II SA/Gl 281/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie o wymeldowanie oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. działając w oparciu o art. 97 § 2 K.p.a. podjął, na wniosek strony postępowania P. W., zawieszone postępowanie w sprawie o wymeldowanie W. W. z miejsca pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w K. Uzasadniając to postanowienie podał, że przed Sądem Rejonowym w K. zakończyło się postępowanie o wydanie lokalu z powództwa W. W. przeciwko P. W. toczące się pod sygnaturą [...]. Postępowanie to zakończyło się prawomocnym wyrokiem z dnia [...] r. oddalającym powództwo. Orzeczenie organu I instancji zostało wydane po ponownym rozpatrzeniu sprawy, bowiem poprzednie postanowienie tej treści zostało uchylone przez Wojewodę postanowieniem z dnia [...] r. na skutek zażalenia W. W. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że Sąd Rejonowy K. postanowieniem z dnia [...] stwierdził prawomocność wyroku z dnia [...] r. jednakże na to postanowienie W. W. wniósł zażalenie do Sądu Okręgowego w K. i według informacji organu II instancji nie zostało ono jeszcze w dacie orzekania rozpatrzone. Ponowie rozpatrując wniosek organ I instancji ustalił, że opisane zażalenie powoda zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...], a zatem wyrok z [...] r. uzyskał walor prawomocności. Z postanowieniem tym nie zgodził się W. W. , który w zażaleniu z [...] r. ponownie domagał się uchylenia postanowienia Prezydenta Miasta K. o podjęciu zawieszonego postępowania wskazując na możliwość wzruszenia wyroku przez Rzecznika Praw Obywatelskich i Sąd Najwyższy, do którego może wystąpić z wnioskiem o pomoc oraz możliwość zaskarżenia tego orzeczenia do Trybunału w S. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. Wskazał, że powodem zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie W. W. z miejsca stałego pobytu przy ul. [...] w K. było wytoczenie przez niego powództwa o wydanie lokalu. Tym samym skoro powództwo to zostało oddalone prawomocnym wyrokiem to zasadnie Prezydent Miasta K. uznał, że ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. Odnosząc się argumentów podniesionych przez w zażaleniu W. W. Wojewoda uznał, że złożenie wniosku do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem nie stanowi przeszkody w wydaniu decyzji administracyjnej w sprawie meldunkowej. W skardze na to orzeczenie W. W. podał, że postanowienie Wojewody jest nie do przyjęcia. Podniósł, że błędny jest pogląd działającego z upoważnienia Wojewody Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców o braku przeszkód do wydania decyzji w sprawie meldunkowej w związku ze złożeniem wniosku do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem. Podał, że w dniu [...] r. wystąpił do Rzecznika Praw Obywatelskich, który ma możliwość zaskarżania prawomocnych wyroków. Wskazał, że domagający się jego wymeldowania P. W. manipuluje pracownikami Urzędu Miasta w K. Składa on bowiem kolejny wniosek o wymeldowanie mimo, że poprzednie postanowienie o podjęciu postępowania zostało uchylone przez II instancję. Powołał się także na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2004 r. sygn. akt 3/II SA/Ka 612/02, którym uchylono poprzednio zapadłą w sprawie jego wymeldowania decyzję Wojewody. Skarżący zakwestionował także treść sporządzonej w formie aktu notarialnego umowy darowizny przedmiotowego mieszkania przy ul [...] w K., w której nie wskazano, że jest on w nim zameldowany. Opisał wreszcie na okoliczności, w jakich doszło do sporządzenia tego aktu notarialnego. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący rozwinął sformułowane w skardze zarzuty dotyczące nieprawidłowości towarzyszących sporządzeniu aktu notarialnego. Do pisma tego dołączył odpisy szeregu dokumentów mających świadczyć o prawdziwości jego twierdzeń, ze przy sporządzaniu umowy darowizny mieszkania doszło do szeregu nieprawidłowości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach kontrolując zaskarżone postanowienie, w aspekcie jego zgodności z prawem, jak nakazuje art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), uznał bowiem, że nie narusza ono przepisów prawa. Dodać należy, że kontrolę tę Sąd przeprowadził nie będąc związany, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej P.p.s.a., zarzutami skargi, wskazaną w niej podstawą prawną oraz sformułowanymi w niej wnioskami Postępowanie w sprawie o wymeldowanie skarżącego miejsca stałego pobytu w lokalu nr [...] przy ul. [...] w K. zostało zawieszone postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. z uwagi na wystąpienie W. W. z powództwem przeciwko P. W. o zwrot lokalu mieszkalnego, a sprawa ta zawisła przed Sądem Rejonowym w K. pod sygn. akt [...]. Orzeczenie o zawieszeniu postępowania organ I instancji wydał w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. uznając, że w sprawie wystąpiła przedmiotowa przesłanka zawieszenia postępowania. W szczególności doszedł on do przekonania, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygniecia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny w sprawie o wydanie lokalu nr [...] mieszczącego się w budynku przy ul. [...] w K. Tym samym skoro postępowanie to zostało zakończone prawomocnym wyrokiem to bez względu na treść tego orzeczenia Prezydent Miasta K. był zobowiązany zastosować się do dyspozycji normy zamieszczonej w art. 97 § 2 K.p.a. nakładającej na niego obowiązek podjęcia z urzędu lub na wniosek zawieszonego postepowania. Odnosząc się do uzasadnienia skargi wskazać należy, że podejmowane przez skarżącego działania mające na celu podważenie prawomocnego wyroku sądu powszechnego, a to wystąpienie z wnioskiem do Rzecznika Praw Obywatelskich, a także rozważanie wniesienia skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w S. nie stanowią przesłanek uzasadniających dalsze zawieszenie postepowania. Co się tyczy pozostałych zarzutów skarżącemu należy wyjaśnić, że nie mogły one być skutecznie podniesione w postępowaniu dotyczącym podjęcia zawieszonego postepowania. W tym stanie rzeczy skarga na mocy art. 151 P.p.s.a. podlegała oddaleniu.