II SA/Gl 325/07

Dnia 20 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N.-W. oraz M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] roku K. N.-W. oraz M. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] roku, ustalającej pobranie od skarżących jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w wysokości [...] zł. Na uzasadnienie wniosku skarżący podali, iż wykonanie decyzji grozi im niepowetowaną stratą, a postawione decyzji zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podnieśli, iż nie posiadają środków finansowych na zapłatę należności. Postanowieniem z dnia 26 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż ocena stanu majątkowego i rodzinnego skarżących uzasadnia twierdzenie, że nie dysponują oni obecnie wystarczającą ilością środków pieniężnych na pokrycie jakichkolwiek opłat sądowych bez uszczerbku dla koniecznych kosztów utrzymania. Skarżący bowiem jest osobą zatrudnioną na podstawie umowy o pracę nakładczą z miesięcznym wynagrodzeniem w kwocie [...] zł, natomiast skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, posiadają dwójkę dzieci na utrzymaniu. Prowadzona przez skarżącego M. W. działalność gospodarcza przynosi stratę. Ustosunkowując się do wniosku skarżących, uczestnik postępowania Gmina M. wniosła o jego oddalenie, podnosząc, że skarżący nie udowodnili, iż wskutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi im niepowetowana strata, a nadto, że postawione w skardze zarzuty również nie stanowią podstawy do jego uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącego po przekazaniu skargi sądowi może nastąpić, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. W ocenie Sądu, wszystkie powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione. Decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem, który podlega wykonaniu. Jej realizacja oznacza spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładająca na skarżących określone obowiązki może być zrealizowana - w braku dobrowolnego jej wykonania - w drodze egzekucji administracyjnej. Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (vide: orzeczenie NSA w sprawie sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.). W kontekście powyższych uwag zgodzić się należy ze stanowiskiem skarżących zawartym w skardze, iż wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody w majątku skarżących, powodując zarazem trudne do odwrócenia skutki. Dokumenty źródłowe załączone przez skarżących do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a dokumentujące ich stan majątkowy oraz rodzinny wskazują, iż w chwili obecnej skarżący nie dysponują kwotą objętą zaskarżoną decyzją, w szczególności nie posiadają żadnych oszczędności, natomiast działalność gospodarcza prowadzona przez M. W. przynosi straty. Z kolei skarżąca K. N.-W. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku; na utrzymaniu skarżących pozostaje dwójka dzieci. W świetle powyższego wskazać przyjdzie, iż skarżący w chwili obecnej nie byliby w stanie dobrowolnie uiścić kwestionowanej należności, natomiast ewentualna egzekucja administracyjna spowodowałaby wyrządzenie znacznej szkody, a więc niekorzystne z punktu widzenia skarżących następstwo wykonania zaskarżonej decyzji. Pamiętać jednak należy, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Innymi słowy, niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 to dwie rożne kwestie. W tym znaczeniu, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie brał pod uwagę argumentacji skarżących, iż postawione decyzji zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Kwestia ta będzie dopiero przedmiotem rozpoznania Sądu na etapie wyrokowania. W świetle powołanej wyżej argumentacji i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.