II SA/Gl 359/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G., K. G. oraz G. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia[...]r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]r. n[...] r (znak [...]) nakładające na skarżących grzywnę w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w wysokości [...]zł. W skardze M. G., K. G. oraz G. O. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek wskazali, iż utrzymują się z renty i nie są w stanie uiścić tak wysokiej grzywny. Skarżący podnosili, że do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Sądem, wykonanie tego obowiązku pociągałoby dla nich zbyt uciążliwe, czy wręcz nieodwracalne skutki. W ocenie skarżących ich trudna sytuacja majątkowa oraz brak winy w doprowadzeniu obiektu budowlanego, który przez [...] lat nie był ich własnością, do stanu uzasadniającego konieczność jego rozbiórki, uzasadniają stwierdzenie, że nałożenie tak wysokiej grzywny należy uznać za rażąco niesprawiedliwe. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienie, również uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska w tej kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Dokonując oceny zasadności wniosku w powyższym zakresie należało uwzględnić przede wszystkim wysokość orzeczonej grzywny w celu przymuszenia - [...]zł. Niezwłoczne uiszczenie tak wysokiej kwoty mogłoby rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia po stronie skarżących szkody i to znacznej, a w konsekwencji trudnych do odwrócenia skutków. Powstałych bowiem kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. W ocenie Sądu powyższa okoliczność przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu merytorycznego rozpoznania skargi tym bardziej, że wstrzymanie wykonania postanowienia nie doprowadzi po stronie osób trzecich do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku o wstrzymanie okoliczności, których ani organ administracji publicznej, ani uczestnicy postępowania nie zakwestionowali, również Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować je z urzędu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.