II SA/Gl 352/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Pismem z dnia 4 lipca 2017 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przesyłkę zawierającą przedmiotowy wniosek skarżący nadał w dniu 9 lipca 2017 r. Pismem z dnia 10 lipca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wraz z wnioskiem skarżący uiścił opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W ww. piśmie skarżący wskazał, że w dniu 3 lipca 2017 r. otrzymał informację, że jego matka zasłabła w związku z czym musiał się nią zaopiekować ponieważ jest schorowana i ma 84 lata. Skarżący wskazał, że jego matka wymagała stałej, 24-godzinnej opieki, na dowód czego przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 10 lipca 2017 r., z którego wynika, że skarżący zajmował się matką od 3 lipca 2017 r., co lekarz poświadczył wizytą w dniu 1 lipca 2017 r. Skarżący podkreślił, że ta sytuacja wywołała u niego silne emocje ponieważ jest bardzo blisko związany z matką, co spowodowało, że nie myślał o sprawach zawodowych lecz skupił się na sytuacji rodzinnej. Sytuacja zdrowotna matki skarżącego polepszyła się dopiero w dniu 9 lipca 2017 r. Pismo zostało nadane w placówce pocztowej przez skarżącego w dniu 11 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). To na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09). W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z akt sprawy wynika, że w dniu 9 lipca 2017 r. ustała przyczyna uchybienia terminu, natomiast już 11 lipca 2017 r. skarżący nadał na poczcie przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności – złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz uiścił opłatę kancelaryjną. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Z wniosku skarżącego wynika, że musiał podjąć się opieki nad chorą matką w związku z jej nagłym pogorszeniem się stanu zdrowia, o czym został poinformowany telefonicznie w dniu 3 lipca 2017 r. Jak jednak wynika z zaświadczenia lekarskiego z dnia 10 lipca 2017 r., lekarz stwierdził, że skarżący zajmował się matką od 3 lipca 2017 r. co poświadczył wizytą w dniu 1 lipca 2017 r. Nie sposób dać wiary wyjaśnieniom skarżącego w oparciu o ww. dowód ponieważ treść zaświadczenia jest ze sobą sprzeczna – lekarz wskazuje, że był z wizytą u chorej matki skarżącego w dniu 1 lipca 2017 r., jednocześnie zaświadczając, że od dnia 3 lipca 2017 r. skarżący całodobowo opiekował się matką. Ponadto, skarżący twierdzi, że o pogorszeniu się stanu zdrowia matki dowiedział się 3 lipca 2017 r. w godzinach porannych, przy czym pismem z dnia 4 lipca 2017 r. sporządził wniosek o uzasadnienie wyroku, co wynika z nadesłanego wniosku skarżącego, który wpłynął do Sądu w dniu 11 lipca 2017 r. Skoro skarżący był w stanie sporządzić wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to – dbając należycie o swe interesy – mógł również udać się na pocztę celem jego wysyłki. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdza, iż w sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy skarżącego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.