II SA/Gl 361/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2014 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę. Po rozpoznaniu wniosku z dnia 24 maja 2004 r. K. K., M. K., M. J. i G. J., decyzją z dnia [...] r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono im pozwolenia na budowę obejmującą remont elewacji, rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na cele mieszkalne oraz dobudowę ogrodu zimowego na działce pgr nr [...] w S. przy ul. [...]. W odwołaniu od tej decyzji współwłaściciele działki sąsiedniej M. K., M. K. i B. K. sprzeciwili się objętemu nią zamierzeniu inwestycyjnemu, na które jak stwierdzili nigdy "w formie oświadczenia jako strona" nie wyrazili zgody. Wojewoda [...] odwołania tego nie uwzględnił i decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W skardze do sądu M. K., M. K. i B. K. wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji, względnie o ich uchylenie. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2006r. sygn. akt II SA/Gl 652/04 WSA w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. W wyniku wniesionej skargi kasacyjnej NSA wyrokiem z dnia 15 października 2007r. sygn. akt II OSK 1379/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. WSA w Gliwicach ponownie orzekając w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 18 lutego 2008r. sygn. akt II SA/Gl 982/07 umorzył postępowanie sądowe wskazując, że w chwili orzekania przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Kolejnym pismem z dnia 30 września 2004r. M. K., M. K. i B. K. wystąpili do PINB dla Powiatu [...] o wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych przy ul. [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy remoncie elewacji, rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na cele mieszkalne oraz dobudowie ogrodu zimowego. Następnie decyzją z dnia [...] r. PINB nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Decyzją z dnia [...] r. PINB zatwierdził projekt budowlany zamienny w zakresie zmiany konstrukcji dachu, przebudowy poddasza i dobudowy balkonu i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W wyniku wniesionego odwołania [...] WINB decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB. Rozpoznając skargę od powyższej decyzji WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 10 lipca 2006r. sygn. akt II SA/Gl 671/05 uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB i poprzedzającą ją decyzję PINB. Ponownie rozpoznając sprawę PINB dla Powiatu [...] decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia przez M. i K. K. oraz M. i G. J. robót budowlanych dotyczących przedmiotowego obiektu. Jednocześnie PINB pismem z dnia 16 lutego 2009r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w trybie art. 50 ust.1 pkt 1 Prawa budowlanego w sprawie prowadzenia budowy bez zezwolenia. Rozpoznając odwołanie od decyzji z dnia [...] r. [...] WINB decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku wniesionej skargi przez inwestorów WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 23 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/Gl 838/09 uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB z dnia [...] r. Kolejną decyzją z dnia [...] r. PINB ponownie umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych związanych z przedmiotowym obiektem. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji [...] WINB z dnia [...] r. [...] WINB ponownie rozpatrzył odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] r. i decyzją z dnia [...] r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie [...] WINB decyzją z dnia [...] r. stwierdził nieważność decyzji PINB z dnia [...] r. W toku kolejnego postępowania PINB postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na inwestorów obowiązek uzupełnienia złożonego projektu budowlanego zamiennego. W dniu 17 września 2013r. inwestorzy przedłożyli uzupełniony projekt budowlany. Następnie PINB dla Powiatu [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], znak [...] działając na podstawie art. 51 ust.4 i art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalnego w S na działce nr [...] i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku postępowania kierował się zaleceniami sądu zawartymi w wyroku sygn. akt II SA/Gl 838/09 i dlatego zobowiązał inwestora do uzupełnienia projektu zagospodarowania działki o brakujące na rysunku odległości od wschodniej granicy działki wszystkich charakterystycznych elementów rozbudowanego budynku i na tej podstawie stwierdził, że przyjęte w projekcie zamiennym rozwiązania nie naruszają obowiązujących przepisów warunków technicznych w zakresie wymaganych odległości od granicy działki sąsiedniej i są zgodne zarówno z warunkami zawartymi w decyzji ustalającej warunki zabudowy jak i zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto wskazał, że strefa oddziaływania mieści się w granicach działki inwestora, a podniesienie budynku nie spowoduje ograniczeń w zabudowie działek sąsiednich. