II SA/Gl 338/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. oraz R. B. na uchwałę Rady Miejskiej w B. nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. B. oraz R. B., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika radcę prawnego M. O. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. nr [...]oraz z dnia [...]r. nr [...]. Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które zostało doręczone organowi w dniu 23 września 2011 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Sąd przekazał skargi Prezydentowi Miasta B. dniu 26 stycznia 2012 r., celem nadania im dalszego biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) zwanej dalej p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2012 r. Przewodniczący Wydziału II rozdzielił powyższe skargi. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na uchwałę Rady Miejskiej w B. nr [...] z dnia [...]r. Postanowieniem z dnia 19 marca 2012 r. sygn. akt II SA/GL 338/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II OZ 566/12 oddalił zażalenie skarżących na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, które miało miejsce w dniu 23 września 2011r. i które pozostało bez odpowiedzi. Termin do wniesienia skargi upłynął, zgodnie z art. 53 §2 p.p.s.a., w dniu 22 listopada 2011r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 26 stycznia 2012r., a zatem niewątpliwie z przekroczeniem ustawowego terminu. Z uwagi na to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, a skarżącym nie przywrócono terminu do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną z uchybieniem terminu do jej wniesienia.