II SA/Gl 320/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych w zakresie kat. B w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...]r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek W. T. o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis tego orzeczenia został przesłana na wskazany w skardze adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana ([...] i [...]r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji i na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla W.T. było skuteczne i zostało dokonane z upływem [...]r. (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2006 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie ustawy). Pismem z dnia [...]r., które wpłynęło do Sądu w dniu 27 stycznia 2010 r., skarżący poinformował o planowanym wraz z żoną, w dniach [...] r., leczeniu sanatoryjnym. W dniu [...]r. Sąd stwierdził prawomocność wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę W. T., a dwa dni później akta administracyjne zostały przesłane do organu. W dniu [...]r. pełnomocnik skarżącego przeglądał w siedzibie Sądu akta sądowe sprawy, a następnie w dniu [...]r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie składając jednocześnie przedmiotowe zażalenie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skarżący oczekując na rozstrzygniecie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy zabiegał w tym czasie o badania i zaświadczenia lekarskie niezbędne jemu oraz jego żonie do planowanego na [...]r. leczenia sanatoryjnego, co też powodowało, że oboje prawie w ogóle nie przebywali w tym okresie w domu. Pismem z dnia [...]r. skarżący poinformował Sąd o jego pobycie w sanatorium w dniach [...]r. Pomimo tej informacji Sąd nie dokonał ponownego doręczenia przesyłki na wskazany przez skarżącego adres w sanatorium. W ocenie pełnomocnika nieprzesłanie tej korespondencji na znany Sądowi adres i poprzestanie na jednokrotnym zawiadomieniu z dnia [...] r., skutkowało pozbawieniem skarżącego możliwości złożenia zażalenia na postanowienie odmawiające przyznania mu prawa pomocy, a w konsekwencji skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku. Tymczasem ponowne doręczenie przesyłki, w ocenie pełnomocnika, było uzasadnione wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., na mocy którego uznano niekonstytucyjność regulacji zawartej w dotychczasowym art. 73 ustawy, w zakresie w jakim przepis ten ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego w placówce pocztowej. Jednocześnie pełnomocnik powołał się na oświadczenie skarżącego o braku otrzymania zawiadomienia z dnia [...]r. o możliwości odbioru nie doręczonego pisma. Wskazał także, iż informację o uprawomocnieniu się wyroku skarżący powziął z pisma organu pierwszej instancji z dnia [...]r. wzywającego go do zwrotu dokumentu prawa jazdy kat. B. Okoliczności te spowodowały, że skarżący zmuszony był, z uwagi na swój stan zdrowia, ustanowić pełnomocnika, mimo bardzo trudnej sytuacji finansowej. W dniu [...]r. pełnomocnik skarżącego objaśnił swojemu mocodawcy stan faktyczny i prawny sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że zgłoszony przez stronę skarżącą wniosek został wniesiony w ustawowym terminie. W ocenie Sądu, przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] r., tj. w dacie w której pełnomocnik skarżącego, po uprzednim przejrzeniu akt sądowych w siedzibie Sądu, poinformował skarżącego m. in. o rozstrzygnięciu w zakresie prawa pomocy. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego dokonał uchybionej czynności, czyli wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...]. Dokonując natomiast oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego wystarczający sposób uprawdopodobnił brak winy skarżącego w niedopełnieniu w terminie przedmiotowej czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej ostatniej przesłanki należy mieć bowiem na uwadze obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zdaniem Sądu skarżący dochował należytej staranności informując pismem z dnia [...] r. o planowanym pobycie w sanatorium. Sam zaś pobyt poza miejscem zamieszkania w okresie od [...]r. nie pozostaje bez wpływu na ocenę skuteczności doręczenia postanowienia z dnia [...]r. Mimo, że pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki na poczcie, zgodnie z adnotacją doręczyciela miało miejsce w dniu [...]r. (choć zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie otrzymał on tego awiza) i w tej dacie skarżący wraz z małżonką przebywał jeszcze w miejscu zamieszkania, to wymagane przez ustawodawcę drugie zawiadomienie w dniu [...]r. nie mogło już odnieść zamierzonego skutku, gdyż skarżący przebywał w tym czasie w sanatorium. Nadto zauważyć należy, że zarówno skarżący, jak i mieszkająca z nim małżonka są osobami w podeszłym wieku, sam zaś skarżący jest osobą niepełnosprawną, co niewątpliwie mogło mieć wpływ na możliwość odbioru przesyłki na poczcie już po pierwszym awizie, w szczególności w okresie niezbędnych przygotowań do planowanego wyjazdu. W świetle wskazanych okoliczności, orzeczono jak w sentencji postanowienia, stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy.