II SA/Gl 343/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu H. Z. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 343/12 w sprawie ze skargi H. Z. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kompetencji organu w sprawie nakazania usunięcia drzewa w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek H. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazano, że co prawda jedynym źródłem dochodu H. Z. i jego syna jest świadczenie emerytalne skarżącego w wysokości 1041 zł miesięcznie, nie mniej jednak nie wyjaśniono dostatecznie powodów, dla których syn wnioskodawcy nie ma zatrudnienia i nie dysponuje żadnym dochodem jak również nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Skarżący skorzystał z uprawnienia do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia i w ustawowym terminie wniósł sprzeciw. Tym samym, zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270. – zwanej dalej P.p.s.a. ) postanowienie referendarza sądowego utraciło moc. W sprzeciwie H. Z. podkreślił, że jego syn został skreślony z listy osób bezrobotnych i ubiegał się o uzyskanie dofinansowania na otwarcie działalności gospodarczej, którego wszakże nie otrzymał. Do sprzeciwu dołączona została kserokopia formularza podatkowego (PIT-11) z którego wynika, że w [...] r. A.Z. uzyskał łączny dochód w wysokości 5.659,4 zł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Normatywną przesłanką przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając z tej perspektywy sytuację materialną H. Z uznano, że zasadnym jest zwolnienie go od kosztów sądowych albowiem uzyskiwany przezeń dochód pozwala na pokrycie bieżących potrzeb bytowych jednakże jakiekolwiek dodatkowe wydatki mogą okazać się dla skarżącego zbyt dużym obciążeniem. Wnioskodawca posiada co prawda stałe źródło dochodu, jednakże służy ono zaspokajaniu potrzeb dwóch osób (skarżącego i syna). Zawarte w sprzeciwie wyjaśnienia, dotyczące powodów, dla których A.Z. nie figuruje w rejestrze osób bezrobotnych są, w ocenie Sądu, wiarygodne. Dodatkowo pod uwagę wzięto nadesłaną kopię zeznania podatkowego za [...] r., z treści której wynika, że syn skarżącego w [...] r. osiągnął łączny dochód w wysokości 5.659 zł co w ujęciu miesięcznym daj kwotę 471 zł. W tej sytuacji uznano, że konieczność poniesienia dodatkowego wydatku, którym będzie opłacenie kosztów sądowych może okazać się dla strony zbyt dużym obciążeniem, a wobec tego, na mocy art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 260 tej ustawy orzeczono jak w sentencji.