II SA/Gl 285/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2025 r. sprawy ze skargi A. K. (K.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 12 grudnia 2024 r. nr SKO.UL/41.7/359/2024/15511/RS w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę. Wnioskiem z dnia 28 marca 2024 r. [...] K. Sp. z o.o. z siedzibą w K., wystąpiła do Prezydenta Miasta K. o ustalenie warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku biurowego z częścią administracyjną i zapleczem socjalnym na działkach nr [...] i [...] karta mapy 17 obręb [...] przy ul. [...] w K. W sprawie zostało wszczęte postępowanie, przeprowadzona analiza urbanistyczna, a organ uzyskał wymagane prawem uzgodnienia i opinie. Ostatecznie decyzją z dnia 29 lipca 2024 r. nr [...] ustalono warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem. Odwołanie od tej decyzji złożył A.K., właściciel sąsiedniej nieruchomości. Zarzucił organowi I instancji naruszenie: - art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak zagwarantowania wszystkim stronom postępowania możliwości wypowiedzenia się odnośnie do dowodów zgromadzonych w niniejszym postępowaniu, - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zakresie, w jakim organ nie przeprowadził wszechstronnej oceny dowodów, a w rezultacie dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów. W uzasadnieniu odwołania nie podniesiono jednak żadnej argumentacji potwierdzającej powyższe zarzuty. Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Wskazało, że zostały w sprawie spełnione wymagania przewidziane w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie kontynuacji funkcji. W granicach obszaru analizowanego występują budynki o funkcji mieszkalnej, przemysłowej, gospodarczej. Podkreślono, że w zakresie kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Nowa zabudowa jest dopuszczalna, o ile można ją pogodzić z już istniejącą funkcją. Przestaje zaś być dopuszczalna dopiero z momentem wykazania wyraźnej sprzeczności. Analizując prawidłowość wyznaczenia linii zabudowy Kolegium wskazało, że zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003 r. Nr 164 poz. 1588, ze zm.) obowiązującą linię nowej zabudowy na terenie objętym wnioskiem wyznacza się jako przedłużenie linii istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. Natomiast jeżeli linia istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas obowiązującą linię nowej zabudowy ustala się jako kontynuację linii zabudowy tego budynku, który znajduje się w większej odległości od pasa drogowego (§ 4 ust. 3). Ustalenie tzw. wskaźnika zabudowy odbywa się na zasadach określonych w § 5 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia dnia 26 sierpnia 2003 r. Zgodnie z ust. 1 wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. Średnia wartość wskaźnika zabudowy wynosi 0,02 % i jest niższa niż wynikająca z treści wniosku, ta bowiem wynosi około 0,08 - 0,1 Z tego względu ustalenie wskaźnika zabudowy nastąpiło w oparciu o § 5 ust. 2 zgodnie z którym dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy. Co do zasady szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu terenu, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20% (§ 6 ust. 1 ww. rozporządzenia). Średnia ta wynosi 12 m, natomiast wnioskowana wartość wynosi 20 - 30 m. Konieczne było zatem zbadanie, czy istnieje możliwość ustalenie przedmiotowego parametru w oparciu o § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy. W granicach obszaru analizowanego znajdują się budynki o elewacji szerokiej na 26 i 40 metrów, (obiekty niemieszkalne na działce nr [...]) przez co wnioskowany obiekt będzie nawiązywał w zakresie tego parametru do budynków na działkach sąsiednich. W zakresie ustalenia górnej krawędzi elewacji frontowej ustalania geometrii dachu, w tym także wysokości głównej kalenicy, które maja być ustalane odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. Organ stwierdził, że: 1) istnieją działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, których zabudowa pozwala na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, 2) teren ma dostęp do drogi publicznej (ul. [...]) poprzez istniejący i projektowany zjazd, 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, zgodnie z oświadczeniem inwestora zawartym we wniosku, 4) teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne - działki nr [...] i [...] karta mapy 17 obręb [...] o użytku Ba, 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi, tj.: ustawą z dnia 09 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze, ustawą z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, ustawą z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, 6) inwestycja nie znajduje się w obszarze: objętym decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowej z ustanowionym zakazem wznoszenia i utrzymania obiektów budowlanych przeznaczonych na pobyt ludzi, strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu wysokiego ciśnienia, strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył A.K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji i zasądzenia kosztów postępowania zarzucił SKO w Katowicach naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w zakresie, w jakim organ nie przeprowadził wszechstronnej oceny dowodów, a w rezultacie dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, co skutkowało wydaniem decyzji o przedmiotowej treści, gdzie błędnie ustalono warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji, w sytuacji, w której nie poddano analizie takich kwestii, jak zacienienie działki sąsiadującej, a należącej do skarżącego, zapylenie działki sąsiadującej, wskutek realizacji oraz wykonywania funkcji nieruchomości objętej wnioskiem, jak również kwestii intensywności hałasu i oddziaływania tegoż na nieruchomość objętą wnioskiem, jak również nieruchomości należącej do skarżącego, wskutek realizacji inwestycji w funkcji objętej wnioskiem w relacji do jego dotychczasowego przeznaczenia, jak również nieustalenia odpowiedniej liczby miejsc parkingowych w relacji do funkcji budynku biurowego, co może skutkować ingerowaniem w sferę wykonywania władztwa nad nieruchomością należącą do skarżącego; 2) art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z par. