II SA/Gl 326/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za zajęcie nieruchomości w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 326/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I. K. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za zajęcie nieruchomości, z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis tego orzeczenia został doręczony do rąk pełnomocnika pocztowego. Pismem z dnia 27 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wskazując, że korespondencja w sprawie opłaty została odebrana omyłkowo przez domownika, który nie posiada wykształcenia prawniczego i nie przekazano jej odbiorcy. O konieczności uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącej dowiedziała się dopiero z ww. postanowienia o odrzuceniu skargi. Nadto oświadczyła, że do czasu otrzymania przedmiotowego postanowienia, nie była zaniepokojona brakiem wezwania o wpis, w związku z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, który został złożony do akt sprawy, a co do którego nie otrzymała rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki umożliwiającej przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (zob. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona, a w przypadku gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę datę powzięcia przez pełnomocnika skarżącej informacji o odrzuceniu skargi uznać należy że dochowano ustawowego terminu złożenia rozpatrywanego wniosku. Jednocześnie uiszczono wpis sądowy od skargi. Przechodząc natomiast do oceny okoliczności wskazujących na brak winy pełnomocnika skarżącego w uchybieniu terminu Sąd uznał, że okoliczności te miały miejsce w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy pełnomocnika skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu nie można uznać, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło z winy pełnomocnika skarżącej skoro odpis zarządzenia referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2018 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, doręczono w sposób nieprawidłowy, a mianowicie do rąk skarżącej. W świetle powyższych okoliczności oraz biorąc pod uwagę konstytucyjną zasadę prawa do sądu, należało na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.