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. K., M. K. i B. K., podnosząc, że w całości podtrzymują swoje stanowisko zawarte w pismach z dnia 10 lipca 2013r. oraz z dnia 31 lipca 2013r., w których kwestionowali legalność prowadzonej inwestycji, przyjęty przez organ zasięg jej oddziaływania, usytuowanie śmietników oraz zwracali uwagę na fakt, że w toku postępowania zostało przeprowadzone wznowienie granic, które miało wpływ na badane odległości przedmiotowego budynku od granicy działki sąsiedniej. Ponadto wskazali na sposób użytkowania przedmiotowego budynku, który jest niezgodny z udzielonym pozwoleniem. Stwierdzili również, że nie zostali zawiadomieni o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w tym z przedłożonym projektem budowlanym zamiennym. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że mapa do celów projektowych na której został sporządzony projekt zamienny zagospodarowania terenu przedmiotowego projektu budowlanego zamiennego, budzi wątpliwości co do jej aktualności z uwagi na długi okres czasu jaki upłynął pomiędzy jej sporządzeniem i przyjęciem do zasobów geodezyjnych ([...] r.), a datą sporządzenia na niej przedmiotowego projektu budowlanego i przedłożenia organowi ([...] r.). Ponadto mapa dołączona do projektu nie została sporządzona na mapie do celów projektowych zgodnie z § 8 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz § 81 pkt 4-9 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Tym samym nie można stwierdzić, by projekt był kompletny. Nadto wskazał, że decyzja została wydana z naruszeniem art.10 k.p.a., bowiem przed wydaniem decyzji organ nie poinformował wszystkich stron o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Stwierdził również, że w aktach sprawy brak jest decyzji o warunkach zabudowy na którą powołuje się organ I instancji, co uniemożliwia stwierdzenie czy pozostaje w obiegu prawnym oraz czy jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach inwestor K. K. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika zarzucił decyzji [...] WINB naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na: - naruszeniu art.8 k.p.a. poprzez prowadzenia postępowania w sposób powodujący utratę zaufania do władzy publicznej, - naruszeniu art.7, art.77 § 1, art.80 i art.136 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób wyczerpujący i brak należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i nieprzeprowadzenie we własnym zakresie postępowania wyjaśniającego, - naruszeniu art.6 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego i procesowego, - naruszeniu art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego zastosowanie mimo tego, że w postępowaniu przed organem I instancji nie zostały naruszone przepisy postępowania, a zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia nie miał istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Nadto zarzucił naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art.51 ust.1 pkt 3 zdanie drugie ustawy Prawo budowlane i przyjęcie, że zmiana projektu budowlanego powinna podlegać tym samym rygorom co projekt budowlany, podczas gdy z przepisu wynika obowiązek jego odpowiedniego stosowania do zakresu zmian. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik stwierdził, że organ II instancji w momencie w którym uznał, że zachodzi konieczność uzupełnienia postępowania powinien był sam uzupełnić postępowanie w trybie art.136 k.p.a., a nie ograniczać się do wytknięcia błędów organowi I instancji. Nadto nie zweryfikował podnoszonej przez odwołujących się okoliczności, że nie zostali zawiadomieni o możliwości zapoznania się z aktami, podczas gdy z rozdzielnika wynika, że takie zawiadomienie otrzymali. Podniósł również, że zmiana projektu dotyczyła jedynie zmiany wysokości kalenicy, która to zmiana nie miała wpływu na ważność mapy. W odpowiedzi na skargę [...] WINB w całości podtrzymał swoje stanowisko i argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji, a odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że sporządzając projekt zamienny nie można powoływać się na ustalenia wynikające z projektu pierwotnego, który stanowił załącznik do wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji. W toku postępowania sądowego uczestnik postępowania B. K. oświadczył, że wszystkie działania inwestora stanowią samowolę budowlaną, a wydana przez organ I instancji decyzja udzielająca pozwolenia na wznowienie robót jest bezprzedmiotowa w sytuacji gdy wszystkie prace budowlane zostały już zakończone w 2011r. Ponadto wskazał, że jego nieruchomość znajduje się w strefie oddziaływania przedmiotowej inwestycji, bowiem z dachu budynku spada śnieg na jego nieruchomość, a rzekomy ogród zimowy jest wykorzystywany jako wiata na ognisko, z której dym również dociera na jego działkę. Stwierdził również, że pomiędzy operatem przyjętym do zasobów geodezyjnych a mapą dołączoną do projektu zagospodarowania działki zachodzi rozbieżność. Na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko pod tym względem podlega ona kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późń. zm.). Przedmiotem kontroli legalności dokonanej przez Sąd w niniejszej sprawie była decyzja organu odwoławczego o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji w oparciu o przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 z późń. zm., dalej "k.p.a."). Rozstrzygnięcie organu odwoławczego przewidziane w art. 138 § 2 k.p.a. jest określane powszechnie w orzecznictwie i piśmiennictwie jako decyzja kasacyjna, co jest zgodne z rozumieniem orzeczenia kasacyjnego w doktrynie postępowania cywilnego jako orzeczenia, w którym uchyla się zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji (por. np. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne, 1972, s. 420). Zgodnie z tym przepisem organ może wydać decyzję kasacyjną, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Użycie w tym przepisie przyłączającego spójnika "a" oznacza, że samo stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, aczkolwiek jest konieczną przesłanką uchylenia zaskarżonej decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą; konieczne jest bowiem dodatkowo wykazanie, że "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" ( patrz; wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 lutego 2013r., sygn. akt II SA/Kr 1597/12, LEX nr 1277990). Trafnie podkreślano w piśmiennictwie, że brak wyjaśnienia kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nie może być sanowany w postępowaniu odwoławczym, bowiem naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania, której istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy (W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 223). Według W. Dawidowicza "dodatkowe postępowanie, o którym mowa w art. 136 k.p.a., organ odwoławczy wykorzystuje w tych warunkach, kiedy postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ pierwszej instancji jest w zasadzie zadowalające i kiedy wchodzi w grę tylko uzupełnienie tego postępowania dodatkowymi dowodami i materiałami. Organ odwoławczy będzie korzystał z powyższego artykułu z reguły w tych wypadkach, kiedy przewiduje uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej we własnym zakresie" (Postępowanie administracyjne, 1983, s. 223-225). Zatem zasadnie gdy [...] WINB stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana w oparciu o niepełny materiał dowodowy, a w przeprowadzonym postępowaniu organ nie ustalił, czy projekt budowlany zamienny jest zgodny z przepisami ustawy Prawo budowlane, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, bowiem uzupełnienie postępowania w tym zakresie naruszałoby zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a. W tym miejscu wskazać należy, że przepis art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Stosownie zaś do art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy w odniesieniu do projektu budowlanego zamiennego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące projektu budowlanego "pierwotnego", a więc wymieniony już art. 35 ust. 1. Oznacza to, że wykonane przez inwestora zmiany powinny być odniesione do obowiązujących przepisów, w tym m.in. techniczno-budowlanych, czy też przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub ustaleń decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu miejscowego. Pomimo, że właściwy organ (w tym wypadku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego) został praktycznie pozbawiony możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu - ocenie może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie - to jednak organ zatwierdzający projekt budowlany zamienny zobowiązany jest do sprawdzenia tego projektu według wymogów zawartych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, ale nie w sposób czysto techniczno-formalny, lecz z wyczerpującym rozważeniem uwag i zarzutów wszystkich stron postępowania, a w szczególności, tej strony z inicjatywy której organ wszczął z urzędu postępowanie i która od początku kwestionuje przyjęte rozwiązania przez inwestorów w ramach istotnego odstępstwa od pierwotnego projektu budowlanego. Podkreślenia raz jeszcze wymaga, że takie rozważania powinien poczynić organ zatwierdzający projekt budowlany zamienny, a więc organ I instancji. To, że projekt budowlany został sporządzony przez osobę uprawnioną nie zwalnia tego organu od jego oceny. Nie jest wystarczające samo stwierdzenie zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzją o warunkach zabudowy, bez dokonania szczegółowej analizy ze wskazaniem konkretnych zapisów planu czy postanowień decyzji określającej warunki zabudowy. Ponadto przed wydaniem decyzji obowiązkiem organu jest umożliwienie wszystkim stronom zapoznanie się z materiałem dowodowym, w szczególności projektem zamiennym, choćby i z tego powodu, że projekt może zawierać błędy, czy też braki lub rozwiązania naruszające prawo, a w tym i uzasadnione interesy osób trzecich. Tym bardziej, że organ był związany stanowiskiem tut. sądu wyrażonym w uzasadnieniu wyroku dnia 23 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/Gl 838/09, zgodnie z którym uczestnikom postępowania przysługiwał status strony w tym postępowaniu i zgodnie z art.10 k.p.a. organ był zobowiązany zapewnić im czynny udział w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji umożliwić wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jako niezasadny należało uznać zarzut skargi, że organ odwoławczy nie zweryfikował faktu niezawiadomienia uczestników o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji przez PINB dla Powiatu [...]