II SA/Gl 368/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant St. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2009 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Spółka z o.o. w L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu. Decyzjami z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) w C. nakazał J. G. Dyrektorowi P[...] "[...]" Sp. z o.o. w C. rozbiórkę części budynku baru w miejscowości O. oraz likwidację wejścia – schodów do piwnic (decyzja Nr [...]) oraz rozbiórkę części budynku baru w miejscowości L. a nadto części socjalnej tego baru (decyzja Nr [...]). Decyzje te zostały utrzymane następnie w mocy decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...] i Nr [...], które z kolei zostały uchylone wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 3 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Ka 1009/00 i II SA/Ka 1010/00. Po wydaniu tych wyroków [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) w K. decyzjami z dnia [...]r. Nr [...] i Nr [...] uchylił ww. decyzje PINB w C. i przekazał sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W toku dalszego rozpatrywania tych spraw pismem do PINB w C. z dnia [...]r. radca prawny E. K., powołując się na dołączony do tego pisma odpis pełnomocnictwa, wniosła w imieniu P[...] "[...]" Sp. z o.o. w L. o legalizację objętych postępowaniem obiektów budowlanych, a to w związku ze zmianą Prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] PINB w C. nakazał Zarządowi P[...] "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w L. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gastronomicznego – mieszkalnego zlokalizowanego na działkach oznaczonych nr ew. gr. 1, 2, 3 w miejscowości L. Decyzja ta została wysłana na adres P[...] "[...]" w L. i doręczona w dniu [...]r. Prezesowi Zarządu J. G. Odwołanie od tej decyzji zostało nadane na poczcie dnia [...]r., zaś pismem z dnia [...] nadanym na poczcie dnia [...]r. P[...] "[...]" Sp. z o.o. w L. wniosła o przywrócenie jej terminu do wniesionego wcześniej odwołania. Postanowieniem z dnia [...]r. WINB w K. odmówił przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia dowołania, zaś postanowieniem z tego samego dnia Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa, organ ten stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego drugiego postanowienia stwierdzono, że termin do wniesienia odwołania upływał [...]r. Odwołanie nadane na poczcie dnia [...]r. zostało zatem wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Podniósł też, że wniosek o przywrócenie terminu został rozpatrzony negatywnie. W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu P[...] "[...]" Sp. z o.o. w L. wniosła o jego uchylenie jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 40 § 2 kpa. W uzasadnieniu skargi zaznaczono, że decyzja, od której zostało wniesione odwołanie nie została doręczona pełnomocnikowi Spółki i z tego powodu doręczenie jej tylko skarżącej było bezskuteczne. Bezzasadne było zatem stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą Spółkę radcy prawnemu E. K. Kopia przedłożonego pełnomocnictwa różni się bowiem od oryginału pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy prowadzonej przez Wojewodę [...]. Z oryginału tego nie wynika aby pełnomocnictwo obejmowało postępowanie w sprawie legalizacji budowy i rozbudowy pawilonów gastronomicznych i zjazdów. Z tego też powodu decyzji o nakazie rozbiórki nie doręczono pełnomocnikowi tylko stronie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie ostać się nie może. Jak to zasadnie podniesiono w skardze, zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustaliła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Wobec tego określony w art. 129 § 1 kpa termin do wniesienia odwołania liczy się w takim przypadku od doręczenia decyzji ustanowionemu pełnomocnikowi. W konsekwencji nie można przyjąć, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem wymaganego terminu jeżeli nie zostanie wcześniej wykazane, że decyzja została doręczona w sposób prawem przewidziany pełnomocnikowi strony wnoszącej odwołanie. Takiego dowodu organ odwoławczy zaś w niniejszej sprawie nie przeprowadził i okoliczność ta nie wynika również z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych. Wynika z nich bowiem, że objęta odwołaniem decyzja została wysłana nie pełnomocnikowi skarżącej, a skarżącej Spółce. Nie zostało też wykazane, a nawet podnoszone, aby przed wydaniem zaskarżonego postanowienia decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącej za jej pośrednictwem (i kiedy). W konsekwencji bezpodstawne było przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, skoro nie zostało wykazane, że termin do wniesienia odwołania w ogóle zaczął bieg. W tym względzie nie mogły odnieść skutku podniesione dopiero w odpowiedzi na skargę wątpliwości, co do zakresu udzielonego radcy pr. E. K. pełnomocnictwa. Wątpliwości te powinny być bowiem jednoznacznie rozstrzygnięte jeszcze przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, czego jednak nie uczyniono. Jakkolwiek z zalegającego w aktach organu odwoławczego pisma radcy pr. E. K. z dnia [...]r. wynika, że WINB w K. podjął pewne działania w tym kierunku, to nie doprowadziły one do wyjaśnienia tej kwestii. Z pisma tego nie wynika bowiem od kiedy pełnomocnictwo miało być wypowiedziane, a więc czy nie obowiązywało w dacie wydania i doręczenia decyzji PINB w C. z dnia [...]r. (pomijając już kwestię ewentualnego wpływu na ocenę prawidłowości doręczenia tej decyzji, okoliczności podniesionych w piśmie radcy pr. E. K. do WINB w K. z dnia [...]r. – karta 101 akt organu I instancji). Nadto należy zwrócić uwagę, że w ww. piśmie pełnomocnika z dnia [...]r. jest mowa o reprezentacji J. G. i T.-G., gdy tymczasem decyzja została skierowana i doręczona skarżącej obecnie Spółce "[...]". Również ta kwestia nie została wcześniej wyjaśniona. Jeżeli organy miały wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa, którego potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia została dołączona do pisma procesowego radcy pr. E. K. z dnia [...]r., to celem wyjaśnienia tej kwestii powinny wezwać pełnomocnika do nadesłania oryginału pełnomocnictwa. Skoro tego nie uczyniły i nie odmówiły dopuszczenia pełnomocnika do działania w sprawie to brak było podstaw do przyjęcia, że skarżąca Spółka nie była reprezentowana przez pełnomocnika. W konsekwencji pisma kierowane do skarżącej powinny być zgodnie z treścią art. 40 § 2 kpa doręczone radcy pr. E. K., z wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami. W przypadku ustalenia, że pełnomocnik nie ma właściwego umocowania do działania w imieniu strony organ powinien go wezwać do uzupełnienia tego braku w ustalonym terminie. Dopiero gdyby brak ten nie został uzupełniony organ miałby podstawy do przyjęcia, że strona działa bez pełnomocnika, o czym pełnomocnik powinien zostać poinformowany (przy uwzględnieniu treści art. 7 – 11 kpa). Wobec powyższego, oceniając legalność zaskarżonego postanowienia należało przyjąć, że bezpodstawnie uznał organ odwoławczy, iż odwołanie od decyzji PINB w C. z dnia [...]r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jako wydane zdaniem Sądu z naruszeniem art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i w zw. z art. 40 § 2 kpa zaskarżone postanowienie podlegało zatem uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W przedmiocie jego wykonalności orzeczono na podstawie art. 152 tej ustawy. Załatwiając ponownie sprawę rozpozna WINB w K. wniesione odwołanie merytorycznie. Wcześniej celem zapewnienia skarżącej Spółce czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym wyjaśni kwestię zakresu udzielonego radcy pr. E. K. pełnomocnictwa (zgodnie z przedstawionymi wyżej rozważaniami sądu).