II SA/Gl 333/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M.O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Pismem z dnia 11 sierpnia 2014 r. pełnomocnik właściciela działki nr [...] położonej w D. przy ulicy [...] – E. O., zgłosił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D., bezprawne wejście na wymienioną działkę, a mianowicie samowolne postawienie rusztowania i dokonanie ocieplenia styropianem ściany granicznej domu na sąsiedniej działce nr [...] należącej do Z. S. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania, przeprowadził w dniu 19 września 2014 r. oględziny wymienionej powyżej działki nr [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] r., działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2013 r, poz. 1409 ze zm.) wstrzymał prowadzenie, bez wymaganego pozwolenia na budowę i zgłoszenia, robót budowlanych na budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...] przy ulicy [...] w D. oraz nałożył na inwestorów A. i Z. S. obowiązek przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót zawierającej w szczególności: ocenę prawidłowości wykonanych robót, ocenę zastosowanych materiałów oraz wskazanie, jakie czynności lub roboty budowalne należy wykonać w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego ustalono, iż inwestor Z. S. w dniu 30 maja 2014 r. zawiadomił organ architektoniczno-budowanej o zamiarze rozpoczęcia z dniem 1 lipca 2014 r. robót budowlanych polegających na wykonaniu ocieplenia budynku przy ulicy [...] nr [...] w D. Dalej dodał, że organ ten zobowiązał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia w wyznaczonym terminie, a wobec bezskutecznego upływu tego terminu, Prezydent Miasta D. decyzją z dnia [...] r. wniósł sprzeciw do złożonego zgłoszenia. W wyniku przeprowadzonej kontroli organ nadzoru stwierdził jednak, że inwestor rozpoczął roboty przy ocieleniu wymiennego budynku. Wobec wątpliwości powziętych przez organ nadzoru, czy ściana budynku usytuowana przy granicy z działką sąsiednią powinna stanowić ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, wyjaśnił, że zarówno organ nadzoru budowlanego jak i organ administracji architektoniczno- budowlanej może nałożyć na inwestora obowiązek przedłożenia stosownej oceny technicznej. Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak w sentencji. Inwestor przedłożył w organie nadzoru budowlanego przygotowaną przez mgr inż. J. M. opinię techniczną wykonanych robót budowlanych z dnia 4 listopada 2014 r. a następnie uzupełnienie tej opinii z dnia 26 listopada 2014 r. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D., decyzją nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał inwestorom A. i Z. S. wykonanie dokładnie wyliczonych robót budowalnych, w tym m.in. zamocowanie przyklejonego do ściany w granicy styropianu zgodnie z technologią, wyrównanie wszystkich płaszczyzn, wykonanie powłoki gruntującej, ułożenie tynków czy zamontowanie parapetów. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane wykonanie robót budowalnych polegających na dociepleniu budynków o wysokości do 12,00m nie wymaga pozwolenia na budowę, lecz w myśl art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Inwestor wprawdzie w dniu 30 maja 2015 r. dokonał zgłoszenia zamiaru ocieplenia budynku mieszkalnego, ale wobec nieuzupełnienia tego zgłoszenia, organ złożył sprzeciw (decyzja nr [...] z dnia [...] r.). Wykonanie robót budowlanych wymagających zgłoszenia pomimo sprzeciwu właściwego organu, stanowi przypadek inny niż określony w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i ust.3 cytowanej ustawy wstrzymał roboty budowlane i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia oceny technicznej. Ocena taka oraz jej uzupełnienie zostały przedstawione przez inwestora, stając się podstawą dla wyznaczenia przez organ zakresu niezbędnych do wykonania prac w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie art. 51 ust.1 pkt 2 Prawo budowlane przed upływem dwóch miesięcy od wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji przedmiotowej decyzji. W wyniku rozpoznania odwołania M. O. od powyższej decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając w uzasadnieniu, iż organ powiatowy nie wyjaśnił jej w sposób konieczny do podjęcia rozstrzygnięcia. W ponownym postępowaniu, w ocenie organu odwoławczego, organ powiatowy winien wezwać autora opinii technicznej do wskazania zakresu niezbędnych robót, aby doprowadzić roboty do stanu zgodnego z prawem. Organ winien także wziąć pod uwagę fakt zlokalizowania ściany szczytowej budynku przy granicy z sąsiednią działką, co powoduje iż powinna ona spełniać wymogi dotyczące bezpieczeństwa przeciwpożarowe. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez A. i Z. