II SA/Gl 367/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant St. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2009 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Spółka z o.o. w L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu. Decyzjami z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej PINB ) w C. nakazał J.G. Dyrektorowi A Sp. z o.o. w C. rozbiórkę części budynku baru w miejscowości O. oraz likwidację wejścia – schodów do piwnic ( decyzja Nr [...]) oraz rozbiórkę części budynku baru w miejscowości Ł. a nadto części socjalnej tego baru ( decyzja [...]). Decyzje te zostały utrzymane następnie w mocy decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] Nr [...] i Nr [...], które z kolei zostały uchylone wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 3 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Ka 1009/00 i II SA/Ka 1010/00. Po wydaniu tych wyroków [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej [...]WINB) w K. decyzjami z dnia [...] i Nr [...] i [...] uchylił ww. decyzje PINB w C. i przekazał sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W toku dalszego rozpatrywania tych spraw pismem do PINB w C. z dnia [...] radca prawny E.K. powołując się na dołączony do tego pisma odpis pełnomocnictwa wniosła w imieniu A Sp. z o.o. w Ł. o legalizację objętych postępowaniem obiektów budowlanych, a to w związku ze zmianą Prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...] Nr [...] PINB w C. nakazał Zarządowi A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku pełniącego funkcję warsztatu naprawczego opon do samochodów z częścią socjalną i magazynową zlokalizowanego na działkach nr ew. gr. [...] i [...] w miejscowości O. Decyzja ta została wysłana na adres A w Ł. i doręczona w dniu [...] Prezesowi Zarządu J.G. Odwołanie od tej decyzji zostało nadane na poczcie dnia [...], zaś pismem z dnia [...] nadanym na poczcie dnia [...] A Sp. z o.o. w Ł. wniosła o przywrócenie jej terminu do wniesionego wcześniej odwołania. Postanowieniem z dnia [...] [...]WINB w K. odmówił przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania, zaś postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa, organ ten stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego drugiego postanowienia stwierdzono, że termin do wniesienia odwołania upływał [...]. Odwołanie nadane na poczcie dnia [...] zostało zatem wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Podniósł też, że wniosek o przywrócenie terminu został rozpatrzony negatywnie. W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu A Sp z o.o. w Ł. wniosła o jego uchylenie jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 40 § 2 kpa. W uzasadnieniu skargi zarzucono, że decyzja od której zostało wniesione odwołanie nie została doręczona pełnomocnikowi Spółki i z tego powodu doręczenie jej tylko skarżącej było bezskuteczne. Bezzasadne było zatem stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę [...]WINB w K. wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą Spółkę rad. pr. E.K. Kopia przedłożonego pełnomocnictwa różni się bowiem od oryginału pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy prowadzonej przez Wojewodę [...]. Z oryginału tego nie wynika aby pełnomocnictwo obejmowało postępowanie w sprawie legalizacji budowy i rozbudowy pawilonów gastronomicznych i zjazdów. Z tego też powodu decyzji o nakazie rozbiórki nie doręczono pełnomocnikowi tylko stronie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zaskarżone postanowienie ostać się nie może. Jak to zasadnie podniesiono w skardze, zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustaliła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Wobec tego określony w art. 129 § 2 kpa termin do wniesienia odwołania liczy się w takim przypadku od dnia doręczenia decyzji ustanowionemu pełnomocnikowi. W konsekwencji nie można przyjąć, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem wymaganego terminu jeżeli nie zostanie wcześniej wykazane, iż decyzja została doręczona w sposób prawem przewidziany pełnomocnikowi strony wnoszącej odwołanie. Takiego dowodu organ odwoławczy zaś w niniejszej sprawie nie przeprowadził i okoliczność ta nie wynika również z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych. Wynika z nich bowiem, że objęta odwołaniem decyzja została wysłana nie pełnomocnikowi skarżącej, a skarżącej Spółce. Nie zostało też wykazane, a nawet podnoszone, żeby przed wydaniem zaskarżonego postanowienia decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącej za jej pośrednictwem ( i kiedy ). W konsekwencji bezpodstawne było przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, skoro nie zostało wykazane, że termin do wniesienia odwołania w ogóle zaczął bieg. W tym względzie nie mogła odnieść skutku podniesiona dopiero w odpowiedzi na skargę wątpliwość co do zakresu udzielonego rad. pr. E.K. pełnomocnictwa. Wątpliwość ta powinna być bowiem jednoznacznie rozstrzygnięta jeszcze przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, czego jednak nie uczyniono. Jakkolwiek z zalegającego w aktach organu odwoławczego pisma rad. pr. E.K. z dnia [...] wynika, że [...]WINB w K. podjął pewne działania w tym kierunku, to nie doprowadziły one do wyjaśnienia tej kwestii. Z pisma tego nie wynika bowiem od kiedy pełnomocnictwo miało być wypowiedziane, a więc czy nie obowiązywało w dacie wydania i doręczania decyzji PINB w C. z dnia [...] ( pomijając już kwestię ewentualnego wpływu na ocenę prawidłowości doręczenia tej decyzji okoliczności podniesionych w piśmie rad. pr. E.K. do [...]WINB w K. z dnia [...] – kart 101 akt organu I instancji). Nadto należy zwrócić uwagę, że w ww. piśmie pełnomocnika z dnia [...] jest mowa o reprezentacji J.G. i T. – G., gdy tymczasem decyzja została skierowana i doręczona skarżącej obecnie Spółce A. Również ta kwestia nie została wcześniej wyjaśniona. Jeżeli organy miały wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa, którego potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia została dołączona do pisma procesowego rad. pr. E.K. z dnia [...], to celem wyjaśnienia tej kwestii powinny wezwać pełnomocnika do nadesłania oryginału pełnomocnictwa. Skoro tego nie uczyniły i nie odmówiły dopuszczenia pełnomocnika do działania w sprawie to brak było podstaw do przyjęcia, że skarżąca Spółka nie była reprezentowana przez pełnomocnika. W konsekwencji pisma kierowane do skarżącej powinny być zgodne z treścią art. 40 § 2 kpa doręczane rad. pr. E.K., z wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami. W przypadku ustalenia, że pełnomocnik nie ma właściwego umocowania do działania w imieniu strony organ powinien go wezwać do uzupełnienia tego braku w ustalonym terminie. Dopiero gdyby brak ten nie został uzupełniony organ miałby podstawy do przyjęcia, że strona działa bez pełnomocnika, o czym pełnomocnik i strona powinni zostać poinformowani ( przy uwzględnieniu treści art. 7 – 11 kpa ). Wobec powyższego oceniając legalność zaskarżonego postanowienia należało przyjąć, że bezpodstawnie uznał organ odwoławczy iż odwołanie od decyzji PINB w C. z dnia [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jako wydane zdaniem Sądu z naruszeniem art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i w zw. z art. 40 § 2 kpa zaskarżone postanowienie podlegało zatem uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Załatwiając ponownie sprawę rozpozna [...]WINB w K. wniesione odwołanie merytorycznie. Wcześniej, celem zapewnienia skarżącej spółce czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym, wyjaśni kwestię zakresu udzielonego rad. pr. E.K. pełnomocnictwa ( zgodnie z przedstawionymi wyżej rozważaniami sądu ). su.