II SA/Gl 323/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [.] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. W wyniku kontroli drogowej z dnia [...] r., pismem z tej samej daty [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił skarżącą A. K. o wszczęciu postępowania w sprawie opisanego w protokole kontroli naruszenia ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), polegającego na wykonywaniu międzynarodowego przewozu drogowego koncentratu jabłkowego jako artykułu szybko psującego się bez ważnego świadectwa ATP dla kontrolowanego pojazdu. W odpowiedzi skarżąca podniosła, że przewożony koncentrat soku jabłkowego nie jest towarem szybko psującym się i nie wymaga świadectwa ATP. Takiego dokumentu nie wymagał też odbiorca towaru w [...]. Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji orzekł o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia z l.p. 3.3 zał. nr 3 do ustawy. Organ wyjaśnił, że w pkt III zał. nr 3 do umowy sporządzonej w Genewie dnia 1 września 1970 r. o przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów, skoncentrowany sok owocowy powinien być transportowany w temperaturze + 6° C lub wskazanej na metce i/lub dokumentacji transportowej. Zatem przewożony towar, który spełniał wymogi w zakresie temp. 6° C, podlegał regulacji tej umowy, a wymagany dokument kierowca obowiązany był posiadać i okazać do kontroli, zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy o transporcie drogowym. W odwołaniu od decyzji przedsiębiorca powołała się na niejasność zapisu "skoncentrowany sok owocowy", zawartego w umowie ATP, wnosząc o jego wyjaśnienie. Jej zdaniem nie może ponosić ujemnych konsekwencji zapisów aktu prawnego. Przewożony przez nią koncentrat soku jabłkowego nie psuje się dopóki nie rozcieńczy się go wodą. Powołała się też na wieloletnie doświadczenie w branży produkcji koncentratów i dołączone pismo odbiorcy, że nie jest to produkt łatwo psujący się. Nadto, dokument przewozowy CMR nie zawierał takiej informacji i był wiążący. Zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniono, utrzymując w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że doszło do wykonywania międzynarodowego przewozu drogowego niezgodnie z przywołaną wyżej umową międzynarodową. Co prawda, w dokumencie CMR nie wpisano dokładnych warunków przewożenia zagęszczonego soku jabłkowego, jednak wymogi te określa zał. nr 3 do umowy, a o ich spełnieniu decyduje wyłącznie organ wydający świadectwo ATP. Wysokość kary została zaś określona w zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w kwocie [...] zł. Brak też przesłanek z art. 92 c ustawy. W skardze do sądu administracyjnego A. K. domagała się uchylenia decyzji organów obydwu instancji celem przeprowadzenia postępowania uzupełniającego i umorzenia postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, 8, 75, 77 i 80 kpa z powodu nieuwzględnienia jej wyjaśnień i stanowisk zleceniodawcy oraz odbiorcy przewożonego ładunku, zaniechania pobrania próbek celem ustalenia cech koncentratu soku jabłkowego oraz pominięcia faktu, że był on przewożony w temp. + 6° C, a zatem z zachowaniem wymogów zał. nr 3 do umowy ATP. Jej zdaniem, z naruszeniem art. 1 i 2 i pkt 4 i 5 dodatku 1 do zał. nr 1 umowy ATP, bezpodstawnie przyjęto zatem, że pojazd powinien być zaopatrzony w świadectwo zgodności z normami umowy. Dla poparcia stanowiska skarżąca wniosła o przeprowadzenie w postępowaniu sądowym dowodu z dołączonych dokumentów w postaci: - zlecenia przewozowego z dnia [...] r.; - specyfikacji dla transportów płynów, wydanej przez odbiorcę; - instrukcji technologicznej produkcji koncentratu jabłkowego. Zdaniem skarżącej koncentrat soku jabłkowego jest półfabrykatem do produkcji soku jabłkowego przez dodanie wody. Zatem nie jest to artykuł spożywczy szybko psujący się. