II SA/Gl 295/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Moderni-zacji Rolnictwa w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku A. P. z dnia [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. decyzją z dnia [...] nr [...], orzekł o odmowie przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów miejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz § 3, § 6 ust. 6 i § 16 rozp. Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870). W uzasadnieniu organ I instancji podał, że dołączone do wniosku dokumenty uniemożliwiają stwierdzenie, że wnioskodawczyni jest właścicielem gospodarstwa rolnego. Nadto, zdaniem organu, w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego występują błędy (tabela 1, 6 i 8), zaś wyliczona wielkość ekonomiczna gospodarstwa nie mieści się w granicach między 2EJW a 4EJW. Wreszcie, organ I instancji dopatrzył się rozbieżności pomiędzy danymi, zawartymi w niniejszym wniosku i wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich. W odwołaniu od decyzji odmownej A. P. podniosła, że od [...] jest właścicielem gospodarstwa rolnego, uprawia ziemię i hoduje zwierzęta, co zostało wykazane w dołączonej do wniosku dokumentacji. Jej zdaniem, istotne jest też, iż dwukrotnie była wzywana w celu usunięcia błędów i złożenia wyjaśnień i dopełniła wymaganych czynności. Stąd też za niezrozumiały uznała fakt stwierdzenia rozbieżności w danych. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w C. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że weryfikacja i analiza danych zawartych w dokumentacji sprawy wykazuje, że składając wniosek wnioskodawca nie mógł udokumentować areału, który mógłby posłużyć do wyliczenia EJW (ESU), gdyż do wyliczenia bierze się pod uwagę tylko grunty, stanowiące własność producenta rolnego, które posiada i użytkuje. W związku z nieprawidłowościami, wnioskodawczyni była dwukrotnie wzywana do usunięcia błędów, a w dniu [...] złożyła korektę do wniosku, w której dodała [...] sztuk trzody chlewnej w celu osiągnięcia wymaganego w rozporządzeniu wielkości ekonomicznej gospodarstwa 2-4 EJW (ESU). W ocenie organu odwoławczego, takie działanie było jednak niedopuszczalne, gdyż w korekcie można poprawić tylko błędy wykazane w wezwaniu. Natomiast wszelkie własne zmiany dotyczące wielkości gospodarstwa bądź stanu ilości zwierząt, można było dokonać na druku "zmiana do wniosku’ do dnia kontroli administracyjnej. Stąd też zdaniem organu, wnioskodawczyni nie spełniała wymogów z § 3 rozp. RM z dnia 7 grudnia 2004 r., bowiem płatność dla gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana m. in. producentowi rolnemu, który prowadził przez okres najmniej 3 lat, przed dniem złożenia wniosku, działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym będącym przedmiotem odrębnej własności producenta rolnego dla jego małżonka oraz będącym gospodarstwem niskotowarowym o wielkości ekonomicznej co najmniej 2EJW (ESU) i nie więcej niż 4EJW (ESU). Stąd też odwołania nie uwzględniono. W skardze do sądu administracyjnego A. P. wniosła o uchylenie powyższej decyzji i przyznanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Skarżąca zarzuciła, że nieprawdą jest, że złożone do wniosku dokumenty uniemożliwiają stwierdzenie, iż jest właścicielem gospodarstwa rolnego. Wszystkie korekty złożyła zaś na wezwanie pracownika i pod jego kierunkiem. Skarżąca wyjaśniła też, że w ciągu roku liczba zwierząt uległa zmianie, a uprawy polowe pozostały bez zmian, a mimo to musiała je poprawić na żądanie pracownika. Stąd też w jej ocenie, wszystkie braki i korekty wniosku dokonała poprawnie i dostarczyła wszystkie dokumenty, potwierdzające własność oraz działalność rolniczą. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też w toku postępowania administracyjnego organy administracji nie uchybiły regułom procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozp. Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.), płatność dla gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana producentowi rolnemu, który m.in. w dniu złożenia wniosku prowadził działalność rolniczą, o której mowa w pkt 2, w gospodarstwie rolnym: a) stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka albo przedmiot ich współwłasności oraz b) będącym gospodarstwem niskotowarowym o wielkości ekonomicznej co najmniej 2EJW (ESU) i nie więcej niż 4EJW (ESU), w rozumieniu decyzji 85/377/EWG z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz. Urz. WEL 220 z 17 sierpnia 1985 r. z późn. zm.). Nadto, w świetle § 3 ust. 4 pkt 4 cyt. rozp., warunkiem przyznania takiej płatności jest zobowiązanie się do realizacji przedsięwzięć mających na celu