II SA/Gl 364/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i B. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. (data nadania na poczcie) A. S., działając w imieniu M. S. i B. B., wniósł za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy oraz wyjaśnień udzielonych przez Pocztę Polską S.A. powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi została przesłana na podany w odwołaniu adres A. S., reprezentującego M. S. oraz B. B. i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 4 i 12 grudnia 2013 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej umieszczonej na ogrodzeniu posesji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona organowi. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla A. S. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 18 grudnia 2013 r. (art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego - t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267). W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu (jego pełnomocnikowi) rozstrzygnięcia w sprawie. Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo umocowanemu w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikowi skarżących w dniu 18 grudnia 2013 r. termin do wniesienia na nią skargi do Sądu upłynął z dniem 17 stycznia 2014 r. Skarga nadana za pośrednictwem poczty w dniu 10 lutego 2014 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu. Natomiast do dnia niniejszego posiedzenia skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa. Jednocześnie wyjaśnić należy, że skarga jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna nadto spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa, czyli zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). Podkreślić należy, że choć zgodnie z treścią art. 34 Ppsa strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników to nie każdy podmiot może występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika strony, a krąg podmiot uprawnionych do działania w tym charakterze został określony w art. 35 Ppsa. Stosownie do treści art. 35 § 1 Ppsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jak wynika z akt sprawy (vide: notatka urzędowa z dnia 10 kwietnia 2014 r.) podpisany pod skargą A. S. jest ojcem M. S., zatem należy w odniesieniu do skarżącej do osób mogących występować w charakterze pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Warunek ten nie został natomiast spełniony w odniesieniu do B. B., który jest konkubentem M. S. W świetle tej okoliczności skarżący obowiązany był do własnoręcznego podpisania skargi i tym samym potwierdzenia czynności wniesienia skargi w jego imieniu przez A. S. Mimo prawidłowego wezwania B. B. jednak nie usunął tego braku formalnego skargi. Jego skarga podlega zatem odrzuceniu dodatkowo w oparciu o regulację art. 58 §1 pkt 3 Ppsa.