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. Odnosząc się do wniosków dowodowych, organ uznał, że strona mogła je przedstawić w postępowaniu odwoławczym i nie mają znaczenia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organy administracji nie naruszyły reguł procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Jest poza sporem, że skarżąca wykonywała międzynarodowy przewóz drogowy koncentratu soku jabłkowego. Produkt ten zgodnie z dołączoną do skargi instrukcją technologiczną, z którego to dokumentu przeprowadzono dowód w postępowaniu sądowym w trybie art. 106 § 3 cyt. ustawy, to sok jabłkowy zagęszczony. Jest półfabrykatem przeznaczonym do produkcji (odtwarzania) soku jabłkowego w opakowania jednostkowe do sprzedaży. Dokumenty przewozowe potwierdzają, że przewożony towar to koncentrat soku jabłkowego ([...]). Pojęcia "koncentrat soku jabłkowego" oraz "zagęszczony sok jabłkowy" stanowią synonimy. Ich rozumienie nie pozostawia żadnej wątpliwości. Skoro organy inspekcji drogowej nie kwestionowały rodzaju przewożonego towaru, opisanego w dokumentacji przewozowej, zbędne było pobranie próbek i powołanie biegłego celem ustalenia, czy jest to szybko psujący się produkt żywnościowy. Chybione są zatem zarzuty naruszenia art. 7, 8, 75, 77 i 80 kpa. O zaliczeniu do takiej kategorii artykułu spożywczego decyduje bowiem obowiązujący porządek prawny. Przywołana przez organy obydwu Instancji umowa międzynarodowa (w skrócie ATP, opubl. w Dz. U z 2015 r., poz. 667), w pkt III zał. nr 3 wymienia wprost skoncentrowany sok owocowy. W tym wypadku nie uszczegółowiono innych cech produktu, jak w innych przypadkach, na które wskazano w skardze. Zatem brak podstaw do ferowania tezy, że postanowienia umowy ATP nie obejmują spornego produktu, gdyż zgodnie z technologią, został przetworzony w taki sposób, że utracił właściwości łatwo psującego się produktu spożywczego. Gdyby tak było, do transportu nie byłoby wymagane zapewnienie określonej temperatury. Tymczasem znamienne jest, że przedmiotowy produkt był przewożony w temperaturze + 6° C. Dołączone do skargi dokumenty nie określają zaś warunków transportu, gdy idzie o temperaturę. Miałoby to znaczenie, gdyby metka i/lub dokumenty przewozowe stawiały inne wymogi, niż ogólnie przewidziana w umowie ATP temperatura (+ 6° C). Wbrew twierdzeniom skarżącej, umowa ATP nie różnicuje warunków przewozu zagęszczonego soku owocowego w zależności od technologii jego produkcji. W praktyce nie wydaje się, aby taki artykuł spożywczy mógł powstać w inny sposób, niż odparowanie wody. Nie ma żadnej różnicy, pomiędzy skoncentrowanym sokiem a koncentratem soku. Stąd też zasadnie przyjęły organy administracji, że zgodnie z art. 1 i 2 umowy ATP, kierujący powinien okazać aktualne świadectwo potwierdzające spełnienie przez pojazd wymogów określonych w tej umowie. Samo spełnienie warunków w postaci przewożenia artykułu w odpowiedniej temperaturze, nie jest wystarczające. W niniejszej sprawie zachodziły zatem podstawy do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł z mocy art. 92 a ust. 1 w zw. z l.p. 3.3 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, wyżej powołanej (obecnie Dz. U. z 2016 r., poz. 1907). Zaskarżona decyzja nie narusza zatem art. 1 i 2 pkt 4 – 5 dodatku 1 do zał. do umowy ATP. Brak znajomości stanu prawnego w zakresie wymogów wykonywania międzynarodowego transportu drogowego, doświadczenie zawodowe w zakresie przewozu ciekłych ładunków spożywczych, nie stanowią też przesłanki ekskulpującej z art. 92 c ust. 1 cyt. też ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.