II SA/Gl 282/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania na skutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...]r. M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...]r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...]r., Nr [...] orzekającą o wymeldowaniu M. H. z pobytu stałego w lokalu pry ul. [...] w S. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 26 marca 2010 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wskazane pismo skarżąca odebrała w placówce pocztowej w dniu [...]r., co oznacza, że zakreślony termin do opłacenia wpisu upłynął w dniu [...]r. (tj. we wtorek). W piśmie z dnia [...]r. (nadanym w tej samej dacie, a zatem po terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu), skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W jego uzasadnieniu podała, iż nienadesłanie przez nią wniosku w terminie spowodowane zostało jej chorobą. Wskazała, iż w dniu [...] bieżącego roku zachorowała na grypę, przy czym towarzyszyła jej wysoka gorączka a nie miała pieniędzy na leki. Podniosła nadto, iż nadal choruje. W załączeniu do przedmiotowego wniosku skarżąca przesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wobec powyższego skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego z dnia[...] r. zobowiązana została do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni okoliczności podanych we wniosku wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu np. poprzez nadesłanie zaświadczenia lekarskiego - pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Jak wynika z akt sprawy wskazane pismo skarżąca odebrała w dniu w dniu [...]r., a zatem zakreślony termin do uprawdopodobnienia okoliczności upłynął [...]r. (tj. w środę). Jednakże do dnia dzisiejszego skarżąca nie zastosowała się do powołanego wezwania. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jednakże, aby wniosek mógł zostać uwzględniony, powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. Przy czym daty ustania przyczyny uchybienia terminowi nie należy utożsamiać z datą, w której strona dowiedziała się o jego uchybieniu (por. np. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności (B. Dauter, op.cit., s. 210 i tamże powoływane orzecznictwo sądów administracyjnych). Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu doszło bez winy skarżącej. Skarżąca bowiem o fakcie niedochowania należytego terminu pisze ogólnie. Takie lakoniczne wyjaśnienie nie może zostać uznane za wystarczające do uprawdopodobnienia braku winy w przekroczeniu terminu. Skarżąca nie uwiarygodniła stanu choroby, a w szczególności jej okresu trwania. Od strony postępowania sądowego oczekiwać bowiem należy zachowania dbałości o prowadzenie swoich spraw. Stąd też następstwa ewentualnych zaniedbań, o ile nie były one wywołane czynnikami obiektywnymi, obciążają tę właśnie stronę. Podkreślić należy, że skarżąca mimo dodatkowego wezwania Sądu nie uprawdopodobniła, by w okresie po zobowiązaniu do uiszczenia wpisu od skargi istniały obiektywne przeszkody, np. natury zdrowotnej, uniemożliwiające wykonanie jej terminowe przesłanie wniosku. Niezastosowanie się do powołanego zarządzenia Przewodniczącego z dnia 6 maja 2010 r., jest niczym innym jak wynikiem zaniedbania własnych spraw i niedostateczną starannością w ich prowadzeniu, a zatem nie może stanowić o braku winy po stronie skarżącej. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że w okresie w którym skarżąca chorowała, wystąpiła ona z wnioskiem o przywrócenie terminu, a zatem przebyta choroba nie świadczy o braku możności złożenia wniosku w przewidzianym terminie. Wypada zaznaczyć, iż skarżąca nie określiła zarówno daty, jak i sposobu ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania wymaganej czynności. Wychodząc jednakże naprzeciw stronie skarżącej, Sąd przyjął, iż datą tą jest dzień nadania w placówce pocztowej wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym dochowany został przewidziany termin do złożenia takiego wniosku. Uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. .