II SA/Gl 311/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Starosta [...] decyzją z dnia [...]r., nr [...] zatwierdził J. S. projekt budowlany i wydał pozwolenie dla zamierzenia budowlanego pn. "Roboty budowlane związane z adaptacją pomieszczeń mieszkalnych na cele sali konsumpcyjnej wraz z zapleczem obiektu gastronomicznego" na działce nr "1" położonej w S. przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...]r., nr [...] powyższy organ uchylił powołaną na wstępie decyzję i umorzył postępowanie w sprawie wydania przedmiotowego pozwolenia. Na skutek odwołania J. S. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] r. J. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargę na powyższą decyzję Wojewody [...], w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania. Precyzując przedmiotowy wniosek pismem z dnia [...]r. skarżący podniósł, że wydanie zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie Starosty [...] z dnia [...]r. spowodowało, że budynek nie może być użytkowany. Zamknięcie obiektu spowoduje natomiast, że osoby zatrudnione przez skarżącego utracą pracę, sam zaś skarżący utraci obecnie jedyne źródło utrzymania. Skarżący zaakcentował, że w związku z budową obiektu zaciągnął szereg zobowiązań finansowych, zatem brak możliwości użytkowania obiektu pociąga za sobą brak możliwości spłaty zaciągniętych kredytów. W świetle tych okoliczności skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania czynności związanych z zakazem użytkowania obiektu. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 Ppsa). W świetle powyższej regulacji Sąd wychodząc w niniejszej sprawie naprzeciw stronie w pierwszej kolejności rozpatrzył przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa w odniesieniu do zaskarżonej decyzji i doszedł do przekonania, że wykonanie tego aktu nie powoduje po stronie skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć przede wszystkim należy, że argumentacja skarżącego sprowadza się do kwestii braku możliwości użytkowania obiektu budowlanego, tymczasem zaskarżona decyzja eliminuje z obrotu prawnego pozwolenie na budowę tego obiektu, wobec tego wstrzymanie wykonania tej decyzji nie odniosłoby skutku zamierzonego przez skarżącego, tj. możliwości użytkowania obiektu i czerpania z tego tytułu środków finansowych. Nie można zatem uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą utratę zatrudnia przez skarżącego, jak i jego pracowników, bowiem jej przedmiotem nie jest pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego ani też decyzja o jego rozbiórce, które ewentualnie będą stanowiły przedmiot odrębnych postępowań. Wymaga przy tym podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania nie może być badana kwestia legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, będzie ona bowiem stanowić przedmiot postępowania sądowego w sprawie. Z tego względu też rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania nie może prowadzić w istocie do rozstrzygnięcia sprawy. Jednocześnie w oparciu o powyższe okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że w granicach niniejszej sprawy nie został wydany akt lub podjęta czynność, która pociągałaby za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem podstaw do pozytywnego rozpoznania wniosku skarżącego także w odniesieniu do innego aktu niż zaskarżony. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.