II SA/Gl 366/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...], wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, mocą której umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji zezwalającej na rozbiórkę budynku mieszkalnego na nieruchomości położonej w C. przy ul. [...]. W swojej skardze T.K. wyraźnie wskazała, że wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] wskazując, że rozbiórka wspomnianego obiektu budowlanego ma charakter nieodwracalny, a realizacja rozbiórki spowoduje powstanie szkody majątkowej. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd zwraca przy tym uwagę, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania nie musi ograniczać się wyłącznie do zaskarżonego aktu lecz również może dotyczyć innych aktów podjętych w granicach konkretnej sprawy. Decyzja, który akt będzie objęty wnioskiem o wstrzymanie wykonania należy jednak wyłącznie do strony, a Sąd jest związany treścią jej żądania. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Zarazem podkreślić trzeba, że orzeczenie w przedmiocie ewentualnego wstrzymania wykonania aktu administracyjnego może odnieść zamierzony przez stronę skutek jedynie względem rozstrzygnięcia wywołującego dla strony określone skutki, przede wszystkim w sferze materialnoprawnej. Oceniając z tej perspektywy złożony przez T.K. wniosek należało stwierdzić, że nie może on zostać uwzględniony, albowiem zaskarżona decyzja zalicza się do kategorii aktów prawnych, które nie wywołują następstw o charakterze materialnym. Decyzja Wojewody [...] stwierdza jedynie, że skarżąca nie dysponowała uprawnieniem do złożenia środka odwoławczego od decyzji zezwalającej na rozbiórkę. W tej sytuacji, nawet gdyby wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] został uwzględniony, to skarżąca nie uzyskałaby automatycznie statusu strony postępowania administracyjnego ani też jej odwołanie nie podlegałoby rozpoznaniu przez organ. Powołane przez skarżącą przesłanki, przemawiające jej zdaniem za uwzględnieniem złożonego wniosku nie mogły, w ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy stanowić dostatecznej podstawy do przychylenia się do jej żądania. Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.