II SA/Gl 327/07

Dnia 20 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria –Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.N-W. oraz M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...), nr (...) w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżących K.N-W. oraz M.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia (...) roku K.N-W. oraz M.W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) roku, utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia (...) roku, ustalającej pobranie od skarżących jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w wysokości (...) zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, iż wykonanie decyzji grozi im niepowetowaną stratą, a postawione decyzji zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podnieśli, iż nie posiadają środków finansowych na zapłatę należności. Postanowieniem z dnia 26 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż ocena stanu majątkowego i rodzinnego skarżących uzasadnia twierdzenie, że nie dysponują oni obecnie wystarczającą ilością środków pieniężnych na pokrycie jakichkolwiek opłat sądowych bez uszczerbku dla koniecznych kosztów utrzymania. Skarżący bowiem jest osobą zatrudnioną na podstawie umowy o pracę nakładczą z miesięcznym wynagrodzeniem w kwocie (...) zł, natomiast skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, posiadają (...) dzieci na utrzymaniu. Prowadzona przez skarżącego M.W. działalność gospodarcza przynosi stratę. Ustosunkowując się do wniosku skarżących, uczestnik postępowania Gmina M. wniosła o jego oddalenie, podnosząc, że skarżący nie udowodnili, iż wskutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi im niepowetowana strata, a nadto, że postawione w skardze zarzuty również nie stanowią podstawy do jego uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem, który podlega wykonaniu. Jej realizacja oznacza spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładająca na skarżących określone obowiązki może być zrealizowana- w braku dobrowolnego jej wykonania - w drodze egzekucji administracyjnej. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnili, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżących. Należało przy tym mieć na względzie wysokość nałożonej opłaty ( tj. (...) zł.), a także trudną sytuację finansową strony skarżącej. Dokumenty źródłowe załączone przez skarżących do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a dokumentujące ich stan majątkowy oraz rodzinny wskazują, iż w chwili obecnej skarżący nie dysponują kwotą objętą zaskarżoną decyzją, w szczególności nie posiadają żadnych oszczędności, natomiast działalność gospodarcza prowadzona przez M.W. przynosi straty. W świetle powyższego wskazać przyjdzie, iż skarżący w chwili obecnej nie byliby w stanie dobrowolnie uiścić kwestionowanej należności, natomiast ewentualna egzekucja administracyjna spowodowałaby wyrządzenie znacznej szkody, a więc niekorzystne z punktu widzenia skarżących następstwo wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. W tym znaczeniu, Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek nie brał pod uwagę argumentacji skarżących, iż postawione decyzji zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. W świetle powołanej wyżej argumentacji i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.