II SA/Gl 328/08

WyrokWSA w Gliwicach2008-09-25

Skład orzekający: Iwona Bogucka, Łucja Franiczek, Maria Taniewska-Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego, wydana bez ustalenia daty prowadzenia robót budowlanych, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, wydając decyzje o umorzeniu postępowania bez ustalenia kluczowych faktów dotyczących okresu prowadzenia robót budowlanych. Brak takiego ustalenia, zwłaszcza w kontekście utraty ważności pozwolenia na budowę z mocy prawa, uniemożliwia prawidłową ocenę legalności wykonanych robót i prowadzi do dowolności w ocenie stanu faktycznego. W związku z tym zaskarżone decyzje zostały uchylone.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się rozbiórki samowolnie dobudowanej hali warsztatowej, twierdząc, że roboty budowlane zostały wykonane po utracie ważności pozwolenia na budowę. Organy nadzoru budowlanego dwukrotnie umarzały postępowanie, uznając, że rozbudowa i jej użytkowanie nastąpiły na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych. Skarżący kwestionowali legalność tych decyzji, wskazując na brak wymaganych pozwoleń i opinii, a także na wykonanie robót po terminie.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant referent Katarzyna Wajs po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi Z. L. i J. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r. nr [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] z up. Kierownika Urzędu Rejonowego w K. zatwierdzono pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacyjny oraz udzielono A. N. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w R. – [...] przy ul. [...]. Następnie decyzją Prezydenta R. z dnia [...]r. nr [...], udzielono inwestorowi pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania rozbudowanej części budynku na zakład stolarski. Jednakże na mocy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] stwierdzono nieważność tejże decyzji. W związku z tym kolejną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpoznaniu wniosku inwestora o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania, orzekł o umorzeniu postępowania w tym zakresie, stwierdzając, że decyzją tego organu z dnia [...]r. nr [...] udzielono A. N. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku z przeznaczeniem na mieszkania. Po rozpatrzeniu odwołania Z. L. i J. L. (właścicieli działki sąsiedniej nr [...]),[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Pismem z dnia [...]r. Z. i J. L. wystąpili do organu nadzoru budowlanego I instancji o wszczęcie postępowania m.in. w sprawie dobudowanej hali warsztatowej o pow. [...] m2, uprzednio samowolnie użytkowanej jako stolarnia. W kolejnych pismach z dnia [...] i [...]r. wniosek ten sprecyzowano w ten sposób, iż wnioskodawcy domagali się na podstawie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. rozbiórki rozbudowanej w latach [...] części budynku mieszkalnego, która była przedmiotem postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania. Po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...]r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego K. i A. N. przy ul. [...] w R. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że udzielenie pozwolenia na przedmiotową rozbudowę nastąpiło na podstawie decyzji z dnia [...]r., zaś decyzją z dnia [...] r. udzielono inwestorowi pozwolenia na użytkowanie tej rozbudowy z przeznaczeniem na mieszkanie. Jednakże wskutek odwołania Z. i J. L., decyzją z dnia [...]r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji celem zbadania wszystkich przypadków samowoli budowlanej z art. 48, art. 49 b i art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...]r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. powtórnie orzekł o umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa postępowania w sprawie rozbudowanej części budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] w R. Zdaniem organu I instancji, zarówno rozbudowa, jak i użytkowanie budynku nastąpiło na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych z dnia [...]r. i z dnia [...]r. Nie zachodzi więc przypadek samowoli z art. 48 Prawa budowlanego. Powołując się na wynik oględzin z dnia [...]r., organ nadzoru budowlanego stwierdził nadto, że rozbudowa została zrealizowana generalnie zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją projektową z nieistotnymi odstępstwami, polegającymi na rezygnacji z jednego otworu okiennego i ścian działowych. Taki stan rzeczy potwierdził też projektant, a równocześnie kierownik budowy na użytek postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W tym stanie rzeczy organ uznał, że nie zachodzi też przypadek z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Zatem postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W odwołaniu od decyzji Z. i J. L. powtórnie wnieśli o rozbiórkę samowolnie – ich zdaniem – dobudowanej i niedopuszczonej do użytkowania hali warsztatowej o pow. [...] m2. Odwołujący się zarzucili, że inwestor nie uzyskał ani decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla takiej inwestycji, jak i pozytywnych opinii organów na dopuszczenie użytkowania obiektu jako warsztat stolarski, a wreszcie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę. Wreszcie, ich zdaniem nie sprecyzowano przedmiotu niniejszego postępowania, a więc obiektu, którego dotyczy decyzja. Zaskarżoną decyzją, podjętą z up. