II SA/Gl 320/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia z dnia 10 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2017 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 4 maja 2017 r. (czwartek – dzień roboczy), skarżący nie uiścił wymaganej opłaty sądowej. Stosownie bowiem do treści art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z jednoczesnym pouczeniem o skutkach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścił należnej opłaty sądowej. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.