II SA/Gl 30/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. Inwestor M. B. i D. B. wystąpili z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku "A" na parcelach nr 1 i nr 2 w M. przy ulicy [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Starota [...] zatwierdził projekt budowalny i udzielił pozwolenia na budowę - rozbudowę budynku "A" w M. przy ulicy [...]. W wyniku odwołania złożonego przez pełnomocnika E. S., rozpatrujący sprawę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji oraz poprzedzające ją postanowienie z dnia [...] r. udzielające zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Starosta [...] najpierw postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. udzielił zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę - rozbudowa budynku " na parcelach nr 1 i nr 2 w M. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postanowieniem udzielił zgody na odstępstwo od warunków technicznych, zezwalając na wykonanie w projektowanej rozbudowie budynku "A" na działce nr 1 ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,50m od granicy z sąsiednią działką budowlaną o numerze ewidencyjnym 3, po uprzednim przychyleniu się do wniosku o odstępstwo Ministra Infrastruktury i Rozwoju. Po analizie dokumentacji budowlanej organ uznał, że w sprawie wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek do udzielenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych, a mianowicie działka nr 1 (położona według obowiązującego planu w jednostce [...]- zabudowa usługowa i [...] - drogi publiczne klasy zbiorczej) zabudowana jest parterowym budynkiem baru w odległości 3,5m od granicy z sąsiednią działką nr 3 (położoną według planu w jednostce - [...]- teren równoważnej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej), zabudowaną dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym. Projektowana rozbudowa "A" obejmuje toalety, pomieszczenie gospodarcze, schowek, magazyn na naczynia i przedłużenie sali konsumpcyjnej. Część istniejąca pozostaje bez zmian. Rozbudowa ściśle nawiązuje do istniejącej zabudowy - budynek po rozbudowie nie zmieni funkcji istniejącego budynku i nie zaburzy swoją formą otaczającego krajobrazu, a wpłynie na polepszenie warunków socjalnych funkcjonującego baru. Projektowana rozbudowa, zbliżona do 1,50m od granicy z działką sąsiednią nie będzie skutkować zacienianiem budynków na działce sąsiedniej. W ocenie organu konieczność wprowadzenia odstępstwa podyktowana jest istniejącym stanem zagospodarowania działki nr 1. Jest to działka o kształcie zbliżonym do prostokąta o stosunkowo niewielkiej szerokości - od 13,95m do 14,80m. Z uwagi na istniejący budynek "A" istnieje możliwość rozbudowy tylko w kierunku zachodnim, gdyż po stronie wschodniej - przebiega trasa wodociągu magistralnego Ø 1000mm, dla którego strefa ochronna (techniczna) wynosi po minimum 8m z obu stron. Administrator wodociągu – "B" S.A. uzgodnił lokalizację budynku baru przy zachowaniu odległości ściany szczytowej i fundamentu minimum 3,50 od wodociągu. Planowana rozbudowa jest uwarunkowana technicznie i funkcjonalnie rozwiązaniami istniejącego budynku i umożliwi wygospodarowanie optymalnego rozkładu pomieszczeń w nawiązaniu od istniejącego lokalu usługowego. W ocenie organu za przesłankę szczególnie uzasadnionego przypadku, o jakim mowa w art. 9 ust. 1 Prawa budowlanego należy uznać sytuację, kiedy inwestor pomimo wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i przeznaczenia terenu w planie miejscowym, nie może zrealizować swego prawa podmiotowego, jakim jest prawo zabudowy nieruchomości gruntowej ze względu na przepisy techniczno- budowlane. Uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, dokonując analizy sporządzonego projektu budowlanego (przygotowanego przez upoważnioną osobę), oceniając złożone w sprawie oświadczenia oraz zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uznano, że inwestor przedstawił wymagane dokumenty - tj. projekt i niezbędne uzgodnienia dla uzyskania pozwolenia na budowę. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła, reprezentowana przez pełnomocnika, E. S., zaskarżając w nim tak decyzję jak i postanowienie wydane przez Starostę [...]