II SA/Gl 351/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na akt Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na akt Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] odmawiający zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Przewodniczący Wydziału II, zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została doręczona w dniu 9 maja 2016 r. dorosłemu domownikowi A. K., która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi, a zatem w świetle art. 72 p.p.s.a. przesyłkę należało uznać za skutecznie doręczoną. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął dla skarżącego w dniu 16 maja 2016 r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.