II SA/Gl 294/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.M. i B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosków pełnomocnika skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 23 czerwca 2009 r. o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: przywrócić skarżącym terminy do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...] skarżący D. i B.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2009 r. oddalono wniosek skarżących D.M. i B.M. o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącym na adres przez nich wskazany tj. ul. [...] W. Wobec nieobecności skarżących pozostawiono odpisy przedmiotowych postanowień na okres 14 dni w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienia w postaci dwukrotnego awiza umieszczono na drzwiach adresatów. Skarżący jednak nie odebrali ww. orzeczeń we wskazanym terminie, wobec czego przesyłki zwrócono do tut. Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2009 r. wezwano skarżących (łącznie) do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania uznano za skutecznie doręczone w dniu [...] po ich dwukrotnym awizowaniu i powrocie do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Wobec powyższego w dniu 24 września 2009 r. tut. Sąd odrzucił skargę ww. skarżących. Odpisy ww. postanowienia doręczono skarżącym w dniu [...]. Pismami nadanymi w placówce pocztowej K. [...] w dniu [...] pełnomocnik skarżących wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza. W uzasadnieniu wniosków wskazał, iż dopiero w dniu [...] uzyskał informację o zastępczym doręczeniu wezwań Sądu oraz postanowienia o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy. Dodał, iż skarżący nie zastosowali się do wezwania Sądu ani też nie odebrali ww. postanowienia, albowiem w ogóle nie odebrali przesyłek z placówki pocztowej. Nastąpiło to jednak na skutek okoliczności, za które nie mogą ponosić odpowiedzialności, gdyż nie zostali oni powiadomieni w drodze awizo przez pracowników Poczty Polskiej o możliwości odebrania przesyłek z placówki. Dodatkowo zwrócił uwagę, iż w miejscowości, w której zamieszkują skarżący często dochodzi do nieprawidłowości w dostarczaniu przesyłek oraz ich awizowaniu i wielokrotnie miały miejsce sytuacje pozostawienia przesyłki zwykłej lub listu poleconego w skrzynce odbiorczej należącej do innej osoby. Za niewiarygodną uznać należy zatem, w ocenie pełnomocnika skarżących, adnotację o pozostawieniu zawiadomienia na drzwiach adresata, także ze względu na fakt, iż drzwi skarżących mają gładką powierzchnię, zaś pracownicy nie używają czegokolwiek, co mogłoby służyć do mocowania awizo do drzwi. W tej sytuacji, zdaniem pełnomocnika skarżących, domniemanie doręczenia zostało obalone. Do wniosku ww. pełnomocnik dołączył oświadczenia mieszkańców budynku, w którym zamieszkują skarżący o nieprawidłowościach w dostarczaniu przesyłek oraz kopię pisma reklamacyjnego wystosowanego do Poczty Polskiej, a także dołączył żądane wcześniej oświadczenie o wartości przedmiotu zaskarżenia oraz sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W myśl art. 86 § 1 i art. 87 § 1-4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu, dokonanej w oparciu o normy powyżej przywołane, wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik skarżących w sposób przekonywujący uwiarygodnił staranność skarżących oraz fakt, iż przeszkoda była od nich niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia przedmiotowych wniosków. Okoliczności przedstawione we wnioskach dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższych czynności mogło dojść bez winy skarżących w rozumieniu art. 86 ( 1 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie wniosku nie oznacza natomiast konieczności dowiedzenia wskazanych jako przyczynę uchybienia terminu okoliczności (vide: postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 50/09). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.