II SA/Gl 371/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M.(M.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa M.M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że utrzymuje się ze świadczenia rentowego oraz wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 1900 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący udzielił wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej i osobistej. Ustalono, że jest on osobą niepełnosprawną, zatrudniona w charakterze pracownika ochrony mienia. Skarżący zadeklarował, że partycypuje w kosztach utrzymania należącego do jego rodziców budynku w około 30%. Resztę dochodów przeznacza na zaspokojenie własnych potrzeb, w tym wizyt lekarskich, oraz wydatków na jedzenie – około 300 zł. Nadto skarżący spłaca zaciągnięte zobowiązania kredytowe. W oparciu o kopie nadesłanych zeznań podatkowych ustalono, że miesięczne dochody rodziców M.M. kształtują się na poziomie 689 zł – matka skarżącego i 1816 zł – ojciec strony. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Treść przywołanego wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wobec osób znajdujących się w szczególnie ciężkim położeniu materialnym, które nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowych. Ocena sytuacji osobistej i materialnej skarżącego nie daje podstaw do stwierdzenia, że jego położenie jest szczególnie ciężkie co dawałoby podstawę do uwzględnienia złożonego wniosku. Przede wszystkim miesięczny dochód trzyosobowej rodziny M. M. wynosi 4405 zł (dochody rodziców skarżącego – 2505 zł oraz dochody samego skarżącego – 1900 zł), co w przeliczeniu na członka rodziny daje kwotę 1468 zł miesięcznie. Przedłożone dokumenty nie dają podstaw do stwierdzenia, że bieżące wydatki przeznaczane na utrzymanie się w znaczącym stopniu pochłaniają domowy budżet rodziny wnioskodawcy uniemożliwiając mu zarówno opłacenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł (zasadniczego wydatku na obecnym etapie postępowania) jak i pozostałych kosztów postępowania. Udokumentowane koszty utrzymania kształtują się na poziomie około 500 zł miesięcznie, raty zobowiązania kredytowego, o którym skarżący wspomina we wniosku to kwota 673 zł, co oznacza, że do dyspozycji jego rodziny pozostaje co miesiąc około 3000 zł. W konsekwencji trudno uznać, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy uzasadnia uwzględnienie złożonego przezeń wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia