II SA/Gl 37/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2023 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 1 września 2021 r. nr SKO.IV/424/3185/861/2021 w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 1385/21 w sprawie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Pismem z dnia 4 stycznia 2023 r. W. K. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Gl 1385/21 zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 4 lutego 2022 r. Jako przesłankę wznowienia, na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący wskazał późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ w przedmiotowej sprawie została wydana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w B. (dalej: "ZUS") w dniu 03.01.2023 r. decyzja o zmianie wysokości świadczenia wychowawczego na dziecko A. K. przysługującego skarżącemu w okresie od 1 czerwca 2022 r. do dnia 31 maja 2023 r. z kwoty 500 zł na 250 zł. Wskazana decyzja została oparta na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 ze zm.) – dalej: "u.o.p.p.w.d", przyjmując, iż do ustalenia opieki naprzemiennej wystarczające są wnioski wynikające z wywiadu środowiskowego oraz zapisy porozumienia rodzicielskiego z dnia [...] maja 2017 r., podczas gdy zaskarżony wyrok WSA w Gliwicach z dnia 4 lutego 2022 r. jak i poprzedzające decyzje kwestionowały możliwość zastosowania wskazanego powyżej przepisu w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Skarżący wskazał, że o powyższej podstawie wznowienia postępowania dowiedział się w dniu 3 stycznia 2023 r. tj. w dniu otrzymania decyzji ZUS o zmianie wysokości świadczenia wychowawczego na dziecko A. K. przysługującego skarżącemu w okresie od 1 czerwca 2022 r. do dnia 31 maja 2023 r. z kwoty 500 zł na 250 zł. Wskazana decyzja została oparta na podstawie art. 5 ust. 2a u.o.p.p.w.d. przyjmując, iż do ustalenia opieki naprzemiennej wystarczające są wnioski wynikające z wywiadu środowiskowego oraz zapisy porozumienia rodzicielskiego z dnia [...] maja 2017 r. Wobec powyższego skarżący wniósł o: 1) wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 4 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt. II SA/GI 1385/21; 2) uwzględnienie skargi i zmianę powyższego wyroku poprzez uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 1 września 2021r. nr SKO.IV/424/3185/861/2021 i poprzedzającej jej decyzji Wójta Gminy W. z dnia 5 lipca 2021 r. nr [...] i przyznanie W. K. (K.) prawa do pobierania świadczenia wychowawczego w wysokości 250zł na dziecko A. K. za okres od maja 2021 r. do czerwca 2022 r.; 3) wstrzymanie wykonania obu decyzji, o których mowa powyżej na czas rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. W oparciu o art. 200 w zw. z art. 105 § 2 p.p.s.a. skarżący wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zdaniem skarżącego z uwagi na fakt, iż decyzja z dnia 3 stycznia 2023 r. wydana przez ZUS jest tożsama z pierwotną decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia 12 marca 2020 r., na mocy, której skarżącemu przyznano prawo do pobierania świadczenia wychowawczego na dziecko w wysokości 250 zł skarżący uznał, że zarówno decyzja Wójta Gminy W. z dnia 5 lipca 2021 r. jak i decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2021 r. są błędne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego należało odrzucić. Problematyka wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem została unormowana w dziale VII w przepisach art. 270-285 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w art. 271-273 p.p.s.a. W myśl art. 273 p.p.s.a. "§ 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. § 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy." Skarga o wznowienie postępowania sądowego, jak każde inne pismo strony, musi spełniać wymogi formalne określone w art. 46 p.p.s.a., a ponadto powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie jest wniesiona w powyższym terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 1 i 2 p.p.s.a.). Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z art. 277 p.p.s.a. termin do złożenia skargi opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik prawomocnie osądzonej sprawy. Natomiast na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy (art. 281 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2022 r. o sygn. akt II SA/GL 1385/21 została oparta na przesłance wynikającej z przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżący uznał, że fakt wydania przez ZUS w dniu 3 stycznia 2023 r. decyzji jest taką okolicznością faktyczną, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z której strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie Sądu wydanie przez ZUS decyzji na podstawie art. 5 ust. 2a u.o.p.p.w.d. nie może zostać uznany za okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. ZUS dokonując oceny stanu faktycznego sprawy w postępowaniu o przyznanie świadczenia wychowawczego na córkę skarżącego uznał, że w sprawie zachodzi okoliczność opieki naprzemiennej na podstawie wywiadu środowiskowego oraz porozumienia rodzicielskiego pomimo, iż skarżący nie uzyskał orzeczenia sadowego o ustanowieniu takiej opieki. Zastosowanie przez organ administracji w decyzji innej, niż sąd w prawomocnym wyroku z dnia 4 lutego 2022 r., wykładni powołanego wyżej art. 5 ust. 2a u.o.p.p.w.d. nie uzasadnia, że w sprawie doszło do ujawnienia okoliczności lub dowodu, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem tut. Sądu. Nawet gdyby decyzja ZUS została pozytywnie zweryfikowana innym orzeczeniem sądu administracyjnego, również ten fakt nie uzasadniałby wznowienia postępowania sądowoadministarcyjnego. Ponadto Sąd orzekający w sprawie zwraca uwagę na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wynikające z wyroku z dnia 21 września 2021 r., sygn. akt II OSK 1719/21 (LEX nr 3240650) z którego wynika, że "podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Sformułowanie "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że nie były znane stronom. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania." Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 281 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.