II SA/Gl 326/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. - W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty planistycznej w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr [...] o pow. [...] m2 oraz [...] udziału w działce nr [...] o powierzchni[...] m2 położonych w M. w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazali, iż wykonanie decyzji groziłoby im niepowetowaną stratą, zaś postawione decyzji zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia lub jej zmiany. Nadto skarżący podnieśli, iż nie posiadają środków finansowych na zapłatę należności. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono uczestnikowi postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Pismem z dnia [...] r., uczestnik postępowania odnosząc się do przedmiotowego wniosku, wniósł o jego o oddalenie z uwagi, iż skarżący nie udowodnili, że wykonanie zaskarżonej decyzji groziłoby im niepowetowaną stratą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, iż decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej zbyciem po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem, który może podlegać wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnili, iż wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w ich majątku, powodując trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym mieć na względzie zarówno wysokość nałożonej opłaty ([...]zł), jak i trudną sytuację finansową skarżących. Z dokumentów nadesłanych przez skarżących do wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że nie są oni w stanie dobrowolnie uiścić kwestionowanej należności, natomiast ewentualna egzekucja administracyjna mogłaby wyrządzić znaczną szkodę. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie wziął jednak pod uwagę argumentacji skarżących, iż postawione decyzji zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zauważyć, iż legalność oraz prawidłowość zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane, gdyż dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, Sąd zajmie stanowisko co do ewentualnego naruszenia prawa i skutków tego naruszenia. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.