II SA/Gl 307/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. I.K. pismem z dnia 19 stycznia 2012 r. złożyła skargę na decyzję Wojewody [...] , utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącej wraz z małoletnią córką z pobytu stałego w lokalu położonym w S. przy ulicy [...] . W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi strona nadesłała pismo z dnia [...] r. zatytułowane "zażalenie", w którym jednocześnie wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia oraz o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku ze złożeniem wniosku o udzielenie prawa pomocy, na podstawie art. 252 § 2 oraz art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skarżąca została wezwana do wypełnienia i nadesłania do tutejszego Sądu takiego wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został oddalony po rozpoznaniu go przez Referendarza sądowego na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2012 r. W piśmie z dnia [...] r. I.K. zaskarżyła powyższe orzeczenie w całości, jednak postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Strona w terminie do wniesienia środka odwoławczego złożyła zażalenie na to postanowienie, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który ostatecznym orzeczeniem z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt II OZ 910/12 oddalił zażalenie. Po zwrocie akt przez Naczelny Sąd Administracyjny nadano bieg zażaleniu I.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednak również w tym przypadku zażalenie strony zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1016/12. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2012 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 lutego 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) złotych – zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując I.K., że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 14 grudnia 2012 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżąca nie dokonała czynności, do wykonania której ją wezwano. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, a jego nieuiszczenie stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona I.K. do rąk własnych w dniu 14 grudnia 2012 r., a powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 21 grudnia 2012 r. Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.