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga A. S. została odrzucona postanowieniem tegoż Sądu z dnia 8 czerwca 2015 r., zaś rozpatrując skargę Z. S., wyrokiem z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 404/15 Sąd uchylił wymienioną powyżej decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, iż nie dopatrzył się podstaw dla zastosowania w sprawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dalej stwierdził, że organ drugiej instancji uzasadniając potrzebę uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i skierowania sprawy do ponownego rozpoznawania wskazał na cztery kwestie. Po pierwsze potrzebę uzupełnienia przedłożonej oceny technicznej poprzez wezwanie biegłego do sprecyzowania zakresu niezbędnych robót; po drugie podkreślenia, że system wykonania docieplenia ściany oraz zastosowane w nim materiały muszą być dopuszczone do zastosowania w budownictwie; po trzecie z uwagi z uwagi na treść § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie – ściana położona bezpośrednio przy granicy działki powinna być ścianą oddzielenia pożarowego i w końcu po czwarte wskazał, że organ pierwszej instancji powinien uzgodnić zakres nałożonych obowiązków z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków, z uwagi na lokalizację obiektu, przy którym były wykonywane roboty budowlane, w strefie ochrony konserwatorskiej, zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla miasta D. W ocenie Sądu argumentacja organu przedstawiona w trzech pierwszych punktach nie jest przekonującą, gdyż w aktach sprawy znajduje się ocena techniczna sporządzona przez mgr inż. J. M., a także pismo opinię tę uzupełniające z dnia 26 listopada 2014 r., w którym wyliczono dokładnie konieczne do wykonania, zdaniem autora, czynności odnoszące się do ocieplenia budynku doprowadzające wykonane roboty do stanu zgodnego z prawem. Ocena ta podkreśliła też jednoznacznie, że wykonane już roboty, zrealizowane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną, przy użyciu pełnowartościowych atestowanych materiałów. Nie podzielił też Sąd twierdzenia organu, że ściana budynku usytuowana w odległości pół metra od granicy działek stanowi ścianę bezpośrednio przy granicy w rozumieniu § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, i dlatego nie wymaga oddzielenia przeciwpożarowego, która to sprawa rozstrzygana jest w sprawie pozwolenia na budowę, a nie w postępowaniu dotyczącym ocieplenia budynku. W konsekwencji, zdaniem Sądu jedyną niejasnością konieczną do wyjaśnienia jest kwestia ochrony konserwatorskiej, przy czym to uchybienie, zdaniem Sądu, organ odwoławczy mógł usunąć we własnym zakresie, zwracając się w kwestii dopuszczalności ocieplenia do odpowiedniego organu bądź to samodzielnie bądź też zlecając czynność tę organowi pierwszej instancji w drodze art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec powyższego Sąd uznał za niecelowe i sprzeczne z art. 138 § 2 Kodeksu uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do ponownego rozpoznania, gdyż zakres koniecznych do wyjaśnienia okoliczności na tym etapie niewątpliwie nie stanowił powodu do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji pierwszinstancyjnej. Rozpatrując sprawę ponownie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dołączył do akt sprawy pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków informujące o tym, iż prace budowlane polegające na ociepleniu elewacji oraz przebudowie dachu budynku przy ulicy [...] w D. nie wpłynęły negatywie na strefę ochrony konserwatorskiej wyznaczoną na mocy obowiązującego dla tego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a następnie decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] r. w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i wyznaczył nowy termin na dzień 29 kwietnia 2016 r., a w pozostałym zakresie decyzję tę utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ powołując się na wydany w sprawie wyrok (przedstawiony powyżej) wyjaśnił, że przedmiotem postępowania zakończonego inkryminowaną decyzją są roboty budowlane polegające na ociepleniu trzech ścian budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w D. Dalej powtórzył za organem pierwszej instancji, że zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego roboty te nie wymagają uzyskania pozwolenia budowlanego lecz dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno- budowlanej, które wprawdzie inwestor dokonał, ale organ wniósł sprzeciw decyzją z dnia [...] r., a stąd prawidłowo organ nadzoru pierwszej instancji uznał, że zostały one wykonane samowolnie. W celu doprowadzenia przedmiotowych robót do stanu zgodnego z prawem prawidłowo organ wydał decyzję na podstawie art. 51 Prawa budowlanego, który łącznie z art. 50 tej ustawy dotyczy innych przypadków niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1. Organ podkreślił, że ideą postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Postępowanie naprawcze nie ma charakteru represyjnego, stąd nie musi skutkować nałożeniem obowiązków, jeśli w wyniku samowoli nie zaistniały okoliczności określone jako stan niezgodny z prawem. