II SA/Gl 312/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2015 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie odmowy wydania kopii dokumentu dotyczącego kontroli budowy obiektu budowlanego uchyla zaskarżone postanowienie. W toku postępowania, którego przedmiotem była kwestia budowy budynku gospodarczego na nieruchomości oznaczonej numerem [...], położonej przy ul. [...] w C., T. W. (obecnie skarżący) w piśmie z dnia 20 października 2014 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. o wydanie, potwierdzonej za zgodność z oryginałem, kopii protokołu oględzin, które miały miejsce w dniu 27 lutego 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C., działając na podstawie art. 74 § 2 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), odmówił skarżącemu wydania potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu wspomnianego protokołu. Na skutek wniesionego przez skarżącego zażalenia na powyższe postanowienie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., zaskarżonym w niniejszym postępowaniu postanowieniem, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy wskazał, że z poczynionych ustaleń wynika, iż wspomniane postanowienie organu pierwszej instancji zostało stronie doręczone w dniu 13 listopada 2014 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 20 listopada 2014 r. Zażalenie strony zostało zaś złożone w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 21 listopada 2014 r., a wiec już po upływie wspomnianego terminu. Stąd też, mając na względzie treść art. 134 k.p.a. organ zobligowany był stwierdzić wniesienie środka odwoławczego z uchybieniem wspomnianego terminu. W skardze do tut. Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powołał się na treść oświadczenia M. P. – upoważnionej do odbioru korespondencji, odnośnie daty odbioru przesyłki zawierającej postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r., co wg. niej miało nastąpić w dniu 14 listopada 2014 r. Nadto skarżący zwrócił uwagę, że ustalenia organu dotyczące daty odbioru wspomnianej przesyłki, poczynione w oparciu o informacje uzyskane z Sekcji Reklamacji Klientów Indywidualnych "A", nie zostały podane do jego wiadomości, zaś sam skarżący, pomimo prób uzyskania odpowiedzi ze strony "A" nie otrzymał wyjaśnień odnośnie rozbieżności co do terminu doręczenia mu wspomnianego postanowienia. Do skargi dołączone zostały m.in. oświadczenie M. P. oraz fotokopie koperty, w której przesłano postanowienie organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga okazała się być zasadną. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Tego rodzaju postanowienie zostało wymienione w art. 74 § 2, zgodnie z którym odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zarazem do zażaleń, w sprawach nieuregulowanych, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Oznacza to, że jeżeli zażalenie na postanowienie zostanie wniesione po upływie siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności (art. 141 § 2 k.p.a.), to organ odwoławczy, na mocy art. 134 k.p.a. zobligowany jest do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Poddając ocenie rozstrzygnięcie organu odwoławczego Sąd doszedł do przekonania, iż okoliczności sprawy, bez poczynienia dodatkowych ustaleń, nie dają podstaw do sformułowania jednoznacznych wniosków odnośnie niedochowania przez skarżącego terminu do wniesienia środka odwoławczego. Sedno zawisłego pomiędzy stronami sporu sprowadza się do ustalenia daty odbioru przesyłki, zawierającej postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. Z ustaleń poczynionych przez organ odwoławczy wynika, że skarżący, a w zasadzie jego pełnomocnik, dokonał odbioru przesyłki w dniu 13 listopada 2014 r., co potwierdziły informacje uzyskane w toku postępowania reklamacyjnego przeprowadzonego przez operatora pocztowego. Skarżący natomiast wskazuje, że przesyłkę odebrał dopiero w dniu 14 listopada, co oznaczałoby, iż składając zażalenie w dniu 21 listopada 2014 r. dochował ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tego rodzaju czynności. Istotne w realiach niniejszej sprawy jest to, iż dopiero na etapie postępowania sądowego ujawnione zostały okoliczności związane z kopertą, w której została do skarżącego skierowana przesyłka organu, a konkretnie stempel na niej umiejscowiony. Przesyłka skierowana do T. W. była bowiem dwukrotnie awizowana: w dniu 30 października 2014 r. a następnie w dniu 7 listopada 2014 r., co potwierdzają stemple pocztowe na kopercie. Jednakże na tej samej kopercie znajduje się również stempel z datą 14 listopada 2014 r., co może potwierdzać zarzuty strony i wskazywać, że wspomniana przesyłka została wydana właśnie w tym dniu. Brak jest natomiast stempla z datą 13 listopada 2014 r., którą organ uznał za datę doręczenia przesyłki. Kwestia ta, pomimo podjęcia przez organ działań zmierzających do wyjaśnienia daty doręczenia przez operatora pocztowego, nie została wyjaśniona, a wobec tego koniecznym jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie i jednoznaczne ustalenie dnia, w którym skarżący odebrał postanowienie organu pierwszej instancji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Odstąpiono od orzekania o kosztach postępowania, albowiem strona została zwolniona z obowiązku ich ponoszenia. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, na zasadzie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a.