II SA/Gl 300/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Z. i A.Z. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...]. nr. [... w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania obowiązku doprowadzenia rowu melioracyjnego do należytego stanu technicznego w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu p o s t a n a w i a : odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę ww. postanowienie w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania obowiązku doprowadzenia rowu melioracyjnego do należnego stanu technicznego. Postanowienie o oddaleniu zarzutów dotyczyło jednak zarzutów wniesionych przez uczestniczkę postępowania M.C. a nie zarzutów skarżących. W toku postępowania złożony został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2004, str. 321, wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt 745/02). W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu dotyczącym zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym innej osoby. Skarżący nie byli stroną postępowania egzekucyjnego, które zakończyło się wydaniem zaskarżonego postanowienia, wobec tego wniesienie skargi przez skarżących jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne. Należy przy tym zauważyć, że w odrębnej sprawie o sygnaturze II SA/Gl 1184/17 została rozpoznana merytorycznie skarga, na analogiczne postanowienie organu o oddaleniu zarzutów wniesionych przez skarżących H.Z A.Z.. Niedopuszczalność skargi wynikająca z jej oczywistej bezzasadności w rozumieniu art. 247 P.p.s.a., stanowi tym samym podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2004 r., sygn. akt OZ 140/04, Lex nr 220389 oraz z dnia 20 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 619/12). Z tych względów, na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy.