II SA/Gl 344/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i P. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych na skutek wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. 1 Decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych budowy "A" na Placu [...] w K. w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Pismem z dnia 2 marca 2016 r. J. S. i P. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach powyższą decyzję organu odwoławczego. W jej załączeniu, skarżący wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2016 r. wystąpili o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku poinformowali, że zachowując 30-dniowy termin do złożenia skargi, zaadresowali ją na znany im, poprzedni adres siedziby organu odwoławczego, tj. na ul. [...] w K. W dniu 8 kwietnia 2016 r. otrzymali zwrot przedmiotowej przesyłki z adnotacją pracownika "C" S.A., że "adresat wyprowadził się". Jednocześnie wnioskodawcy wskazali, że nie zostali powiadomieni o zmianie siedziby organu w toku postępowania, nie otrzymali w tym zakresie żadnej odrębnej informacji, także w pouczeniu zaskarżonej decyzji. W ich ocenie na organie powinien ciążyć analogiczny obowiązek powiadamiania o zmianie adresu do doręczeń, jak w art. 41 k.p.a., a nadto organ winien skorzystać z możliwości przekierowania korespondencji przez operatora pocztowego na nowy adres. Do wniosku dołączono kopię koperty, w której przesłano skargę nadaną w dniu 2 marca 2016 r. oraz kopię potwierdzenia jej nadania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku podniósł, iż siedziba organu zmieniona została z dniem 25 listopada 2015 r., zaś odwołanie skarżących wpłynęło w dniu 17 grudnia 2015 r. Organ zaznaczył, że aktualne dane adresowe organu zawiera nagłówek zaskarżonej decyzji. Nadto dodał przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych, że błędne zaadresowanie koperty ze skargą świadczy o braku należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, a zatem nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jednakże, aby wniosek mógł zostać uwzględniony, powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu, bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt niniejszej sprawy egzemplarze zaskarżonej decyzji zostały doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 3 lutego 2016 r., który podjął się ich oddania skarżącym. Tak więc termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął skarżącym w dniu 4 marca 2016 r. (tj. w piątek). Z kolei przenosząc powołaną wyżej regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd uznał, że wskazany termin rozpoczął bieg w dniu odebrania błędnie zaadresowanej przesyłki zawierającej skargę, tj. w dniu 9 kwietnia 2016 r. (zob. wydruk elektroniczny z strony http://emonitoring.poczta-polska.pl, dotyczący zwróconej przesyłki ze skargą), natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2016 r. Zatem przedmiotowy wniosek został wniesiony w terminie, a jednocześnie z nim dokonano uchybionej czynności. Podkreślić jednakże wypada, iż samo wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w przewidzianym do tego terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Odwołując się do ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu wskazać przyjdzie, że wniosek strony o przywrócenie terminu, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można i należy wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Kryterium braku winy w uchybieniu terminu natomiast wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu uchybionej czynności. O jej wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw, skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W zawisłej sprawie nie sposób uznać, że wnioskodawcy dochowali należytej staranności wnosząc skargę. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że zmieniony adres siedziby [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. znajdował się na korespondencji kierowanej do skarżących, tj. na przesłanym do wiadomości piśmie organu I instancji z dnia [...] r. nr [...] w załączeniu którego przekazano odwołanie skarżących, piśmie organu II instancji z dnia 12 stycznia 2016 r. nr [...], a także w nagłówku zaskarżonej decyzji. Nie istniała wobec tego żadna obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe zaadresowane przesyłki zawierającej skargę. Omyłkowe wykorzystanie przez skarżących nieaktualnego adresu siedziby organu odwoławczego, nie może usprawiedliwiać uchybienia terminowi do wniesienia skargi, nawet jeśli tak błędnie zaadresowana skarga została złożona w placówce pocztowej w przewidzianym do tego terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w przekroczeniu terminu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżących bowiem nie zachowali staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy, co świadczy o zachowaniu noszącym znamiona winy. W oparciu o przywołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4