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyrażającego się w błędnym zastosowaniu w realiach sprawy i uwzględnieniu wniosku wnioskodawcy oraz ustaleniu na rzecz K. Sp. z o. o. z siedzibą w K. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowego z częścią administracyjną i zapleczem socjalnym na działkach nr [...] i [...] karta mapy 17 obręb [...] przy ul. [...] w K. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w trybie pierwszoinstancyjnym, gdy tymczasem nie rozważono, czy potencjalna funkcja nieruchomości ma istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu wystarczające dla zamierzenia budowlanego, które miałoby być wykonane w następstwie wydania przedmiotowej decyzji, jak również nie rozważono, czy potencjalna funkcja nieruchomości koreluje z zabudową sąsiednią w kontekście zabudowania w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu; Wniesiono również o dopuszczenie dowodów z: - sprawozdania z badań obejmujących wyniki badań z pyłu z dnia 7 maja 2024 r. na okoliczność ustalenia występowania na nieruchomości położonej przy ul. [...] opadów pyłu pochodzących z nieruchomości objętej wnioskiem celem wykazania, iż projektowana funkcja nieruchomości polegająca na budowie budynku biurowego z częścią administracyjną i zapleczem socjalnym będzie kolidowała z dotychczasową funkcją nieruchomości; - sprawozdania z badań obejmujących wyniki okresowych pomiarów hałasu w środowisku z dnia 18 marca 2024 r. na okoliczność ustalenia występowania na nieruchomości położonej przy ul. [...] intensywnego hałasu pochodzącego z nieruchomości objętej wnioskiem celem wykazania, iż projektowana funkcja nieruchomości polegająca na budowie budynku biurowego z częścią administracyjną i zapleczem socjalnym będzie kolidowała z dotychczasową funkcją nieruchomości. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: - "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Należy tu wskazać, że dnia 24 września 2023 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688). Zgodnie jednak z art. 59 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i przed dniem utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w danej gminie stosuje się przepisy art. 54 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto dnia 26 lipca 2024 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z 15 lipca 2024 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1116). Zgodnie z § 12 tegoż rozporządzenia do spraw dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem, wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003 r. Nr 164 poz. 1588, ze zm.). Jak wynika z treści art. 61 ust. 1 z dnia z dnia 27 marca 2003 r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 – dalej "u.p.z.p.") wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. 6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze: a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu. Dokonując analizy rozstrzygnięć organów obu instancji należy uznać, że warunki zabudowy zostały ustalone prawidłowo. Przede wszystkim wykazano, że w sprawie został spełniony warunek "dobrego sąsiedztwa". Jak wskazano "w granicach obszaru analizowanego występują budynki o funkcji mieszkalnej, przemysłowej, gospodarczej". Podkreślono, że w zakresie kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Nowa zabudowa jest dopuszczalna, o ile można ją pogodzić z już istniejącą funkcją. Przestaje zaś być dopuszczalna dopiero z momentem wykazania wyraźnej sprzeczności. Sąd stanowisko organów administracji w tym zakresie. Przedmiotem zamierzenia jest bowiem "budowa budynku biurowego z częścią administracyjną i zapleczem socjalnym". Parametry nowej zabudowy zostały ustalone prawidłowo, w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy szczegółowo omówiły poszczególne parametry uzasadniając, w sposób przekonujący, dopuszczalne odstępstwa. Jednocześnie organy w sposób szczegółowy, wręcz kazuistyczny, odniosły się do spełnienia innych warunków określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. W ocenie Sądu i te ustalenia organów są prawidłowe. Skarżący podniósł zarzuty wprost przeciwne. W jego ocenie przesłanki do ustalenia warunków zabudowy nie zostały spełnione. Nie przytacza jednak żadnych okoliczności, które choćby uprawdopodabniały tę tezę. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dwóch dokumentów, sprawozdania z badań obejmujących wyniki badań z pyłu z dnia 7 maja 2024 r. na okoliczność ustalenia występowania na nieruchomości położonej przy ul. [...] opadów pyłu pochodzących z nieruchomości objętej wnioskiem celem wykazania, iż projektowana funkcja nieruchomości polegająca na budowie budynku biurowego z częścią administracyjną i zapleczem socjalnym będzie kolidowała z dotychczasową funkcją nieruchomości oraz sprawozdania z badań obejmujących wyniki okresowych pomiarów hałasu w środowisku z dnia 18 marca 2024 r. na okoliczność ustalenia występowania na nieruchomości położonej przy ul. [...] intensywnego hałasu pochodzącego z nieruchomości objętej wnioskiem celem wykazania, iż projektowana funkcja nieruchomości polegająca na budowie budynku biurowego z częścią administracyjną i zapleczem socjalnym będzie kolidowała z dotychczasową funkcją nieruchomości. Sąd nie dopuścił tych dowodów z dość oczywistej przyczyny. Kwestia zapylenia oraz hałasu (obecnie występującego na obszarze planowanego przedsięwzięcia) w żaden sposób nie wpływa na kwestie ustalenia warunków zabudowy – w kontekście spełnienia wymagań określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Niezrozumiałym wreszcie jest, zwłaszcza w odniesieniu do zanieczyszczenia powietrza, jaki związek ma zamiar realizacji przedsięwzięcia z występowaniem zapylenia. To zapylenie występuje obecnie. Nic nie wskazuje na to, ażeby obiekt biurowy mógł na to zapylenie wpłynąć. W skardze poruszana jest również kwestia ewentualnego zacienienia nieruchomości strony skarżącej. Ta okoliczność, istotna w przypadku pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, jest badana na etapie wydawania pozwolenia na budowę. Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ----------------------- ""4