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, podzielając jego pogląd o bezprzedmiotowości niniejszego postępowania w sytuacji, gdy nie zachodzi żaden z przypadków samowoli budowlanej, jako że rozbudowa nastąpiła legalnie na podstawie decyzji z dnia [...]r., która pozostaje w obrocie prawnym. Na obecnym etapie postępowania nie mają zaś żadnego znaczenia podniesione w odwołaniu kwestie co do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowej części obiektu mieszkalnego w sytuacji likwidacji zakładu stolarskiego. Wreszcie, sprawa budynku gospodarczego objęta jest odrębnym postępowaniem. Stąd też odwołania nie uwzględniono. Kolejnym pismem z dnia [...]r., które wpłynęło dnia [...]r. Z. i J. L. wnieśli o uzupełnienie powyższej decyzji o dowody, że przedmiotowe dobudówki, oznaczone kreskami na załączonej mapce geodezyjnej powykonawczej, zostały wybudowane legalnie, jako że ich zdaniem przywołana decyzja z dnia [...]r. nie zatwierdza projektu budowlanego (art. 34 ust. 4 Prawa budowlanego), a jedynie udziela pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, określonych w art. 29 i 30 Prawa budowlanego. Stąd też decyzja ta nie dotyczy przedmiotowej dobudowy (hali warsztatowej), wybudowanej samowolnie w [...] r. z przekroczeniem dopuszczalnej intensywności zabudowy domów jednorodzinnych wolnostojących. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...], podjętym z up. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, odmówiono uzupełnienia decyzji z dnia [...] r. z braku przesłanek, wymienionych w art. 111 § 1 kpa. W skardze do sądu administracyjnego Z. L. i J. L. zarzucając naruszenie art. 7, 77 i 227 kpa oraz art. 48 Prawa budowlanego, wnieśli o nakazanie rozbiórki samowolnie dobudowanych obiektów. Po zrelacjonowaniu dotychczasowego postępowania, skarżący podnieśli, że nie zgadzają się na przebudowę oznaczonych na mapie kreskami obiektów w postaci samowolnie dobudowanej około [...] r. hali warsztatowej, na mieszkanie, garaże lub osiedlowy pub, jako że przybudówki te nie spełniają warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. W kolejnym piśmie z dnia [...]r. skarżący podnieśli, że zaskarżona decyzja nie dotyczy sprawy, wszczętej na ich wniosek z dnia [...]r. Uczestniczka postępowania J. N.-T. jako współwłaścicielka nieruchomości, na której zrealizowano przedmiotową dobudowę wniosła o oddalenie skargi, podając że nie jest w stanie określić daty wykonania tych robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek nie wszystkie zawarte w niej żądania i zarzuty podlegały uwzględnieniu w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym i należało je podzielić. W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, iż porównując przedłożoną przez skarżących kopię mapy zasadniczej (pomiar uzupełniający [...] jako załącznik do skargi) oraz motywy obydwu instancji, nie powinno budzić wątpliwości, iż zaskarżona decyzja dotyczy sprawy, wszczętej na wniosek skarżących z dnia [...]r., a więc dobudowanej części budynku przy ul. [...] w R. o pow. około [...] m2, będącej uprzednio przedmiotem postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania na zakład stolarski. Taki stan rzeczy potwierdza też protokół oględzin z dnia [...]r. (k. 42 akt adm.), z którego wynika, że dobudowana część obiektu ma wymiary [...] m. Natomiast z treści kserokopii kwestionowanej przez skarżących decyzji z dnia [...]r. o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego (poświadczonej za zgodność z oryginałem przez pracownika [...] Urzędu Wojewódzkiego), której integralnym załącznikiem był projekt techniczny, wynika że zaprojektowano od strony południowej jednokondygnacyjny trakt o rozpiętości [...] m i długości [...] m, zaś projektowana rozbudowa od strony wschodniej dochodzi do granicy działki. Projektowaną dobudowę przedstawiono na planie realizacyjnym zagospodarowania terenu, opatrzonym pieczęcią Urzędu Miejskiego w R. jako załącznik do decyzji [...] z dnia [...] r., zgodnie z którym jeden z boków jest dłuższy niż [...] m, bowiem ma długość [...] m, co odpowiada też wymiarom dobudowy w części konstrukcyjnej projektu (rzut fundamentów). Taki stan rzeczy potwierdza też projekt adaptacji rozbudowanej części budynku mieszkalnego na zakład montażowy stolarki budowlanej i mebli z [...]r., w treści którego podano powierzchnię [...] m, a rysunek potwierdza, iż jeden z boków jest dłuższy i ma [...] m, drugi bok ma [...] m, zaś długość wynosi [...] m. Analiza powyższej dokumentacji pozwala zatem na identyfikację przedmiotowej dobudowy od strony południowej budynku mieszkalnego, usytuowanego przy ul. [...] – w granicy od strony wschodniej. Jednakże wbrew stanowisku organów obydwu instancji, fakt że inwestor A. N. uzyskał w dniu [...]r. pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego, a następnie w dniu [...]r. udzielono mu pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części, nie daje podstaw do przyjęcia, iż przedmiotowa dobudowa została wykonana na podstawie i zgodnie z udzielonym pozwoleniem. Aczkolwiek prawidłowo stwierdził organ odwoławczy, iż w