restrukturyzację gospodarstwa niskotowarowego zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, zaś plan ten powinien zawierać m. In. informacje dotyczące sposobu użytkowania gruntów rolnych, struktury produkcji roślinnej w gospodarstwie i liczby zwierząt gospodarskich utrzymywanych w gospodarstwie w dniu złożenia wniosku (§ 4 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 cyt. rozp.). Wreszcie, dokument potwierdzający prawo własności gospodarstwa rolnego należy dołączyć do wniosku (§ 6 ust. 4 pkt 3 cyt. rozp.). Regulacja powyższa przewiduje zatem jednoznacznie, iż dla wyliczenia wielkości ekonomicznej gospodarstwa miarodajny jest wyłącznie stan prawny (tytuł własności do gospodarstwa rolnego), oraz stan faktyczny w zakresie liczby zwierząt gospodarskich utrzymywanych w gospodarstwie, do którego producentowi przysługuje tytuł prawny, istniejący w dacie złożenia wniosku o przyznanie płatności dla gospodarstwa. W niniejszej sprawie wniosek o pomoc finansową na wspieranie gospodarstw niskotowarowych złożony został do Biura Powiatowego ARiMR w M. w dniu [...]. Stąd też dla rozstrzygnięcia sprawy istotne było stwierdzenie, czy w dniu złożenia wniosku, tj. w dniu [...] skarżąca spełniała wyżej podane warunki przyznania płatności. Zdaniem sądu administracyjnego, prawidłowo ustalił organ odwoławczy, iż skarżąca nie udokumentowała tytułu prawnego do gospodarstwa rolnego, obejmującego wymienione we wniosku działki na użytek wyliczenia wielkości ekonomicznej. Aczkolwiek zaskarżona decyzja nie zawiera w tym względzie należytego uzasadnienia faktycznego, jednak z nadesłanych załączników do wniosku wynika, że skarżąca jest współwłaścicielem w [...] części gruntów, stanowiących działki nr [...] – o łącznej powierzchni [...] ha (vide: wypis do celów szkoleniowych dla jednostki rej. [...]). Współwłaścicielem tychże gruntów w [...] części zgodnie z tymi danymi jest zaś W. T. syn K. i M., a więc brat skarżącej A. P. z domu T., córki K. i M.. Podobnie, z wypisu z rejestru gruntów dla jednostki rejestrowej [...] wynika, że działki nr [...] i [...] o pow. [...] ha, stanowią współwłasność skarżącej oraz W. T. i A. M. i M. M.. Skarżąca jest zaś właścicielką w całości jedynie działki nr [...] o pow. [...] ha, co potwierdza wypis z jednostki rejestrowej [...]. Nadto, fakt iż skarżąca jest jedynie współwłaścicielem wyżej wymienionych nieruchomości wynika z odpisów z księgi wieczystej KW Nr [...] i KW nr [...]. Zatem w sytuacji, gdy skarżąca nie wykazała, iż prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym, stanowiącym przedmiot jej odrębnej własności albo jej małżonka C. P. albo przedmiot współwłasności jej i męża, a dołączone do wniosku dokumenty wykazują, że wymienione we wniosku grunty, tj. działki nr [...] (prócz działki nr [...] o pow. [...] ha), stanowią przedmiot współwłasności jej i innych osób, prowadzona na tych działkach działalność rolnicza nie może posłużyć do wyliczenia wymaganej wielkości ekonomicznej gospodarstwa pomiędzy 2 a 4EJW (ESU). Stąd też, wbrew zarzutom skargi, skoro grunty objęte wnioskiem nie stanowią przedmiotu odrębnej własności skarżącej albo jej małżonka albo przedmiotem współwłasności małżeńskiej, już z tych względów brak było podstaw prawnych do przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w świetle § 3 ust. 1 pkt 3 cyt. rozp. Nadto, stwierdzić należy, iż składając wniosek w dniu [...], skarżąca w dołączonym planie rozwoju gospodarstwa nie wykazała prowadzenia wówczas hodowli trzody chlewnej oraz podała [...] sztukę lochy hodowlanej. Tymczasem w dniu [...], składając korektę powyższego wniosku, wymieniła [...] sztuki loch oraz [...] sztuk trzody. Nawet przy przyjęciu, iż po złożeniu wniosku uległa zmianie liczba zwierząt gospodarskich, stwierdzić należy, iż dla wyliczenia wielkości ekonomicznej gospodarstwa miarodajny jest stan z daty złożenia wniosku, co wynika z treści § 4 ust. 1 pkt 4 cyt. rozp. Stad też zwiększenie produkcji po złożeniu wniosku nie ma znaczenia dla oceny jego zasadności. Taka zmiana stanu faktycznego może uzasadniać jedynie złożenie nowego wniosku, z tym że w sytuacji braku tytułu własności do gruntów w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 3 rozp., ponowny wniosek również nie mógł odnieść skutku w postaci przyznania płatności. Aczkolwiek podzielić należy zarzut skarżącej co do bezzasadności dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków i błędów wniosku, w sytuacji gdy już w dacie jego złożenia w świetle dołączonych dokumentów o stanie prawnym nieruchomości, skarga w przedstawionych wyżej okolicznościach podlegała oddaleniu jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). SW