II SA/Gl 383/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia obiektu budowlanego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie której utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]r., nr [...] nakazującą opróżnienie i wyłączenie z użytkowania budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P. przy ulicy [...] w terminie natychmiastowym. Decyzja ta nakłada dodatkowo obowiązek zabezpieczenia obiektu przed możliwością wejścia oraz umieszczenie na nim zawiadomienia o stanie zagrożenia ludzi i mienia. W skardze z dnia 6 lutego 2012 r. na decyzję organu drugiej instancji K. B. wniosła między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wezwana do wskazania okoliczności uzasadniających wniosek wyjaśniła, że wykonanie decyzji pozbawi "dachu nad głową" osoby zamieszkujące w budynku, którego nakaz dotyczy. Podniosła, że mieszkańcami są osoby starsze, korzystające z pomocy opieki społecznej, które nie mogą liczyć na pomoc rodziny, a zatem nie mają oni żadnych możliwości zamieszkać w innym miejscu, zarówno z uwagi na koszty związane z ewentualnym poszukiwaniem lokalu zastępczego, jak również negatywny wpływ takich działań na zdrowie lokatorów. Zdaniem skarżącej nieuwzględnienie wniosku spowoduje zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody niemajątkowej i majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku nakazu wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego, skutki takiego wyłączenia nie mają charakteru trwałego i w ocenie Sądu, w razie uchylenia nakazu, dają się bez nadmiernych trudności odwrócić. W sprawie nie zachodzi zatem przesłanka związana z niebezpieczeństwem wywołania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast kwestia wywołania znacznej szkody musi być rozważona w kontekście innych wartości, których ochronie służy orzeczony nakaz. Dotyczy on użytkowanego budynku mieszkalnego i służy doraźnemu zabezpieczeniu bezpieczeństwa życia, zdrowia oraz mienia osób korzystających z budynku. Wartości chronione nakazem, w szczególności życie o zdrowie ludzi, mają zdecydowaną przewagę nad wartościami o charakterze majątkowym. Nie można wobec tego zgodzić się na tolerowanie stanu zagrożenia dla życia i zdrowia ze względu na trudności organizacyjne w wykonaniu nakazu czy nakłady finansowe z tym związane. W związku z powyższym Sąd oceniając wniosek kierował się przede wszystkim ochroną dobra o szczególnym znaczeniu, jakim jest zdrowie i życie osób przebywających w lokalu mieszkalnych, przyznając im pierwszeństwo przed względami ekonomicznymi. Nie zasługuje na uwzględnienie również argument, że poszukiwanie innego miejsca zamieszkania wpłynie negatywnie na zdrowie zamieszkujących budynek osób w przypadku, kiedy dalsze przebywanie w budynku powoduje zagrożenie nie tylko dla ich życia, ale również dla zdrowia i życia innych osób, które potencjalnie mogłyby się znajdować w jego otoczeniu w chwili ewentualnej katastrofy budowlanej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.