II SA/Gl 343/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K., I.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy S. K.i wystąpił o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając ów wniosek skarżący wskazał, że jego rodzina znalazła się w trudnej sytuacji materialnej. Prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza od dwóch lat przynosi stratę, która spowodowała utratę płynności finansowej. Wnioskodawca zmuszony został do zaciągnięcia pożyczek bankowych, których spłata pochłania w chwili obecnej znaczącą część jego dochodu. Źródłem utrzymania się czteroosobowej rodziny S. K. jest jego emerytura oraz wynagrodzenie jego małżonki, uzyskiwane w kwocie 6762 zł brutto miesięcznie. W skład jego majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 115 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 1,18 ha. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Wyjaśnił również, że co miesiąc około 1748 zł przeznacza na spłatę zaciągniętych kredytów. Referendarz sądowy wezwał stronę do uprawdopodobnienia okoliczności podnoszonych we wniosku, w szczególności zaś do nadesłania dokumentów potwierdzających zaciągnięcie pożyczek, pozwalających ustalić poziom wydatków na utrzymanie się oraz wysokość dochodów. Skarżący udzielił odpowiedzi, nadsyłając wspomniane dokumenty. W oparciu o ich treść ustalono, że wraz z małżonką uzyskuje netto co miesiąc 5112 zł. Stałe, miesięczne obciążenia kształtują się na poziomie około 3200 zł i składają się na nie spłata czterech zaciągniętych pożyczek, spłata pożyczek małżonki skarżącego, zaciągniętych w zakładzie pracy, opłata za gaz, energię elektryczną, dostawy wody, odbiór ścieków i śmieci a także opłaty za usługi telekomunikacyjne. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej S. K. nie pozwoliła stwierdzić, że sytuacja materialna jego rodziny jest bardzo ciężka, co uzasadniałoby uwzględnienie złożonego wniosku. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zarówno skarżący jak i jego małżonka dysponują stałymi źródłami dochodu. Dodatkowo wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Z nadesłanych kserokopii podatkowej księgi przychodów i rozchodów wynika, że rzeczywiście przynosi ona stratę, jednakże w niektórych miesiącach (vide sierpień) wnioskodawca osiąga znaczący przychód. Dalej wskazać trzeba, że skarżący rzeczywiście posiada liczne zobowiązania, jednakże sam ten fakt nie oznacza jeszcze, że zostanie zwolniony od kosztów sądowych. Mając bowiem na względzie, że zawarł umowę o limit odnawialny w rachunku, a także dysponuje kartą kredytową, ma możliwość zdobycia 500 zł na opłacenie wpisu od skargi, będącego zasadniczym wydatkiem na tym etapie postępowania sądowego. Trudno bowiem przyjąć, że zobowiązania prywatnoprawne (kredyty komercyjne) mogą mieć pierwszeństwo przez zobowiązaniami o charakterze publicznoprawnym (kosztami sądowymi). Na koniec wreszcie wypada zauważyć, że strona dysponuje nieruchomościami o znacznej powierzchni (z treści nakazu płatniczego wynika, że podatkiem od nieruchomości objęte są budowle o pow. 14440 m2, grunty związane z działalnością gospodarczą – 1800 m2 oraz grunty pozostałe – tereny przemysłowe o pow. 3126 m2). Nie sposób więc przyjąć, że osoba dysponująca takimi składnikami majątku nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.