II SA/Gl 383/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów akt w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu p o s t a n a w i a pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie J.J. wystąpił w skardze z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W dniu 24 kwietnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II zarządził o przesłaniu skarżącemu urzędowego formularza druku PPF celem jego wypełnienia, zobowiązując jednocześnie do jego zwrotu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wobec niedochowania przewidzianej prawem formy, starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2015 r. pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Od powyższego w ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw, który w następstwie wezwania Sądu z dnia 13 lipca 2015 r. sprecyzował pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r. Skarżący zakwestionował skuteczność doręczenia kierowanej do niego korespondencji, stanowiącej wykonanie powołanego zarządzenia z dnia 24 kwietnia 2015 r. Podniósł, że nie otrzymał żadnego z awiz tejże przesyłki. Nadto w załączeniu złożył na urzędowym formularzu druku PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) w zawisłej sprawie ma zastosowanie przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." w brzmieniu dotychczasowym. I tak w myśl art. 260 zd. 1 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest pismem kwalifikowanym co oznacza, że oprócz wymogów przypisanych mu na mocy art. 46 p.p.s.a. i następnych, powinien zostać złożony na właściwym druku. Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei art. 256 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że wzór i sposób udostępniania urzędowego formularza, o którym mowa w art. 252 § 2 p.p.s.a., odpowiadającego wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym, szczególnym wymaganiom postępowania o przyznaniu prawa pomocy oraz zawierającego niezbędne pouczenie co do sposobu jego wypełnienia i skutków niedostosowania się do określonych wymagań, określa w drodze rozporządzenia Rada Ministrów. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245) ustalono w § 1 dwa wzory urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: PPF - dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz PPPr - dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej. Zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia. Niezachowanie natomiast wymogu wynikającego z art. 252 § 2 p.p.s.a. uniemożliwia merytoryczne ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania. Z kolei na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. Stosownie do art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że wnioskodawcą jest osoba fizyczna, Sąd zaś przesłał skarżącemu druk urzędowego formularza PPF. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie o zwrot wypełnionego urzędowego formularza PPF wobec niezastania skarżącego, bezskutecznie dwukrotnie awizowano (po raz pierwszy w dniu 11 maja 2015 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Mając powyższe na względzie, należało przyjąć, że powołana korespondencja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 25 maja 2015 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza). Oznacza to, że wyznaczony termin do dokonania określonej czynności upłynął w dniu 1 czerwca 2015 r. (tj. w poniedziałek). Uwzględniając przytoczoną argumentację, skoro pomimo skutecznego doręczenia wezwania wraz z pouczeniem o skutkach prawnych jego niewypełnienia, skarżący nie zastosował się do niego, to na mocy art. 252 § 2 p.p.s.a., art. 257 p.p.s.a. i art. 260 zd. 1 p.p.s.a. należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Na marginesie dodać należy, że załączonemu do pisma z dnia 7 sierpnia 2015 r., złożonemu na urzędowym druku PPF wnioskowi skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu nadany został bieg jako kolejnemu w sprawie wnioskowi o przyznanie prawa pomocy.