na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami przez M.K. (dalej- skarżący). W uzasadnieniu organ podał, że na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego, uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych, zaistniały uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Wynikało to z wniosku złożonego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej C. Pismem z dnia 23 stycznia 2019 r. skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji. Jednocześnie podał, że już niejednokrotnie przechodził badania psychologiczne w celu uzyskania uprawnień do kierowania pojazdami, które zostały mu wydane bezterminowo. Nie stwierdzono u niego objawów [...], a wniosek Prokuratora jest działaniem celowym, gdyż skarżący powiadomił Biuro Spraw Wewnętrznych Policji w kwestii działania Policji. Skarżący wskazał, iż jest kierowcą i z tej pracy się utrzymuje, większość czasu spędza za granicą i nie ma czasu na badania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, że kontrolowana decyzja oparta jest na dostatecznie zgromadzonym materiale dowodowym. Samo skierowanie na badania nie jest równoznaczne z pozbawieniem strony uprawnień do kierowania pojazdami, a jego celem jest stwierdzenie istnienia lub braku istnienia przeciwskazań do kierowania pojazdami, co jest zarówno w interesie strony, jak i innych uczestników ruchu drogowego. Pismem z dnia 1 marca 2019 r. skarżący złożył skargę na ww. decyzję. W uzasadnieniu podał, iż uzyskał prawo jazdy bezterminowo i badania różnego rodzaju w związku z tym już odbył. Aktualnie nie ma żadnych problemów ze [...]. Badanie, na jakie skarżący został skierowany, jest dla niego kosztowne, gdyż nie jest ubezpieczony (150 zł - badanie u lekarza rodzinnego, 216 zł - koszt badań oraz 100 zł - dojazd). Ponadto, skarżący na podstawie zawartych umów wyjeżdża za granicę. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymano stanowisko ujęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Przesłanka ta, zgodnie z tezą wyroku NSA z dnia 7 września 2016 r., sygn. I OSK 1051/16, powinna być oceniana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, powodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia (utrudnia) sprawne prowadzenie pojazdów. Zatem, zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Sformułowanie "uzasadnione zastrzeżenia" oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Wydanie decyzji na podstawie tego przepisu nie musi być poprzedzone wykazaniem pewności istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Nie jest zatem konieczne udowodnienie przez organ istnienia takich przeciwwskazań, lecz wystarcza wysokie prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy skład orzekający stwierdza, że ustalenia dokonane w sprawie przez organy administracji są prawidłowe. W ocenie Sądu organy co do istoty prawidłowo oceniły stan faktyczny i trafnie uznały, iż zaistniała ww. przesłanka. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji. Sąd przy tym nie ocenia jednoznacznie, czy skarżący może prowadzić pojazdy mechaniczne, czy nie, gdyż wymaga to wiedzy specjalistycznej. W tym celu wydano zaskarżony akt, by osoba kompetentna dokonała tu stosownych ustaleń. Biegli w opinii [...] stwierdzili bowiem u skarżącego [...]. Z kolei cechy te są niewątpliwie istotne z punktu widzenia zachowania kierowcy w ruchu drogowym, dla bezpieczeństwa uczestników ruchu. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 §1, 80, 107 §3, 138 §1 pkt 1 k.p.a., art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.k.p., ani też innych przepisów, uzasadniających uwzględnienie skargi. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako oczywiście nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.