II SA/Gl 377/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 marca 2018 r. G. M., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu. Organ pierwszej instancji zobowiązał skarżącą do zapłaty kosztów dozoru pojazdu w wysokości 6.038 zł. Pismem z dnia 4 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniła szkodą majątkową jaką wywoła ww. decyzja. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 czerwca 2018 r., wezwano pełnomocnika do wykazania okoliczności powodujących, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia wniosku. W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej wskazała, że po opłaceniu skarżącej pozostaje na utrzymanie się 600 zł. Do pisma załączono zaświadczenie, z którego wynika, że skarżąca osiąga dochód w wysokości 1163,74 zł oraz oświadczenie skarżącej potwierdzające ww. okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przytoczona regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy całokształtu akt sprawy. Do skarżącej należy jednak wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Sąd rozpoznając powyższy wniosek uwzględnił ewentualne możliwości finansowe strony skarżącej i jej sytuację życiową. Niewątpliwie kwota 6.038 zł w kontekście zarobków skarżącej wynoszących około 1160 zł na rękę nie może być postrzegana jako nieznaczna, niezwłoczne zaś jej uiszczenie mogłoby rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia po stronie skarżącej szkody i to znacznej w postaci braku posiadania środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Z drugiej strony Sąd zauważa, że czasowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie godzi ani w żaden interes indywidualny ani też w interes społeczny. Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały spełnione w niniejszej sprawie. Jednocześnie zaznaczyć wypada, że uwzględnienie rozpoznawanego wniosku nie przesądza o zasadności wniesionej skargi albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.