. Z akt administracyjnych nie wynika aby organ I instancji zapewnił uczestnikom możliwość zapoznania się z uzupełnionym projektem zamiennym przed wydaniem decyzji, w sytuacji gdy to z inicjatywy uczestników zostało wszczęte przedmiotowe postępowanie i przez cały czas w sposób bardzo aktywny dowodzili naruszenia przepisów budowlanych i przepisów wykonawczych. W takiej to sytuacji organ nadzoru budowlanego zamykając drogę innym stronom postępowania do własnej oceny przedłożonego przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego, ze względu na uzasadnioną ochronę interesów tych osób, uznał arbitralnie za prawidłowy przedłożony projekt budowlany zamienny. W ocenie Sądu zasadnie zatem organ odwoławczy przyjął, że doszło do wydania decyzji z naruszeniem art.10 k.p.a. Przechodząc do zarzutu błędnej wykładni art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego, stwierdzić trzeba, iż przedstawiony przez inwestora organowi nadzoru budowlanego projekt budowlany zamienny musi zostać przez niego oceniony zgodnie z wymogami, jakie stawiane są projektowi budowlanemu, a więc również winien uwzględniać dyspozycję art. 35 Prawa budowlanego. Wskazuje na to bezpośrednio konstrukcja art. 51 ust. 1 pkt 3 in fine tej ustawy, do której odsyła art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Tym samym sprawdzenie wykonania obowiązków, o czym mowa w ostatnim z tych przepisów, które może skutkować zatwierdzeniem projektu budowlanego i ewentualnie dodatkowo udzieleniem pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, o ile zaistniały stan faktyczny nie wyczerpie dyspozycji art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego nie może sprowadzać się tylko do sprawdzenia, czy inwestor przedłożył organowi dokumenty, do przedstawienia, których został zobowiązany decyzją wydaną na mocy art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, ale przede wszystkim do ich merytorycznej oceny, a więc spełnienia wymogów stawianych projektowi budowlanemu. Ocena ta odnosi się, podobnie jak w przypadku zatwierdzenia projektu budowlanego, do stanu prawnego na dzień orzekania przez organ. Przyjęcie proponowanej przez skarżącego wykładni tego przepisu powodowałoby uprzywilejowaną sytuację inwestora, który dopuścił się odstępstwa od projektu, w stosunku do inwestora realizującego inwestycję zgodnie z projektem. Takiego stanowiska w żadnym wypadku zdaniem Sądu zaakceptować nie można. W tym przedmiocie należy również stwierdzić, że decyzja o zatwierdzeniu projektu zamiennego i pozwoleniu na wznowienie robót zastępuje niewątpliwie pozwolenie na budowę o jakim mowa w art. 28 Prawa budowlanego. Wykładnia systemowa i celowościowa tego aktu prawnego prowadzi zatem do konstatacji, że wymagania dla podjęcia decyzji opartej na art. 51 ust. 4 nie mogą być mniejsze niż dla decyzji z art. 28 Prawa budowlanego. Tym bardziej, że dotyczy jednej z form legalizacji dokonanych odstępstw, czy też naruszenia obowiązującego stanu prawnego, którego wyrazem było udzielone wcześniej pozwolenie na budowę, warunków którego inwestorzy nie dotrzymali. Nadto zdaniem Sądu wymóg spełnienia również w tym przypadku (w sytuacji wydawania decyzji z art. 51 ust. 4) wymogów przewidzianych dla uzyskania pozwolenia na budowę wynika z treści art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, z części tej normy prawnej odsyłającej do odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących projektu budowlanego tj. m.in. do treści art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 tego Prawa. W konsekwencji wymogom tym powinien odpowiadać projekt budowlany zamienny, którego obowiązek przedłożenia przez inwestorów wynikał w niniejszej sprawie z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...]. Nietrafna jest również argumentacja skargi wskazująca na brak konieczności aktualizacji mapy do celów projektowych, w sytuacji gdy zakres zmian w projekcie nie ma wpływu na zmianę zagospodarowania działki. Wskazać należy bowiem, że załączona do projektu zamiennego mapa nie tylko mogła się zdezaktualizować z uwagi na upływ czasu jaki minął od momentu przyjęcia jej do zasobów geodezyjnych ( 2002r.), ale przede wszystkim nie została sporządzona na mapie do celów projektowych. Skład orzekający w pełni podziela w tym zakresie argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji [...] WINB i przyjmuje jako własną. W tym miejscu należy również zwrócić uwagę, że uczestnicy postępowania zgłosili organowi I instancji fakt wznowienia granic, co powinno skutkować sprawdzeniem danych zawartych w projekcie zamiennym z aktualnymi danymi znajdującymi się w zasobach geodezyjnych oraz sprawdzeniem w naturze wymiarów podanych przez inwestora. Tym bardziej, że od początku postępowania kwestią sporną pozostają odległości realizowanego budynku od granicy działki uczestników. W ocenie Sądu niezasadne okazały się również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, bowiem [...] WINB w ramach przeprowadzonego postępowania podjął wszelkie niezbędne czynności zmierzając do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a następnie w sposób wyczerpujący dokonał oceny zebranego materiału dowodowego, dając temu wyraz w uzasadnieniu wydanej decyzji, która spełnia zdaniem Sądu wymogi z art.107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz.270 z późn. zm.) skargę oddalił.