II SA/Gl 282/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Swój wniosek umotywowała trudną sytuacją materialną, w szczególności zaś szczupłością uzyskiwanych dochodów – wynoszą one 250 zł z tytułu świadczenia alimentacyjnego. Na wezwanie referendarza sądowego M. H. przedłożyła kserokopię protokołu ugody zawartej przed sądem powszechnym, z treści którego wynika, że jej matka – A. H. zobowiązała się do płacenia alimentów na jej rzecz we wskazanej wyżej wysokości. Wnioskodawczyni wyjaśniła również, że nie pozostaje na niczyim utrzymaniu a korzysta jedynie z możliwości stołowania się i noclegu u niektórych członków swojej rodziny oraz partnera życiowego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Zasada odpłatności postępowania sądowego jest regułą obowiązującą wszystkie jego strony - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.). Ustawodawca przewidział jednak możliwość odstąpienia od niej poprzez przyznanie stronie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może ono zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W postępowaniu prowadzonym na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy przedmiotem badania jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Oznacza to tym samym, że ma on wykazać, iż nie dysponuje żadnymi środkami ani też możliwościami ich zdobycia. M. H. uprawdopodobniła swoją sytuację materialną w dostateczny sposób. Skarżąca dysponuje źródłem dochodu w bardzo małej wysokości, które w zasadzie pozwala na zaspokojenie jedynie elementarnych potrzeb. Rodzina udziela jej co prawda wsparcia (noclegi, wyżywienie) nie mniej jednak nie ma ono charakteru pieniężnego lecz naturalny. Strona nie dysponuje przy tym żadnymi oszczędnościami ani tez przedmiotami, które w razie ewentualnego zbycia umożliwiłyby jej zdobycie środków na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Tym samym uznano, że wnioskodawczyni spełnia kryteria o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., a jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.