II SA/Gl 35/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego Rafała Wolnika ze składu orzekającego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. Na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. J. S. powołując się na treść art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, wniosła o wyłączenie ze składu orzekającego w niniejszej sprawie sędziego Rafała Wolnika, z uwagi na jej wątpliwości co do bezstronności tego sędziego. Uzasadniając wniosek skarżąca powołała się na okoliczność orzekania przez tego sędziego w sprawie zainicjowanej jej skargą oraz skargą J. S. i B. S. w przedmiocie odmowy sprostowania imienia (sygn. akt II SA/Gl 1075/06). Ponadto wyraziła obawę, że sędzia ten nie zbada sprawy w sposób całościowy we wszystkich podnoszonych przez skarżącą aspektach. Z uwagi na złożony wniosek Sąd odroczył rozprawę z terminem wyznaczonym z urzędu. W oświadczeniu z dnia 6 października 2008 r. sędzia Rafał Wolnik stwierdził, iż nie są mu znane jakiekolwiek przyczyny, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy, uzasadniające jego wyłączenie od orzekania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten, w odróżnieniu od art. 18 ustawy zawierającego katalog przyczyn powodujących wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, a zatem jego bezwzględne wyłączenie, dotyczy względnych przesłanek wyłączenia sędziego. Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie tego przepisu są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do zaistnienia wątpliwości co do bezstronności sędziego. W rozpatrywanej sprawie skarżąca zarzuca, iż sędzia Rafał Wolnik orzekał w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1075/06, z czym w jej ocenie wiąże się wątpliwość co do jego bezstronności przy orzekaniu w niniejszej sprawie. Sprawa o sygn. II SA/Gl 1075/07, jak wynika z ewidencji Sądu, będąca w referacie sędziego Rafała Wolnika, została zainicjowana skargą A. (J.) S., J. S.k i B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie aktów stanu cywilnego. Okoliczność orzekania przez sędziego w innej sprawie zainicjowanej skargą wnioskodawcy nie jest przesłanką żądania wyłączenia takiego sędziego. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają bowiem jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności. Okoliczności takich storna nie wskazała. Dodatkowo należy zauważyć, że w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1075/07 wyrokiem z dnia 19 maja 2008 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Z. z dnia [...], nr [...], a także postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Z. z dnia [...], nr [...]. Za gołosłowny uznać należy również podniesiony przez skarżącą argument, iż sędzia, którego wniosek dotyczy nie zbada sprawy w sposób całościowy. W tym zakresie sędzia podlega kontroli sądu wyższej instancji, której uruchomienie pozostaje w gestii strony. Strona może zatem zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Mając na względzie wskazane okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 ustawy, orzekł jak w sentencji.