niniejszym postępowaniu organy nadzoru budowlanego nie są władne do badania zgodności z prawem decyzji z dnia [...]r. i to wydanej pod rządami ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), to jednak przeoczono, że z mocy art. 32 ust. 1 tej ustawy, pozwolenie na budowę traci ważność, jeżeli budowa: 1) nie została rozpoczęta w ciągu dwóch lat od daty wydania pozwolenia lub w terminie ustalonym w pozwoleniu, 2) została przerwana na czas dłuższy niż dwa lata. Powyższy skutek w postaci utraty ważności pozwolenia na budowę następuje z mocy prawa, a zatem bez potrzeby wydania decyzji deklaratoryjnej. Tymczasem w niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego nie zebrały żadnego materiału dowodowego, ani nie poczyniły niezbędnych ustaleń faktycznych co do okresu prowadzenia przedmiotowych robót budowlanych, co czyni zasadnym wniosek o dowolności stanowiska w zakresie oceny spornej dobudowy jako legalnej. Kwestia ta wymagała zaś zbadania, skoro z akt postępowania wynika, że inwestor ani nie zgłosił zakończenia budowy, ani też nie przedłożył dziennika budowy, składając jedynie w dniu [...]r. wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W tym kontekście budzi wątpliwość co do zgodności z prawem decyzja z dnia [...] r., podjęta na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Z mocy art. 57 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, do takiego wniosku inwestor zobowiązany był dołączyć oryginał dziennika budowy. Stąd też w stosunku do tej decyzji organ odwoławczy winien rozważyć w pierwszym rzędzie konieczność wdrożenia trybu nadzwyczajnego w celu jej wyeliminowania z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia nieważności. Co więcej, w toku całego postępowania administracyjnego skarżący utrzymywali, że budowa "hali warsztatowej" nastąpiła w latach [...]. Dla poparcia swoich twierdzeń skarżący powoływali się na fakt, że inwestor dopiero wówczas uzyskał dodatkowy teren, umożliwiający mu realizację inwestycji, na dowód czego przedłożyli pismo Naczelnika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami z dnia [...]r. skierowane do nich oraz inwestora, a informujące o możliwości nabycia części działki nr [...] (k. 35 akt adm.). Wobec takich zarzutów strony oraz faktu, że inwestor nie przedłożył dziennika budowy jako urzędowego dokumentu dotyczącego przebiegu robót budowlanych (art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r.), ani też nie powiadomił o zakończeniu budowy, niezbędne było dla oceny legalności wykonanych robót poczynienie ustaleń faktycznych co do okresu ich prowadzenia w okresie ważności udzielonego pozwolenia na budowę. Stwierdzenie faktu, że roboty te wykonano po utracie ważności decyzji z dnia [...]r., winno zaś prowadzić do wniosku, że wykonano je samowolnie i w zależności od daty zakończenia budowy, należało prowadzić postępowanie likwidujące samowolę budowlaną w trybie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., bądź z art. 37 ustawy z 1974 r. w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z 1994 r. , o ile budowa została zakończona do dnia [...]r. Skoro umorzenie postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych nastąpiło bez ustalenia daty ich prowadzenia, decyzje organów obydwu instancji jako wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie mogły się ostać i podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji, które traci moc z chwilą uprawomocnienia się niniejszego wyroku, oparto na przepisie art. 152 cyt. ustawy. O kosztach postępowania sądowego nie rozstrzygnięto z braku wniosku skarżących o ich zasądzenie (art. 210 § 1 powołanej ustawy). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ nadzoru budowlanego I instancji winien zatem zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy dla ustalenia daty prowadzenia przedmiotowych robót budowlanych przy spornej dobudowie do budynku mieszkalnego. O ile inwestor nie przedłoży dziennika budowy, niezbędne będzie przesłuchanie stron oraz kierownika budowy, a także zbadanie kwestii nabycia gruntu przez inwestora, o której mowa w przywołanym wyżej piśmie UM w R. z dnia [...]r. Dopiero na tej podstawie możliwe będzie rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie stwierdzenie, czy roboty budowlane wykonano w okresie ważności decyzji z dnia [...]r. i zgodnie z warunkami udzielonego wówczas pozwolenia na budowę. Wreszcie, organ odwoławczy winien rozważyć konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...]r. jako wydanej bez dziennika budowy, którego braku nie może zastąpić w tym trybie opinia techniczna kierownika budowy. Odnosząc się do żądania skarżących "nakazania rozbiórki samowolnie dobudowanych obiektów", wyjaśnić przyjdzie, iż kompetencje sądu administracyjnego są wyłącznie kasacyjne, co oznacza, iż w postępowaniu sądowym dokonuje się jedynie oceny legalności zaskarżonego aktu – bez możliwości równoczesnego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Na tym etapie postępowania brak też podstaw do przesądzenia, czy przedmiotowa dobudowa winna podlegać rozbiórce w trybie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., który to przepis dotyczy obiektów wybudowanych po 1 stycznia 1995 r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło