II SA/Gl 366/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T.K. od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 30 marca 2012 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia zwolnić skarżącą z wpisu od skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2012 r. T.K. została wezwana do uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie 500 (pięćset) złotych w związku ze złożoną przez nią skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżąca złożyła pismo z dnia [...] r. wnosząc o udzielenie prawa pomocy i zwolnienie jej od wpisu sądowego od skargi z uwagi na trudną sytuację materialną. Do pisma dołączono wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF oraz dokumenty poświadczające ponoszone przez skarżącą wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Opisując we wniosku sytuację finansową skarżąca wskazała, że uzyskuje dochody z tytułu renty, natomiast mieszkający wraz z nią małżonek – z tytułu umowy o pracę, łącznie w wysokości około 2 400 (dwa tysiące czterysta) złotych miesięcznie. Dalej podano, że skarżąca jest współwłaścicielem nieruchomości położonych w C., jednak znajdujący się na jednej z nich budynek kwalifikuje się do generalnego remontu. Ani wnioskodawczyni ani jej małżonek nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych, jak również przedmiotów, których wartość przekraczałaby trzy tysiące euro, a stan zdrowia małżonka jest poważny. Natomiast z dołączonych do wniosku dokumentów wynika, że wydatki, w tym na zakup opału, w przeliczeniu na jeden miesiąc kształtują się na poziomie około 650 (sześćset pięćdziesiąt) złotych. Postanowieniem z dnia 30 marca 2012 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji wykluczającej możliwość poniesienia kosztów postępowania sadowego, w szczególności nie udokumentowano wydatków związanych na leczeniem. Zdaniem Referendarza z analizy zestawienia dochodów i wydatków miesięcznych wynika, że uiszczenie wpisu od skargi nie powinno wpłynąć negatywnie na stan finansowy prowadzonego przez skarżącą wraz z małżonkiem gospodarstwa domowego. W piśmie z dnia [...] r. T.K. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości podnosząc, że stan zdrowia zarówno skarżącej, jak i jej małżonka jest poważny, a koszty leczenia z tym związane nie są dofinansowywane przez Skarb Państwa. Oszczędności natomiast zostały wydatkowane na trwające postępowania sądowe. Z uwagi na podniesioną w sprzeciwie okoliczność skarżąca - na podstawie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia [...] r. - została wezwana do udokumentowania wydatków ponoszonych przez nią na zakup lekarstw dla siebie i członka rodziny. W odpowiedzi na wezwanie T.K. nadesłała zestawienia zakupywanych lekarstw, których łączy koszt wynosi około 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz.270 - zwana dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W dniu [...]. strona wniosła sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2012 r. (nazwany zażaleniem), który nie został przez Sąd odrzucony, a zatem powyższe postanowienie utraciło moc. Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia wniosku T.K. wskazać należy, że intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Na podstawie art. 245 § 1 i 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od części kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zaznaczyć również trzeba, że ocena wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana zarówno pod względem wysokości i struktury uzyskiwanych dochodów i stałych wydatków, jak i stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Mając na względzie wspomniane wyżej kryteria uznano, że wniosek T. K. zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wraz z małżonkiem uzyskują co prawda dochód w stałej wysokości, jednakże jest on przeznaczany na zaspokajanie potrzeb związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego i na pokrycie kosztów leczenia. Nadesłane dokumenty potwierdzające stałe, miesięczne wydatki nie budzą wątpliwości. W oparciu o te dane, uwzględniając również stan majątkowy skarżącej, Sąd stwierdził, że wnioskodawczyni wykazała w sposób wystarczający, że konieczność uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 (pięćset) złotych byłaby dla niej nadmiernym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem dla utrzymania jej i jej rodziny. W tej sytuacji uznać należy, że zachodzą podstawy do zwolnienia skarżącej od wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.