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w prawidłowym trybie, zasadnie też wydał postanowienie z dnia [...] r. Następnie prawidłowo przeprowadził postępowanie, m.in. dołączając do akt sprawy sporządzoną opinię techniczną i pismo ją uzupełniające, w którym wymieniono konieczne do wykonania czynności odnoszące się do ocieplenia budynku. W uzupełnieniu postępowania, gdyż niewyjaśnioną okolicznością w sprawie była kwestia zgodności wykonanych robót z planem zagospodarowania przestrzennego miasta D., Wojewódzki konserwator zabytków w K. w piśmie z dnia 17 kwietnia 2015 r. - przedmiotowe roboty nie stoją w sprzeczności w obowiązującym porządkiem planistycznym. W zakresie zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia przysługującego M. O. prawa własności, organ wskazał, że po analizie dostępnych map doszedł do wniosku, iż ściana szczytowa budynku mieszkalnego nie znajduje się w granicy, lecz przy granicy, a wykonana warstwa docieplenia nie powoduje naruszenia prawa własności działki sąsiedniej. Odnosząc się do zarzutu przewlekłości postępowania organ wyjaśniając na czym polega przewlekłość postępowania stwierdził, że organowi nie można zarzucić niedochowania nienależytej staranności w załatwieniu niniejszej sprawy. Organ odwoławczy nie dopatrzył się, aby organ pierwszej instancji naruszył w toku prowadzonego postępowania zasadę szybkości postępowania, o której mowa w art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wprawdzie od momentu wpływu wniosku w dniu 13 sierpnia 2014 r. do dnia wydania decyzji w dniu [...] r. minęło ponad trzy miesiące, ale organ w tym czasie przeprowadził oględziny, gromadził dokumentację, a także wydał postępowanie o wstrzymaniu robót budowlanych i przedłożeniu wymaganych dokumentów - oceny technicznej, którego zasadność została w toku niniejszego postępowania zbadana. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył M. O. W uzasadnieniu podniósł, iż zarówno organy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego i [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie udowodniły, że teren działki nr [...] zajęty przez A i Z. S. pod samowolę budowalną na czwartej ścianie należy do nich (inwestorów). Na potwierdzenie swoich twierdzeń dołączył wniosek z dnia 17 lutego 2016 r. do Prezydenta Miasta D. Dodał też, że "zawity termin na rozpatrzenie w/w samowoli budowlanej wynosi 60 dni, a trwa 104". Wyjaśnił, że rozważania i opinie dotyczące pozostałych trzech ścian budynku na działku nr [...] nie mają dla niego znaczenia i nie były przedmiotem skargi do organu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całej rozciągłości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że w sprawie orzekał już sąd, skutkiem czego w toku postępowania administracyjnego przed organami nadzoru istnieje zakaz formułowania nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej przez ten sąd poglądem. Na rozprawie w dniu 15 lipca 2016 r. uczestnicy postępowania Z. i A. S. wnieśli o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organy administracji nie uchybiły regułom postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), jedynie stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa, skutkuje uwzględnieniem skargi. Przedmiotowe, kontrolowane postępowanie zainicjowane zostało wnioskiem M. O. informującym o samowolnym prowadzeniu prac przy ociepleniu ściany budynku na sąsiedniej działce, pozostającej w granicy z jego działką. Zauważyć przy tym należy, iż sprawa powyższa nie jest rozpatrywana pierwszy raz, lecz była już przedmiotem wyrokowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W wyroku z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 404/15 Sąd ten uchylił zaskarżoną wówczas decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., którą uchylono do ponownego rozpatrzenia decyzję Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...]r. zobowiązującą inwestorów do wykonania wymienionych dokładnie czynności w celu doprowadzenia prowadzonych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Analiza wymienionego wyroku musi doprowadzić do stwierdzenia, że Sąd ten uchylając poprzednie rozstrzygnięcie wskazał jednocześnie sposób i tryb procedowania prowadzący do zakończenia prowadzonego postępowania. Sąd uznając, iż brak jest podstaw do wydania decyzji kasatoryjnej, uznał, że organ drugiej instancji po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w niewielkim zakresie, tj. w zakresie wyjaśnienia kwestii ochrony konserwatorskiej i zgodności w tym zakresie z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinien merytorycznie rozpatrzyć i załatwić sprawę. W wymienionym wyroku Sąd przesądził, że sporządzona w toku przeprowadzonego postępowania ocena techniczna mgr inż. J. M., a szczególnie pismo z dnia 26 listopada 2014 r. ją uzupełniające, wylicza w sposób dokładny i szczegółowy konieczne, zdaniem autora, czynności niezbędne dla doprowadzenia robót budowlanych przy ociepleniu budynku położonego na działce nr [...] w D. przy ulicy [...] przez inwestorów A. i Z. S., do stanu zgodnego z prawem. Stwierdził też, że ocena ta jednoznacznie określa, ze wykonane już roboty budowlane zrealizowane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną, przy użyciu pełnowartościowych atestowanych materiałów budowlanych, co pozwala na kontynuację tych robót. Przesądził też w kwestii ściany budynku usytuowanego od strony działki nr [...] należącej do skarżącego M. O. i uznał, że nie jest to sytuacja, o której mowa w § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Przepis