II SA/Gl 310/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki części obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych W skardze i na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J. C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że jedynym źródłem utrzymania się jej rodziny (zamieszkuje wraz z niepracującym synem) jest świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie 620 zł. W skład majątku strony wchodzi budynek mieszkalny o pow. 270 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2,91 ha. Na skutek wezwanie referendarza sądowego J. C. nadesłała szereg dokumentów uprawdopodabniających podniesione przez nią we wniosku okoliczności. W oparciu o ich treść ustalono, że wysokość uzyskiwanej przez stronę renty wynosi 629 zł, natomiast jej syn jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, pozbawiona prawa do zasiłku (vide decyzja Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w L. z dnia [...] r.). Wnioskodawczyni wskazała, że posiadana przez nią nieruchomość rolna jest wykorzystywana jako łąka i z tego tytułu, w ubiegłym roku otrzymała płatności bezpośrednie w kwocie 1512 zł. Z przedstawionych kserokopii faktur i rachunków wynika, że strona opłaca usuwanie nieczystości – ryczałt roczny to 216 zł, dostawy energii elektrycznej – 138 zł oraz dostawy wody w wysokości 47 zł. Z nadesłanych kserokopii rachunków wynika, że skarżąca przeznacza różne sumy na lekarstwa. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia przez strony kosztów związanych z postępowaniem sądowym - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) Zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej J. C. prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego a wobec tego uzasadnionym jest przychylenie się do złożonego przez nią wniosku. W oparciu o uzyskane od strony informacje, udokumentowane na wezwanie referendarza sądowego ustalono, że skarżąca dysponuje bardzo niskim dochodem, pozwalającym w zasadzie na pokrycie elementarnych potrzeb bytowych. Zarazem stan jej majątku nie pozwala na zdobycie dodatkowych środków pieniężnych np. poprzez zbycie jakiegoś składnika majątku. Oczywiście, fakt posiadania nieruchomości rolnej mógłby być uznany za okoliczność przemawiającą przeciwko przyznaniu prawa pomocy, nie mniej jednak przynosi ona dochód w postać dopłat bezpośrednich ze środków unijnych. Stąd tez utrzymywanie tego rodzaju składnika majątkowego niewątpliwie ma dla skarżącej znaczenie ekonomiczne i nie może być traktowane jako okoliczność uzasadniająca odmowę przyznania prawa pomocy. Syn skarżącej nie jest w stanie udzielić jej wsparcia materialnego, gdyż sam nie uzyskuje żadnego dochodu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.