II SA/Gl 295/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Sędziowie WSA Włodzimierz Kubik Rafał Wolnik Protokolant st. referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2005 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w obiekcie budowlanym o d d a l a s k a r g ę W piśmie z dnia [...] Kopalnia Węglowa S.A. KWK "[...]" w R. poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o złym stanie technicznym obiektów budowlanych należących do W. K. położonych w R. przy ul. [...]. Po wszczęciu w tej sprawie postępowania, dokonania w dniu [...] oględzin oraz przeprowadzenia w dniu [...] rozprawy administracyjnej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. Ś., decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 66 pkt 1 w zw. z art. 83 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( obecnie Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm. – zwanej dalej prawem budowlanym ) oraz art. 104 Kpa nakazał W. K. usunięcie spękania filarów zewnętrznych oraz wychylenia z pionu filara narożnego w budynku gospodarczym - stodole, zlokalizowanym na parceli w R. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji podał, powołując się na wyniki przeprowadzonych oględzin, że w przedmiotowym budynku stodoły występują spękania filtrów zewnętrznych oraz widoczne uchylenie z pionu filara narożnego czyli, iż budynek ten znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Właścicielka budynku W. K. oświadczyła przy tym, że nie zamierza budynku rozbierać. Wyraziła natomiast gotowość przeprowadzenia jego remontu. Wobec powyższego nałożono na nią obowiązek wynikający z treści art. 66 pkt 1 prawa budowlanego. W odwołaniu od tej decyzji W. K. wniosła o jej uchylenie lub zmianę jako wydanej bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, a w szczególności nieuwzględnienia faktu, że uszkodzenie budynku jest następstwem szkody górniczej. Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa i art. 66 ust. 1 prawa budowlanego w związku z art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 80, poz. 718 ) utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdził, w odniesieniu do zarzutów odwołania, że dochodzenie roszczeń z tytułu pozostałych szkód górniczych nastąpić może wyłącznie w postępowaniu cywilnym. Stwierdził nadto, że odwołująca się zawarła z KWK "[...]l" w dniu [...] ugodę odnośnie usunięcia szkód górniczych w położonym na tej samej nieruchomości budynku mieszkalno – gospodarczym oraz korytku betonowym odprowadzającym wody deszczowe. Ugoda ta nie obejmowała budynku stodoły i dlatego też obowiązek doprowadzenia tego budynku do należytego stanu faktycznego ciąży zgodnie z treścią art. 66 pkt 1 prawa budowlanego na jego właścicielce. W skardze do Sądu W. K. wniosła o zmianę powyższej decyzji odwoławczej względnie o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem przepisów prawa i bez uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności, a w szczególności, faktu zaistniałych szkód górniczych. Podała, że uszkodzenia stodoły są wyłącznie następstwem eksploatacji górniczej, co powinny uwzględnić organy orzekające. Ewentualnie powinny poczekać z rozpoznaniem sprawy wyznaczając jej termin do wystąpienia z powództwem przeciwko Kopalni. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i jego uzasadnienie. Zaakcentował, że z punktu widzenia treści art. 66 ust. 1 prawa budowlanego nie ma znaczenia jaka jest przyczyna złego stanu technicznego objętej postępowaniem stodoły, a w szczególności czy jest to następstwem oddziaływania szkód górniczych. W piśmie procesowym z dnia [...]skarżąca powołała się na treść skierowanego do niej przez KWK "[...]" w R. pisma z dnia [...] uznającego częściowo szkody górnicze w przedmiotowej stodole. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem wbrew jej zarzutom brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem obowiązującego prawa. W świetle treści protokołu z oględzin objętego postępowaniem budynku gospodarczego – stodoły ( z dnia [...]) oraz treści protokołu z rozprawy administracyjnej z dnia [...] nie budzi wątpliwości ustalenie organów obu instancji co do złego stanu technicznego tego budynku, o czym świadczą opisane w protokole oględzin jego uszkodzenia. Przedmiotowych ustaleń skarżąca nie kwestionowała a wprost przeciwnie, je potwierdzała. Jednocześnie stwierdziła, że nie ma zamiaru rozbierać tego budynku gdyż jej zdaniem nadaje się on do remontu i taki remont powinna przeprowadzić jej zdaniem KWK "[...]" ( vide protokół z rozprawy administracyjnej ). W konsekwencji zasadnie przyjęły organy orzekające, że stan faktyczny sprawy wyczerpuje hipotezę normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego. Tym samym, zgodnie z tym przepisem, zasadne było nałożenie obowiązków których wykonanie doprowadziłoby do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Skarżąca nie twierdzi przy tym aby obowiązki te zostały określone nietrafnie, były niewykonalne czy też zbędne. Kwestionuje jedynie skierowanie ich pod jej adresem. Zarzut ten nie może być jednak uwzględniony. Jak wynika bowiem z treści art. 61 prawa budowlanego obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym obciąża właściciela lub zarządcę. Z tego też względu obciążenie skarżącej jako właścicielki nieruchomości obowiązkiem usunięcia stwierdzonych w jej budynku nieprawidłowości znajduje uzasadnienie w art. 66 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 61 prawa budowlanego. To zaś przesądza o tym, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa. W świetle treści tych przepisów nie ma bowiem znaczenia kto ponosi odpowiedzialność za zły stan techniczny obiektu budowlanego, a w szczególności czy jest on następstwem eksploatacji górniczej, którą to okoliczność akcentuje skarżącą. Organy nadzoru budowlanego nie są też uprawnione do rozstrzygania sporu czy istotnie również uszkodzenia, których usunięcie nakazano skarżącej stanowią szkodę górniczą tj. szkodę wywołaną ruchem zakładu górniczego. Zgodnie bowiem z przepisami działu V ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze ( Dz. U. nr 27 poz. 90 ze zm. ) dochodzenie tego typu roszczeń następuje w postępowaniu cywilnym, po wyczerpaniu postępowania ugodowego. W toku postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją nie zostało przy tym wykazane aby skarżąca z takim roszczeniem do sądu cywilnego wystąpiła. Nie było więc podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego. Należy też podkreślić, że ani z zawartej w trybie w/w ustawy Prawo geologiczne i górnicze ugody z dnia [...]( karta [...] akt administracyjnych ) ani też z skierowanego przez KWK "[...]" do skarżącej pisma z dnia [...] ( karta [...] akt sądowych ) nie wynika aby Kopalnia ta uznawała spękania filarów zewnętrznych oraz uchylenie pionu filara narożnego stodoły za szkodę górniczą. Z tego też względu, jak już stwierdzono spór w tym względzie skarżąca powinna rozstrzygnąć na drodze cywilnej. Tam też skarżąca będzie mogła dochodzić ewentualnie od zakładu górniczego odszkodowania z tytułu nakładów na naprawienie szkody górniczej w zakresie nałożonego na nią zaskarżoną decyzją obowiązków, gdyby się okazało, że uszkodzenia budynku które legły u podstaw wydania tej decyzji stanowią szkodę górniczą. Z powyższych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). su.