II SA/Gl 358/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. P. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Pismem z dnia [...] r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego tego wniosku zarządzeniem z dnia 15 września 2008 r. przedmiotowy wniosek pozostawiono bez rozpoznania. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego nadesłał do Sądu wymagane odpisy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednocześnie zwrócił się o jego merytoryczne rozpoznanie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał przede wszystkim, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Zaskarżona decyzja nakazuje bowiem rozebranie obiektów budowlanych znacznej wartości, które zostały wybudowane na podstawie prawomocnych decyzji wydanych wówczas w oparciu o obowiązujące przepisy prawne. Jednocześnie podkreślono, iż na podstawie zaskarżonej decyzji wydano juz tytuł wykonawczy określający wykonanie zastępcze oraz wydano postanowienie o wykonaniu zastępczym na koszt skarżącego. Wszczęto ponadto postępowanie egzekucyjne celem wyegzekwowania oszacowanych kosztów rozbiórki zajmując konto bankowe skarżącego. Tym samym w ocenie pełnomocnika skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne i w pełni uzasadnione. Odpis wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono organowi oraz uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Uczestnicy postępowania A. i H. K. wnieśli o oddalenie wniosku wskazując, iż skarżący nie wskazał na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pozostałe strony postępowania do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkowały się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Oceniając wniosek skarżącego pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd doszedł do przekonania, iż zasługuje on na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, iż już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Może się wszakże okazać, że nie są spełnione warunki legalnej rozbiórki, co z kolei wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed rozpoczęciem robót rozbiórkowych. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącego, wskutek rozbiórki obiektu, wiąże się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym wykonanie nakazu rozbiórki byłoby równoznaczne z zaistnieniem znacznej szkody w majątku skarżącego. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma obowiązek brać również pod uwagę następstwa jego wykonania nie tylko w kontekście sytuacji strony skarżącej, ale także wziąć pod uwagę sytuację pozostałych stron oraz szeroko rozumiany interes publiczny. Biorąc pod uwagę realia rozpatrywanej sprawy, nie można stwierdzić, iż udzielenie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej naruszałoby czyjkolwiek interes lub też pozostawało w opozycji do interesu publicznego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.