II SA/Gl 330/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.L. i J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a : odrzucić skargę W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni braku formalnego skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2009 r. skarżący zostali łącznie wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, zaś J.L. dodatkowo do podpisania skargi, względnie do nadesłania własnoręcznie podpisanego jej odpisu. Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwania te zostały doręczone skarżącym w dniu 8 maja 2009 r. co oznacza, że wspomniany termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu upłynął z dniem 15 maja br. W dniu 15 maja 2009 r. S.L. i J.L. skierowali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. przesyłkę zawierającą pismo procesowe wskazujące wartość przedmiotu zaskarżenia oraz podpisane przez J.L. egzemplarze skargi. Organ przekazał te pisma Sądowi w dniu 28 maja 2009 r. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności należało stwierdzić, ze uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło z uchybieniem terminu wyznaczonego przez Sąd. S.L. i J.L. skierowali bowiem swoje pisma do organu zamiast do Sadu. W tej sytuacji za datę ich wniesienia należy przyjąć dzień przekazania ich przez organ Sądowi – czyli 28 maja br. Wobec tego należy przyjąć, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi, co oznacza, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.