. Zaskarżonym orzeczeniom zarzuciła naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym tj. -art. 7 w związku z art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na niewystarczającym uzasadnieniu wydanego w sprawie postanowienia; - art. 7 i art. 77 Kodeksu polegające na pominięciu wnioskowanych przez stronę dowodów; - art. 8 i art. 78 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na jednostronnym prowadzeniu postępowania z pominięciem wszelkich zgłaszanych przez odwołującą twierdzeń i dowodów oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 32 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust 2 ustawy Prawo budowlane polegające na wydaniu pozwolenia na budowę, pomimo, iż inwestorzy nie legitymowali się wymaganymi uzgodnieniami i opiniami dla działki nr 2; - art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie i nie zawezwanie autora projektu zagospodarowania terenu do usunięcia jego nieprawidłowości polegających na sprzeczności istotnych ustaleń i wniosków zawartych w tym opracowaniu; - art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie i uznanie, że projekt zagospodarowania spełnia wymagania ustawy i przepisów odrębnych, podczas, gdy projekt ten zawiera istotne sprzeczności, a w szczególności w świetle art. 35 ust. 1 pkt 3 jest niekompletny; - art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego polegające na zastosowaniu i udzieleniu zgody na odstępstwa od przepisów budowlanych, podczas gdy w sprawie nie zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające udzielenie zgody. W oparciu o powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia przedmiotowego pozwolenia na rozbudowę istniejącego "A", względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadniając naruszenie przepisów prawa procesowego podniosła, że organ nie wypowiedział się czy dobudowa może być realizowana z drugiej strony budynku. Wskazywała na hałas wiążący się z funkcjonowaniem baru, a także notoryczne zaśmiecenie jej nieruchomości, a mimo to organ nie zajął w tym względzie żadnego stanowiska, podobnie jak nie wypowiedział się na temat wnioskowanego przez stronę dowodu z opinii biegłego na okoliczność zgodności projektu z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Odnośnie naruszenia przepisów prawa materialnego podkreślono, że zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora wymaganych pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. W niniejszej sprawie przedłożony projekt zawiera uzgodnienia w stosunku do działki 1, jednak brak analogicznych uzgodnień w stosunku do drugiej z wymienionych w pozwoleniu działki tj. działki nr 2. Nie do obrony jest bowiem teza wyrażona w pierwszej decyzji, że urządzenie miejsc postojowych, które przewidziane są do wykonania na tej działce, nie podlegają regulacji prawa budowlanego. Zresztą pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Rozbudowa działki nie mieści się tylko na działce nr 1, obejmuje również utwardzenie terenu na działce nr 2, gdyż rozbudowany budynek wraz z parkingiem stanowi całość techniczno- użytkową w rozumieniu art. 3 ust. 1 Prawa budowlanego. Rozpatrując złożone odwołanie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całości. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zakres sprawdzenia projektu przez organy administracji architektoniczno- budowlanej określa art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy dokonał sprawdzenia przedmiotowego wniosku o pozwolenie na budowę i przedłożonego projektu budowlanego zgodnie tymi wymogami. Podzielił w tym zakresie ustalenia organu pierwszej instancji. Poprzez planowaną rozbudowę budynek baru od strony zachodniej zostanie zbliżony ścianą oddzielenia przeciwpożarowego do granicy z działką nr 3 na odległość 1,5m, a łączna powierzchnia dobudowanych pomieszczeń wyniesie 50m². Na działce nr 2 zaplanowano wykonanie 4 miejsc parkingowych poprzez utwardzenie terenu. Dokonując analizy akt sprawy i kontrolując zgodność planowanej inwestycji z planem miejscowym (przyjętym uchwałą Rady Gminy M. nr [...] z dnia [...] r.), ustalono, że część działki nr 1, na której zlokalizowano projektowaną rozbudowę istniejącego budynku znajduje się na terenie oznaczonym symbolem D24.U - zabudowa usługowa, w tym hotele, z wykluczeniem usług związanych ze składowaniem i przetwarzaniem odpadów. Dla terenu dopuszczono lokalizowanie lokali mieszkalnych, budynków gospodarczych, obiektów małej architektury, dojazdów, miejsc do parkowania i garaży, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz zieleni urządzonej. Zatem przedmiotowa inwestycja zgodna jest z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po analizie organ stwierdził, że inwestor przedłożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i które złożyły wymagane oświadczenia o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. W świetle powyższego (art. 35 ust. 4) organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutu odwołania niewystarczającego uzasadnienia postanowienia z dnia [...] r. i nierozważenie innych wariantów rozbudowy, organ odwoławczy stwierdził, iż postanowienie jest kompletne i odnosi się do wszystkich aspektów wpływających na konieczność udzielenia owego odstępstwa (rozważone zostały kształt i wymiary działki, stan jej zagospodarowania, brak możliwości rozbudowy w innym kierunku z uwagi na biegnący po wschodniej części działki wodociąg objęty strefą ochronną). Organ wykazał, że zaproponowane rozwiązania projektowe są optymalne. Dodał, ze rozbudowa nie będzie zakłócać korzystania z działki sąsiedniej nr 3, tj. nie będzie zacieniać budynku sąsiedniego w sposób niezgodny z przepisami, nie spowoduje zagrożenia dla życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, pogorszenia warunków zdrowotno- sanitarnych i użytkowych a także nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska naturalnego. Organ stwierdził, iż brak jest przepisów nakładających na organ obowiązek przestawienia w postanowieniu wyrażającym zgodę na odstępstwo od warunków techniczno- budowlanych zawarcia informacji o innych wariantach projektowanej rozbudowy. Za bezzasadny organ uznał zarzut naruszenia art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, gdyż w ocenie organu drugiej instancji organ pierwszej instancji wykazał zaistnienie szczególnie uzasadnionego przypadku do udzielenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych. W zakresie zarzutu ewentualnego pominięcia wnioskowanych dowodów organ uznał je za bezzasadne, uznając, że powołanie biegłego posiadającego wiadomości specjalne z zakresu budownictwa i architektury nie jest konieczne dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Bezzasadny jest także zarzut braku wymaganych opinii i uzgodnień dla działki nr 2, na której inwestorzy przewidzieli utwardzenie terenu pod cztery miejsca postojowe. Już w poprzedniej decyzji z dnia [...] r. Wojewoda stwierdził, iż prace polegające na wykonaniu miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie nie podlegają, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 10 Prawa budowlanego, wymogowi uzyskania pozwolenia na budowę, nie są również wymienione w art. 30 ust. 1 tej ustawy jako prace wymagające zgłoszenia ich wykonania właściwemu organowi. Nawet zatem jeśli zostały objęte wnioskiem o udzielnie pozwolenia na budowę, to mimo to organ nie może żądać od inwestora takich samych uzgodnień jak w przypadku robót wymagających pozwolenia na budowę. Byłoby to przekroczenie uprawnień. Podkreślił, że wykazanie w projekcie budowlanym rozbudowy przedmiotowej inwestycji wykonania miejsc postojowych jest wypełnieniem obowiązku o zapewnieniu odpowiedniej ilości miejsc parkingowych w stosunku do ilości miejsc konsumpcyjnych w restauracjach (wynikających z ustaleń obowiązującego planu). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, E. S. Zarzuciła zaskarżonej decyzji Wojewody [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 138 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy wystąpiły przesłanki uchylenia decyzji i orzeczenia o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę względnie przekazania do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji; - art. 7, art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 9 § 1 i § 2 Prawa budowlanego - polegające na niewystarczającym uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] r. i nie rozważeniu innych wariantów rozbudowy; - at. 7, art. 7, art. 8 i art. 78 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na pominięcie wnioskowanych dowodów, brak rozpatrzenia zgłaszanych zastrzeżeń oraz jednostronnym prowadzeniu postępowania z pominięciem wszelkich zgłaszanych twierdzeń i dowodów oraz bezkrytycznej akceptacji stanowiska inwestorów, a także naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: -art. 32 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 2 ustawy Prawo budowlane polegające na wydaniu pozwolenia na budowę, pomimo, iż inwestorzy nie legitymowali się wymaganymi uzgodnieniami i opiniami dla działki nr 2; - art. 35 st. 4 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie i uznanie, że projekt zagospodarowania terenu spełnia wymagania ustawy i przepisów odrębnych podczas, gdy był niekompletny w świetle art. 35 ust. 1 pkt. 3 (nie zawierał opinii i uzgodnień da działki nr 2) - art. 9 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, polegające na zastosowaniu i udzieleniu zgody na odstępstwo od przepisów budowlanych, gdy w sprawie nie zachodzą wyjątkowe okoliczności. Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powtórzona została argumentacja zaprezentowana w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W piśmie z dnia 31 maja 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania D. B. wniósł o oddalenie skargi, uznając ją za całkowicie bezzasadną i w pełni podzielając stanowisko Wojewody [...] Na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał zarzuty i argumenty skargi, akcentując brak szczegółowych okoliczności uzasadniających odstępstwo od przepisów techniczno- budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Przy czym, po myśli art.134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury. Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy. Okoliczności spełnienia przez inwestora tych wymagań są bezsporne. Inwestorzy przedłożyli organowi projekt budowlany dotyczący rozbudowy istniejącego budynku "A" na parcelach nr 1 i nr 2 w M. przy ulicy [...]. Wydanie przedmiotowej decyzji poprzedzone zostało wydaniem postanowienia z dnia [...] r., w którym Starosta [...], działając na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane udzielił zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z tym ostatnim przepisem budynek na działce należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działka budowlaną nie mniejszą niż – 3 m w sytuacji budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Z koeli art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi, iż właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno- budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgodny na odstępstwo. W realiach niniejszej sprawy Minister Infrastruktury i Rozwoju pismem [...] nr [...] z dnia [...] r. przychylił się do wniosku i upoważnił Starostę [...] do wyrażenia zgody na wykonanie w projektowanej rozbudowie "A" na działce nr 1 ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,50m od granicy z działką sąsiednią – tj. działką nr 3 przy ulicy [...] w M. Należy przy tym dodać, że działka, na której zlokalizowany został istniejący "A" i obecnie jego rozbudowa, jest działką stosunkowo niewielką, o szerokości od 13,95m do 14,80m. Jak wyjaśnił organ pierwszej instancji, z uwagi na fakt, iż po stronie wschodniej istniejącego budynku przebiega wodociąg magistralny Ø 1000mm ustanowiona jest tam strefa ochronna (techniczna), która wynosi minimum 8m po każdej stronie. Administrator wodociągu – "B" S.A. uzgodnił lokalizację budynku baru przy zachowaniu odległości ściany szczytowej i fundamentu minimum 3,50 od wodociągu. Stąd też jednie możliwą opcją było wykonanie tej rozbudowy po stronie zachodniej, dodatkowo łącząc ją technicznie i funkcjonalnie z istniejącymi rozwiązaniami budynku, prowadząc do optymalnego wykonania rozkładu pomieszczeń i ich gospodarczego wykorzystania. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej naruszenia cytowanego art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego z uwagi na brak wyjątkowych okoliczności uzasadniających wydanie takiej zgody, należy podnieść, iż za przesłankę szczególnie uzasadnionego przypadku, o jakim mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, należy uznać sytuację, kiedy inwestor pomimo wykazania prawa dysponowania nieruchomością budowlaną i przeznaczenia terenu, na którym położona jest nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na taki cel- nie może zrealizować swego podmiotowego prawa jakim jest prawo zabudowy nieruchomości gruntowej ze względu na przepisy techniczno- budowlane – zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2011 r. , sygn. akt II OSK 765/10). Taka sytuacja ma miejsce właśnie w niniejszym przypadku. Dokonując natomiast dalszego sprawdzenia przedłożonego projektu budowlanego Starosta [...] zasadnie uznał, że planowana rozbudowa zgodna jest z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Gminy M. nr [...] z dnia [...] r. W myśl tego planu działka nr 1 znajduje się w terenie o symboli [...] – zabudowa usługowa i w terenie [...] - drogi publiczne klasy zbiorczej. Dopiero wówczas organ uznając, że złożony przedmiotowy projekt jest kompletny, sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, legitymujące się odpowiednim zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego i składające oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej czyli projekt spełnia wszystkie wymagania wskazane w przepisach (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego), zgodnie z ust. 4 tego artykułu zatwierdził przedłożony projekt i udzielił wnioskowanego pozwolenia na rozbudowę. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości. Nie można zwłaszcza zgodzić się z zarzutem strony skarżącej, iż organ zatwierdził projekt budowlany bez wymaganych opinii i uzgodnień. Wymagane opinie i uzgodnienia dotyczące działki nr 1, na której zlokalizowana jest zasadniczo przedmiotowa rozbudowa, zostały dołączone do złożonego projektu. Wprawdzie podobne uzgodnienie nie dotyczą działki nr 2, także wymienionej w zatwierdzonym projekcie, ale nie może budzić wątpliwości i pozostaje to w sprawie bezsporne, że na działce tej zaplanowano wykonanie tylko 4 miejsc parkingowych poprzez utwardzenie tego terenu. Należy podzielić wyjaśnienia organu odwoławczego, że po zmianie ustawy Prawo budowlane ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i niektórych innych ustaw prace polegające na wykonaniu miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włączenie nie podlegają, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 10 Prawa budowlanego, wymogowi uzyskania pozwolenia na budowę, nie są również wymienione w art. 30 ust. 1 tej ustawy jako prace wymagające zgłoszenia ich wykonania właściwemu organowi. Stąd też prace te nie podlegają obecnie regulacji prawa budowlanego i organ nie ma uprawnień do ingerowania w ich zakres i sposób wykonania. Zawarcie w projekcie budowlanym tej informacji o wykonaniu miejsc postojowych było wypełnieniem obowiązku wynikającego z regulacji miejscowego planu o zapewnieniu odpowiedniej ilości miejsc postojowych w stosunku do ilości miejsc konsumpcyjnych w restauracjach. Zatem wobec powiększenia przedmiotowym projektem budowlanym sali konsumpcyjnej, dla zachowania zgodności tego projektu z planem miejscowym niezbędne było zawarcie w przełożonym projekcie zapisu dotyczącego budowy brakujących miejsc postojowych. Nie można jednak w stosunku do ich budowy, wobec zmiany w tym zakresie przepisów Prawa budowlanego, wymagać takich samych rygorów jak do pozostałej części projektu budowlanego. Nie można także podzielić zarzutu naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Orzekające w sprawie organy przeprowadziły w sposób prawidłowy postępowanie, wyjaśniły wszelkie wątpliwości i niejasności, zgromadziły wyczerpujący materiał dowodowy w oparciu o który podjęte zostały prawidłowe rozstrzygnięcia. Na każdym etapie strona miała możliwość zaprezentowania własnego stanowiska, nie można zatem powiedzieć o naruszeniu jej prawa strony w tym postępowaniu. Podnoszone argumenty dotyczące uciążliwości zwianych z nadmiernym hałasem czy notorycznym zaśmieceniem nieruchomości nie mogą być uwzględnione w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. W tym zakresie służą stronie inne odpowiednie środki, ale już w innych odrębnych postępowaniach. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.