II SA/Gl 334/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C.– M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia [...] . nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą pozwolenia na budowę budynku usługowego z pokojami hotelowymi przy ul. [...] w M. W skardze B. C. – M. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, iż istnieje realna obawa osunięcia się – w granicy działek – części działki skarżącej wraz z murem oporowym, o wysokości całkowitej 3,2 m. Zdaniem skarżącej istnieje realne niebezpieczeństwo katastrofy budowlanej tym bardziej, że w wyniku rozbudowy domu skarżącej w latach [...] – [...] została dobudowana, od strony działki inwestorów, dwupiętrowa klatka schodowa oraz zostały nadbudowane dwa piętra, co znacznie zwiększyło ciężar budynku, a zarazem również i jego podatność na szkody spowodowane utratą dotychczasowego oparcia wskutek dokonania w bezpośrednim sąsiedztwie obu działek głębokich wykopów. Do wniosku skarżąca dołączyła dokumentację fotograficzną. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienie, również uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska w tej kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie, gdyż przystąpienie do realizacji przedmiotowej inwestycji - budynku usługowego z pokojami hotelowymi, w oparciu o ostateczne pozwolenie na budowę, wobec jej rozmiarów i związanych z tym kosztów mogłoby spowodować skutki trudne do odwrócenia. Dokonując oceny zasadności wniosku w powyższym zakresie należało uwzględnić przede wszystkim okoliczność, iż rozpoczęcie i kontynuowanie budowy pociągnie za sobą skutki, których usunięcie w razie ewentualnego uwzględnienia skargi byłoby trudne i uciążliwe zarówno dla skarżącej, bowiem budynek ma być usytuowany w pobliżu granicy jej nieruchomości, jak i dla uczestnika - inwestora, ponieważ to on poniósłby koszty przywrócenia poprzedniego stanu rzeczy. W ocenie Sądu skarżąca wykazała, że rozpoczęcie budowy wywołuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po jej stronie, bowiem pozwolenie na budowę obejmuje prace na nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z należącą do niej nieruchomością tak, że istnieje realna obawa osunięcia się – w granicy działek – części działki skarżącej wraz z murem oporowym. W ocenie Sądu powyższa okoliczność przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu merytorycznego rozpoznania skargi tym bardziej, że wstrzymanie wykonania postanowienia nie doprowadzi po stronie osób trzecich do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku o wstrzymanie okoliczności, których ani organ administracji publicznej, ani uczestnicy postępowania nie zakwestionowali, również Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować je z urzędu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.