II SA/Gl 383/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów akt w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści wniosku podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żona oraz dwójką małoletnich dzieci i nie posiada jakiegokolwiek majątku, zaś jedynym dochodem jego rodziny są zyski czerpane z prowadzonej działalności gospodarczej, których rozmiar wnioskodawca wskazał na kwotę 800 zł brutto miesięcznie. Zaznaczył, że w utrzymaniu pomaga mu rodzina, a opłaty związane z utrzymaniem lokalu ponoszą rodzice. Skarżący podkreślił, że jest osobą niepełnosprawną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Pismem z dnia 3 września 2015 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżącego do nadesłania szeregu dokumentów obrazujących sytuację materialną rodziny skarżącego, w tym wysokość uzyskiwanych przezeń dochodów, strukturę i rozmiar wydatków przeznaczanych na utrzymanie się. Na wezwanie to skarżący nie udzielił odpowiedzi. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ocena sytuacji materialnej skarżącego prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż istnieje zbyt wiele wątpliwości odnośnie jego sytuacji materialnej. Badanie możliwości finansowych strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Jedyną informacja na temat stanu majątkowego wnioskodawcy jest podana przez skarżącego wysokość uzyskiwanego przezeń dochodu. Mając na względzie jego wysokość 800 zł brutto miesięcznie uzasadnione stają się pytania o wysokość kosztów utrzymania rodziny strony, co miało zostać wyjaśnione poprzez nadesłanie tzw. dokumentów źródłowych. Jednocześnie deklarowany przez skarżącego dochód jest bardzo niski, a przy uwzględnieniu realiów ekonomicznych w zasadzie pozwala na zaspokojenie elementarnych potrzeb bytowych. Z tego też względu uznano za zasadne poczynione bardziej szczegółowych ustaleń w tym zakresie, które jednakże zakończyły się fiaskiem ze względu na pasywną postawę strony. Treść przepisów P.p.s.a. nie pozostawia zaś wątpliwości co do tego, że wszelkie niejasności dotyczące stanu majątkowego strony winny być wyjaśnione w drodze uzyskania dodatkowych oświadczeń strony oraz nadesłania dokumentów źródłowych, o ile nie znajdują one oparcia w materiale dowodowym. Wobec tego, skoro skarżący nie uprawdopodobnił swojej sytuacji materialnej, a powołane przezeń okoliczności budzą zastrzeżenia, nie znaleziono podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Wobec tego , działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.