ten dotyczy bowiem budynku usytuowanego bezpośrednio przy granicy działki, w przypadku którego stwierdzono, że powinien on mieć od strony sąsiedniej działki ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w § 232 ust. 4 i ust. 5. W rozpoznawanej sprawie ściana budynku ocieplanego usytuowana jest w odległości pół metra od granicy działek, a stąd w ocenie orzekającego Sądu nie stanowi ona ściany położonej bezpośrednio przy granicy. Przesądza o tym, w ocenie Sądu, "nieograniczenie się w przywołanej normie do określenia lecz posłużenie dobitnym wyrazem ", co wyklucza "rozumienie zwrotu jako budynku usytuowanego w pobliżu granicy, czy w odległości mniejszej niż 1,5m od granicy". W konsekwencji jedyną sprawą do wyjaśnienia pozostała kwestia ochrony konserwatorskiej. Trzeba w tym miejscu przypomnieć, że przepis art. 153 cytowanej już powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Dokonując zatem obecnie oceny postępowania organu, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji należy więc dokonać oceny, czy orzekający w sprawie organ odniósł się do wskazań zawartych w wymienionym wyroku i wyjaśnił wskazaną, pozostającą do jednoznacznego ustalenia, podnoszoną wątpliwość. Stwierdzić trzeba, że w ponownym postępowaniu prowadzonym po uchyleniu poprzedniej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w pełni dostosował się do zawartych w wydanym wyroku wskazań Sądu. Rozpatrując ponownie złożone w sprawie odwołanie M. O. podzielił ustalenia organu pierwszej instancji, uzupełnił postępowania o dołączenie do akt sprawy pisma [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia [...] r. a następnie zaskarżoną obecnie decyzją uchylił decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku wyznaczając nowy termin na dzień 29 kwietnia 22016 r., a w pozostałym zakresie decyzje tę utrzymał w mocy. W ocenie składu orzekającego decyzja ta jest prawidłowa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że prowadzone przez inwestorów A. i Z. S. roboty budowlane związane z ociepleniem ścian należącego do nich budynku usytuowanego na działce nr [...] w D. mogły być prowadzone na podstawie uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno- budowlanej – tj. Prezydentowi Miasta D. (art. 29 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego). Faktem jest, że inwestor dokonał takiego zgłoszenia w dniu 30 maja 2014 r. Jednak wobec braku jego reakcji na wezwanie do jego uzupełnienia, Prezydent decyzją z dnia [...] r. wniósł sprzeciw do tego zgłoszenia. Prawidłowo zatem organy nadzoru uznały, że roboty przy ociepleniu wykonane zostały samowolnie. Stąd w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem zasadnie wszczęto postępowanie naprawcze prowadzone w trybie art. 51 Prawa budowlanego, a po jego przeprowadzeniu, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym przygotowanej oceny technicznej, zasadnie wydano decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazując inwestorom wykonanie ściśle określonych czynności, wymienionych i sprecyzowanych przez biegłego, w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Jednocześnie organ drugiej instancji, w ramach postępowania przeprowadzonego na mocy art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego potwierdził, iż "...prace budowlane polegające na ociepleniu elewacji oraz przebudowie dachu budynku nie wpłynęły negatywnie na strefę ochrony konserwatorskiej wyznaczoną na mocy obowiązującego dla przedmiotowego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Wobec powyższego organ ten nie wniósł żadnych uwag czy zastrzeżeń do przeprowadzonych prac budowlanych. W ocenie organu odwoławczego stanowisko konserwatora potwierdziło jedynie, że przedmiotowe roboty budowlane nie stoją w sprzeczności z obowiązującym porządkiem planistycznym, co przy wcześniejszym ustaleniu ich niezbędnego zakresu oraz stwierdzeniu, iż wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną oraz przy użyciu pełnowartościowych atestowanych materiałów budowlanych doprowadziło do uznania ich za wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Skład orzekający w pełni podziela takie stanowisko orzekających w sprawie organów. Nie podziela natomiast zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia przysługującego mu prawa własności, gdyż przeprowadzone postępowanie (po analizie dostępnych map) wykazało, że ściana szczytowa budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] nie znajduje się w granicy z działką należącą do skarżącego – nr [...], lecz przy tej granicy (w odległości 0, 5m od granicy). Zmiany tego stanowiska nie może spowodować argument podnoszony przez skarżącego, iż skierował wniosek do Prezydenta Miasta D., aby w trybie art. 24 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne aktualizował dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, gdyż na potwierdzenie swoich twierdzeń nie przedłożył żadnych dokumentów, a załączona do akt sprawy Kopia mapy ewidencyjnej potwierdza ustalenia organów. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez orzekające w sprawie organy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.