II SA/Gl 324/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. – T. na decyzję Wojewody S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie lokalizacji drogi gminnej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. J. A. T. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody S. z dnia z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. nr [...] z dnia [...] r. ustalającą dla Gminy P. lokalizację drogi gminnej w miejscowości P. na działkach ewidencyjnych przed podziałem nieruchomości nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]oraz po podziale nieruchomości nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]oraz zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazała, iż Wójt Gminy P. pismem z dnia [...] r. znak [...] nakazał skarżącej wydanie nieruchomości poprzez usunięcie ogrodzenia przebiegającego przez przedmiotową nieruchomość. W ocenie skarżącej wykonanie tego nakazu doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Odpis wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono organowi oraz uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy P. wniósł o odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając wniosek skarżącej za bezzasadny, nie został bowiem poparty jakimikolwiek dowodami ani też dodatkowymi konkretnymi twierdzeniami faktycznymi. W przekonaniu Gminy skarżącej nie grozi wyrządzenie znacznej szkody, bowiem sporna nieruchomość w liniach rozgraniczających teren inwestycji drogowej przeszła już z mocy prawa na własność Gminy w związku ostateczną decyzją ustalającą lokalizację drogi. Niewykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby natomiast spowodować powstanie szkód po stronie podmiotów niemogących korzystać z istniejącej drogi. Pozostałe strony postępowania do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkowały się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd. Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wskazać należy, iż ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) ma szczególny charakter, jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Zgodnie z art. 12 tej ustawy decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi zatwierdza zarazem projekt podziału nieruchomości. Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi stanowią linie podziału nieruchomości. Nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren stają się z mocy prawa własnością Gminy w odniesieniu do dróg gminnych z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi stała się ostateczna, za odszkodowaniem ustalonym w odrębnej decyzji. Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi gminnej zawiera jedynie wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określa linie rozgraniczające teren, natomiast nie zawiera dokładnego i ostatecznego projektu budowlanego drogi. Tym samym udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej w ocenie Sądu niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg gminnych zwłaszcza, iż skarżąca nie wykazała, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. II OZ 391/08). Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, istotne znaczenie ma więc ocena, czy może powstać szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi nie było podstaw do zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez skarżącą, a rozważane przez Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych niebezpieczeństw o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym wniosek skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 omawianej ustawy.