II SA/Gl 325/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie o zameldowanie w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu Zarządzeniem z dnia 13 maja 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W piśmie procesowym z dnia 30 maja 2011 r. H. R. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na brak jakichkolwiek dochodów oraz majątku. Następnie, na wezwanie Sądu, swój wniosek złożyła w przewidzianej przepisami formie, tj. na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku poza udziałem (1/18) w budynku mieszkalnym. Nie uzyskuje ona żadnych dochodów, nie mieszka z osobami bliskimi, nie dysponuje żadnym majątkiem - w szczególności przedmiotami, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego do wskazania źródła utrzymania się oraz udokumentowania kosztów utrzymania, skarżąca odpowiedziała, że w chwili obecnej nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ponosi opłat czynszowych, wystąpiła o ustalenie i przyznanie świadczenia emerytalnego, a opłaty za energię elektryczną ponosi jej córka. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Oceniając stan majątkowy skarżącej należało uznać, że jej sytuacja materialna rzeczywiście jest na tyle ciężka, że poniesienie jakichkolwiek kosztów związanych z postępowaniem sądowym jest praktycznie niemożliwe. Wnioskodawczyni nie posiada bowiem żadnego majątku, którego zbycie lub obciążenie mogłoby ewentualnie stanowić źródło dochodu. Nie posiada też stałego dochodu. Z uzyskanych informacji wynika, że strona jest osoba bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku (vide decyzja Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r.). Skarżąca oświadczyła, że nie posiada obecnie stałego źródła dochodu (wsparcie ze środków pomocy społecznej skończyło się w maju), natomiast ubiega się o świadczenie emerytalne. W tej sytuacji niepodobna oczekiwać, że strona będzie w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania. Z informacji podanych przez H. R. wynika również, że członkowie jej rodziny mogą udzielić jej wsparcia w ograniczonym zakresie (czyni to jej córka opłacając energię elektryczną). Stąd wniosek, że w zaprezentowanej sytuacji spełnione zostały przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.