II SA/Gl 30/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. – W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści wniosku podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z czwórką dzieci (jedno pracujące, reszta uczących się), a w skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 70 m2, nieruchomość rolna o pow. 2,045 ha. Strona zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Z treści formularza wynika, że skarżąca dysponuje dochodem ze stosunku pracy w wysokości 2.001 zł brutto miesięcznie, zaś jej pełnoletni syn – W. O. otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 468 zł (za czerwiec br.). Pismem z dnia 16 lipca 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności związanych z jej sytuacją majątkową, w szczególności zaś do nadesłania dokumentów obrazujących poziom i strukturę jej wydatków a także wysokość dochodów uzyskiwanych przez członków jej rodziny. Wezwanie to, pomimo dwukrotnego awizowania nie zostało przez stronę odebrane. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ocena sytuacji materialnej skarżącej dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Tylko bowiem osoby, których stan majątkowy (a więc brak jakichkolwiek dochodów lub też dochody uzyskiwane w wysokości wykluczającej wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych środków) mogą liczyć na ewentualne przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Tego rodzaju konstatacja jest możliwa do poczynienia wówczas, gdy wiadomo jakim dochodem netto dysponuje konkretna osoba oraz jaki udział w tym dochodzie mają stałe, bieżące wydatki przeznaczane na utrzymanie się. W tym właśnie celu skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentów pozwalających ustalić wysokość wspomnianych wydatków. Skoro więc nic nie wiadomo na temat ich rozmiaru, a także brak jest wiedzy na temat aktualnej sytuacji zawodowej jej syna, to trudno bezkrytycznie uznać że okoliczności powołane przez skarżącą uzasadniają przyznanie jej prawa pomocy. Wobec tego , działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.