II SA/Gl 295/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...] nakazujące wykonanie określonych robót budowlanych. Przewodniczący Wydziału II, zarządzeniem z dnia [...] r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej od ww. postanowienia oddalił wniosek R. K.o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącej od powyższego postanowienia Sądu pierwszej instancji. Przewodniczący Wydziału II, zarządzeniem z dnia 12 października 2010 r. po raz kolejny wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku skarżącej odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 7 lipca 2010 r., a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 marca 2011 r. oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie. Zarządzeniem dnia 28 marca 2011 r. zastępca Przewodniczącego Wydziału II po raz kolejny wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została odebrana osobiście przez skarżącą w dniu 1 kwietnia 2011 r., powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 8 kwietnia 2011 r. Skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła, natomiast pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r. zwróciła się z ponownym wnioskiem o zwolnienie z wpisu od skargi wskazując na zmienną sytuację finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz pouczono ją o skutkach niewykonania wezwania w terminie 7 dni, tj. o odrzuceniu skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 1 kwietnia 2011 r., lecz siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Należy zauważyć, że złożony w dniu 8 kwietnia 2011 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł przerwać biegu terminu do uiszczenia powyższej opłaty sądowej. Jak wskazano na wstępie strona skarżąca już kilkakrotnie wnosiła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010 r. Również zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmawiające zmiany własnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy zostało uznane przez Sąd drugiej instancji za nieuzasadnione. Od obowiązku uiszczenia wpisu nie zwalnia skarżącej ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. ( tak NSA w postanowieniach z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/09, oraz z dnia 11 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 831/10). W świetle tych okoliczności Sąd przyjął, że kolejny wniosek R. K. o zwolnienie z wpisu sądowego od skargi nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a przy tym zmierza jedynie do przewlekłości postępowania sądowego, zwłaszcza że skarżąca nie podnosi w nim żadnych nowych okoliczności wskazujących na ewentualne pogorszenie jej dotychczasowej sytuacji finansowej. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.